CONTAXIOS

 

            Coñecín un Prócer da administración autonómica, que cando tiña unha visita e lle daba a man, corría ó lavabo  a lavalas mans; era un esaxerado.

            Certas efusividades sociais poden transmitir doenzas difíciles de tratar. Cousas tan sinxelas como da-la man, ben chocala; pero dar un bico, ademais de poñer de manifesto unha familiaridade, supón un risco de contaxio meirande; xa non digamos si solta baballas, ou ten unha capa de repintara que lle agocha calquera cousa que teña na pel. Ben mirado é  un risco engadido ó saúdo da aperta de mans.

           Na entrevista,  que o membro da Mesa de Normalización Lingüística Sr. Callón, tivo co Conselleiro de Educación e unha representante de Galicia Monolingüe, a representante  de Galicia Monolingüe deulle ó Conselleiro  dous afectuosos beixos, ó representante da Mesa a man. A noticia  mais salientable é que ninguén precisou asistencia médica, que  se saiba, tanto por contaxio, como por conxelación. O saúdo aséptico é o mellor, dende logo. Nada anormal, temos que ver estes encontros coa meirande normalidade; aínda que neste caso é imposible non apreciar un trasfondo nos modos, que fai evidente certas actitudes.

           Os contaxios non son so de transmisión de doenzas. Modos, prexuízos ou xeitos de vida, determinan a actuación dos cargos públicos; como é o caso do Conselleiro de Industria, home que ten que facer a cotío, a cuadratura do círculo, para separar modos de actuación do  ámbito privado coa xestión que ten encomendada; cómo casa-la deslocalización a Portugal que ven facendo nas súas empresas, lexítima, dende logo, coa súa actividade pública que lle encomendou Feijoo. Parece como si a un raposo lle encargáramos de gardar das galiñas. Logo cabréase cando, no Parlamento, lle mencionan o caso. O que dixo, tamén con moito enfado, debe ser que  se lle acende a cachamúa con facilidade, que Zapatero metía a man no peto dos galegos cando aprobou o plan de axuda o automóbil; logo, a actuación do goberno de Feijoo veu en ratificar a Zapatero, implemetando as axudas  e poñendo en evidencia de que eran incapaces de facer unha proposta propia.

           As actuacións do Conselleiro de Industria poden vir contaxiadas polos seus intereses privados pero, polo menos, tivo o sentido común de non anula-lo concurso eólico, o mesmo que fixo o seo colega da Presidencia coa LEG; o que levaría a meter de verdade, e a fondo,  a man no peto dos galegos, para paga-las extravagancias do desgoberno.   Sen non o fixo, tampouco é garantía de que no no intente no futuro, senón alguén llo demandará.

 

O ERE DE FEIJOO

 

O flamante presidente da Xunta de Galicia entrou na administración galega con un ERE encuberto, mais ninguén di  nada, nin sindicatos, nin oposición.

Ese que na última enquisa do CIS recibiu un cinco raspado, ese que dixo que viña sen ansia de revanchismos,  o mesmo que dixo que ía profesionalizar a administración suprimindo os delegados, o que dixo que se acabara o enchufismo, sectarismo, caciquismo ou partidismo; o que dixo que ía regular e cumprir con transparencia os procedementos de selección de persoal, o que viña sen rancores nin dogmas, o que non viña a derrubar o que fixeron os antecesores; ese mesmo, o que esta facendo el e os seus acólitos é levarse por diante a tódolos funcionarios nomeados polo bipartito, aínda que eses funcionarios teñan demostrado a súa profesionalidade ao longo de toda a súa traxectoria na administración autonómica.

Se colabórache ou eras simpatizante do anterior goberno estas perdido ou te cesan automaticamente ou che amortizan a praza, é dicir un ERE encuberto.

Duplican as prazas, pero a eles dálles igual o funcionario cesado queda a disposición do respectivo conselleiro cobrando o mesmo ou algo menos. Duplícanse os postos, pero como o posto do funcionario cesado non aparece no papel aínda que ai que pagarlle, cara a opinión pública, na información que  facilita nas roldas de prensa non consta.

Chegaron emitindo débeda pública por importe de 200 millóns, segundo eles ai buratos negros, segundo eles non ai diñeiro para sanidade, educación, lei de dependencia, etc.,  pero o capítulo I adelgázano cesando funcionarios e pagándolles sen ter praza na rpt.

