SEN XENREIRA
GALOPANTE
Como cabalo desbocado vai a débeda pública española. Entre o segundo semestre do ano anterior e primeiro deste, medrou en 12.700 millóns de euros. Non se ve traza de pa rada, menos disminución, pola contra o crecemento acelérase. O resultado vai ser a total ruína económica do pais. O despilfarro e a baixa recadación está no orixe. A evasión fiscal é alarmante, o Goberno quere xustificarse acosando ás comisións de festas e deixa facer ós grandes defraudadores. O paraíso e o non querer saber o que pasa vaise acabar cando se agote a ucha das pensións, que pouco queda, entón imos saber o que vale un peine.
PECADOR
Quero pensar que a visita de Rato ó xefe dos co investigaban non era pra pedirlle axuda. Segundo o Ministro n on falaron da situación de Rato. Rato foi a ver ó Ministro pr falarlle da súa preocupación polos incendios en Galiza, da pertinaz seca, etc. nunca houbo chantaxe, nin veladas ameazas; o Ministro é moi relixioso e mentir é pecado, cre na Santa Madre Airexa, no perdón dos pecados.!Que visita mais subrealista!
OS VENCELLOS
Cargos galegos de Alianza Popular e do seu herdeiro o Partido Popular mantiveron a vínculos co contrabando de tabaco e o narcotráfico. Mesmo, publicacións locais apuntaron a reunións de Manuel Fraga e Mariano Rajoy con coñecidos capos, aínda que son datos que non puideron ser probados. O dixital Galicia Confidencial achega unha relación de cargos do partido presuntamente implicados ou condenados por eses delitos, a raíz das fotos, publicadas o pasado domingo, do presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo co capo Marcial Dourado
CRECEMENTO ASIMÉTRICO
O rescate da banca e empresas en números roxos vai ser compensado con recortes en prestacións sociais. A economía española semella medrar neste caos de desigualdade, iso ó menos dinos o goberno, coas súas macrocifras, que ocultan que a recadación baixa e o cumprimento do déficit non se logra. Un 25% dos españois non sofren os efectos da crises, mentres que o resto a sofre con distinta intensidade e se preguntan ónde está o crecemento. Un crecemento solo pras rendas do capital e os directivos de empresas
A VISITA Ó MINISTRO
O Ministro do Interior recibe a Rato no seu despacho. Segundo o Ministro no falaron de nada. Unha hora sen dicir nada. !raro!. Segundo Rato falaron de todo o que pasaba. Iso xa é outra cousa. As peregrinas explicacións do Ministro dan lugar a todo tipo de cábalas. Rato pediulle un control das investigación da que é obxecto, e amosoulle parte do seu arsenal contra das gaivotas. A visita ó Ministro foi unha clara advertecia
VOLVEMOS Ó PASADO
Era habitual, durante o franquismo, dar partidos de fútbol, ou corridas de touros, pra entreter ó vu se esquecera dos problemas da vida. Esas prácticas parecen recuperarse polo PP, e plgo ero vindeiro ano TVE dará un partido tódalas semanas. A xente babeará carta os televisores, e uns señores en calzocillos, gañando unha porrada de diñeiro, drogarannos e por uns intres a miseria esvaecese
BO DATO DO PARO
As boas cifras do paro no oculta que a ese ritmo tardaríanos anos en solucionar o asunto. As cifras de paro entre os menores de 25 anos e entre maiores de 54 son as mais altas do mundo. O 97,3 % do contratos de traballo, do mes que comprenden as estadíisticas son a tempo parcial, en precario e mal retribuídos, que non permiten sair da pobreza Ónde está triunfalismo. Cando o goberno está tan contento con estes datos, queda demostrada a necesidade que te de cifras de alivio, aínda que sexan un desastre. Non tódolos contratos son lixo. Os políticos do PP, de concellos e autonomías que perderon, foron rapidamente recolocados, o que contras vos que leva mais de tres anos buscando emprego
O COSUMIDOR
Moito ruído se armou, e mais que se podía armar, polo prezo do leite. Pero si os produtores arman ruído, os consumidores viven alleos ó gran fraude e solo miran ó menor prezo, preocupados solo de coller boas gangas. O leite non vendido, é procesado e posto novamente á venda, e así unha vez tras outra, sen que saibamos, dun xeito claro, cántas veces sufriu ese proceso. En algúns países, como os EEUU, os excedentes convértense en leite en po, que pode rematar nalgún mercado como leite normal. Parecido pasa on outros alimentos; por exemplo o mexillón, que pode aparecer como mexillón de Galiza, pero solo se embazou en Galiza e o mexillón pode ser chino
ORZAMENTOS ELECTORAIS
Rajoy presentou uns orzamentos pra campaña electoral, que nada teñen que ver coa situación económica, pero que apuntalan a súa idea da recuperación, ó mesmo tempo que se blindan os grupos económicos que se beneficia da crise. Aléxase do cumprimento do déficit. A recadación prevista ´é unha quimera. Autonomías sumisas son perxudicadas. É pesado pra un goberno que querer perpetua-la súa política, sabendo que non vai gobernar
VIAXES EXÓTICOS
Antes pra ver pobres e senti-lo subidón de saberse ricos tíñamos que viaxar a países exóticos.agora esa experiencia podemos sentila no propio pais. Son avances que temos grazas a Rajoy. un país de 12 millóns de pobres, miles de nenos que pasan ambruna, 1.600.000 fogares sen ingresos e comedores sociais arteigados. Traballo escaso e precario, seguridade social en perigo, con mais cotizantes pero aportacións mais pequenas. Traballadores en paro sen prestacións, dependentes se axuda, un país endebedado ata as orellas. Unha fiscalidade inxusta, etc. Toda ela xente á que non lle chega a recuperación económica da que fala Rajoy. Il avísanos, estes logros podémolos poñer en perigo si non lle votamos a el.
A INTOLERANCIA
O que lle pasou á nena en CASAS NOVAS, por falar galego, é froito da política antigaleguista de Feijoo. Non digo que a monitora sexa algo burra, pero a xenocida politica de Feijoo produce estes esperpénticos personaxes. Si é unha persoa normal, seguro que sabía o que facía, e como tal debe responder por humillar e causar un trauma a unha crianza. A actitude de política lingüística non pasa dun postureo e a defensa do menor non se lle ve. Si a xustiza existe debe actuar e non deixar que a indignación ocupe o seu lugar. Semellante feito ten ocasionar a inhabilitación da responsable pra tratar con persoas, especialnte con nenos
NÓTASE A RECUPERACIÓN
O preludio das eleccións foi a comparecencia de Rajoy pra presenta-los orzamentos. Foi unha comparecencia chea de entusiasmo, na que se pintou un país irreal, obviando as realidades que fan de España o país con mais desigualdade e corrupción. Fixo o anuncio máxico de que baixará mais os impostos, o que me fixo tremer; pois unha baixada de impostos supón unha case automática subida da débeda. Na ultima lexislatura, o PP chego a un nivel de 104% do PIB, cando chegou o goberno o nivel de débeda era do 73% do PIB. Grecia coas baixadas demagóxicas de impostos da dereita chegou o 175% de débeda do PIB, o cal a conduciu a gran traxedia. Non estaría demais ter isto en conta, xa que Rajoy sempre nos quere asustar co fantasma grego
O QUE PERDERON
Non impera, precisamente, a santidade no seo da Comisión Europea. Perderon a oportunidade de adquirir un bo pe o non incorporar o Eurogupo a De Guindos; implicado na privatización de aeroportos e outras cousas da operación Púnica.
ESPAÑA Á COLA
Vencia Grecia, España está á cola. A Presidenta do FMI urxiulle a España un recorte nas prestacións e afondar mais na reforma laboral. Nade lle contestou, pero o camiño que nos marcan está aí. Quizá a proximidade dun proceso electoral determine o unánime silencio. Cando as eleccións pasen será o momento de aplicalas recitas. España está lonxe de cumpri-lo déficit. O Estado esíxelle as CCAA que non sobrepasen o 3%, tendo estas a totalidade do gasto social, pola súa contra o Estado está no 7%. Está claro que queren reducir en gasto social. O déficit de caixa impide unha baixada de impostos, pero o goberno quere baixárllelos os ricos, mentres simula baixalos a todos. Cruel comedia
REPARTO DE MISERIA
A EPA constata unha baixada do paro; pero ollo o dato. Non se conta a emigración de buscadores de emprego, que alixeiraron as listas do paro, non se crea emprego, repártense horas de traballo
UN DIA SI E OUTRO TAMÉN
Un día si e outro tamén sae un novo caso de corrupción no PP. O dano que se lle está a facer o país é inmenso, pero mais dano se lle está a facer á democracia. Non se pode pensar que os partidos políticos so un acubillo de delicuencia organizada, que rouba impunemente. O principal obxectivo ten que ser obrigar a devolver o roubado, o demais é solo accesorio. E si alguén quere poñer orde que propoña a ilegalización do PP, que mais parece unha asociación de delicuentes que un partido político
PERIGA O LOGRADO
Periga o logrado si se intenta desviarse da política económica do PP. Qué é o que realmente periga : que o emprego creado é temporal, precario e mal pagado. Ocultar que se venden como marabillosos datos que en novembro de 2011 eran catastróficos é demagoxia e populismo. Imos recordar datos da EPA que oculta Rajoy e que fan bo a Zapatero:
Hai un millón mais de parados que o comezo da lexislatura, pero, aínda mais, a EPA di que hai 287.000 ocupados menos e 737.000 parado sen restyación.
Hai 338.000 asalariados fixos menos, aumentan os parados de larga duración: 542.000, hai 36.000 fogares mais sen ingresos, que cando o PP chegou ó poder, en total 1.600.000..
Pechados un 70% dos centros de investigación por falta de financiación.
Incremento da débeda pública nun 34%
Saqueo da ucha das pensións
Pese a dar un PIB positivo hai un empobrecemento da poboación e un recorte de salarios. Ter un traballo non supón saír da bolsa de pobreza.
Disminución dos ingresos do Estado.,
Prestacións sociais laminadas
.Qué periga?¿
DOUS ANOS
Fai hoxe dous anos do accidente da curva da Grandeira. Un recordo que da arrepío; pero o triste é que ó día de hoxe o problema sigue sen solucionarse, e sen que haxa mais imputados que o maquinista, que non ten mais responsabilidade que conduci-lo tren. Os que ordenaron suprimir medidas de seguridade, os que non corrixen as eivas na liña, seguen coa súa demagoxia. As vidas e as secuelas dos accidentados parece que non teñen importancia. Fai pouco lo PP opúxose a que unha comisión avalíe o estado da liña, pra eles o importante son as cadeiras do Hórreo
MOI CABREADOS
Un vigués, que pode ser a mostra de todo-los vigueses, amosaba nun gran centro sanitario o seu enfado polo xeito en cos trata Feijoo co hospital de VIGO. Nos sete anos de goberno de Feijoo non deixou de proclamar que o hospital de Vigo sería de titularidade pública e co nº de camas do proxecto orixinal, a día de hoxe non se sabe nada da fórmula de titularidade, pero si se sabe que solo terá pouco mais da metade das camas prometidas e sen moitos servizos previstos no proxecto orixinal. Con razón, os vigueses séntese estafados e enganados por Feijoo e o que podía ser un tanto pro goberno, trocouse nun revés, como o demostrou nas eleccións municipais. A área sanitaria de Vigo é de 500.000 usuarios ,os servizos teñen que ser pensados en función deses usuarios, n o n da especulación