¿Qué requisitos ai que reunir para ser persoal de confianza da nova administración autonómica? Ser familiar, amigo, afiliado  ou simpatizante do PP. Aínda que sexas un incompetente, aínda que chegues a traballar tódolos días as 10 da maña, aínda que estes toda a maña tomando cafés (as cafeterías da zona sempre están cheas), aínda que dediques toda a maña a facelo traballo particular dunha segunda actividade (cobrando dedicación exclusiva e dado que a inspección de servizos non existe e se existe leva toda a vida en paradoiro descoñecido),  seguro que es válido para ter un cargo na nova administración de Feijoo,

Se reúnes algún dos requisitos citados ponte a cola, seguro que te esta esperando un posto na Xunta de Galicia.

 

EMERXENCIAS, FURADOS E DEMAIS

 

        O Conselleiro da Presidencia, Sr Rueda, ven de anunciar, como un gran logro, eficacia na sua xestión e demais ocurrecias, a anulación dun contrato de suministro de medios informáticos á Axencia Galega de Emerxencias. Alegou que a AGE carecía dun edificio propio e o software estaría desfasado cando o edificio esté disposto. Namentras a contar polos dedos. O mais malo, que non dixo, e que a empesa adxudicataria hai que indennizala, tanto polo lucro cesante, perxuicios de imaxe que se lle ocasionen e, a demais, sin esquecer-las  posibles clausulas penalizadoras, que particularmente figuren no contrato; por todo elo non é problema: pagaráse cos cartos de tódolos  galegos, o Sr. Rueda non poñerá un can do seu peto. Cando a AGE teña edificio propio  encargará , me imaxino, un  software, a que?, que será para toda a vida, non precisará actualización, nin mantemento. Sin comentarios.

        Logo de ve-la obsesión do Sr Rueda coa AGE, chégase a conclusión de que o que pretende é desfacela, para asulugala, disgregandoa no sistema caciquil, sin coordinación e subordinada ós poderes oscuros.

        Entre outras cousas, as grandes papancias, en restaurantes de luxo, que se fain á conta do sufrido contribuinte, cando muitos teñen que comer unha sinxela sopa, porque non poden chegar a fin de mes, non son moralmente aceptables. Pero postos a despilfarrar, que mais da rachar un contrato ou pegarse unha papancia; todo o vai paga-lo mesmo.

        O Consello de Contas ven de emitir un informe orzamentario, no que se pon de manifesto: a ausencia de buracos nos orzamentos, e a débeda de sanidade arrástrase dende os gobernos  do PPdeG. Agora con que pagamos os gaiteiros e tódolos que nos axudaron a face-la festa?. ¡Co ven que nos iba votándolle a culpa de todo ó bipartido!. Pero nosoutros, co noso lider e señor Feijoo ó frente, non gobernaremos, pero atoparemos razóns para elo.

        Sustituen a teoría da conspiración, que usou o PP a  nivel estatal, polos buracos orzamentarios. Os  desfases orzamentarrios, empezando pola déda que arrastra a sanidade, son fruto dos pasados gobernos do PPdeG; chega con dar un repaso ás hemerotecas; así que deixen de liala, de buscar disulpas  de mal pagador, e gobernen,  que o pais non pode soportar mais esta carga, que nos toca levar a costas. Xa non sein si somos burros de carga, si cargamos cos burros.

A OPOSICIÓN

 

O goberno do PPgE non deixa un minuto libre para que se fale dos demais, será por iso que a telegaita fai as cousas como as ben facendo.

          Touriño era un persoeiro que vivía nun mundo illado, daba a sensación que eludía o contacto coa xente, para evitar calquera contaxio, iso fixo que non fora suficientemente popular; trataba a política con demasiada hixiene. Si non fora así, podía encher o baleiro de Quintana e gañar; claro que Quintana seguiría no candeeiro, non ia permitir que outro, no BNG,  ocupara o posto. Unha cousa se pode dicir  de Touriño: non se   agarrou a ningunha sinecura no parlamento.

          Quintana foi moi protagonista, ocupándose mais do seu que das realidades do pais. Daba a sensación de que si había un enterro el quería ir de cadáver. Así lle foi, pero, aínda mais,  enquistouse na mesa do Parlamento, con un manto familiar sobre o grupo parlamentario; menos mal que Aymerich defende a fortaleza.

             OS SUCESORES:

              Pachi Vázquez entrou no baile nun momento pouco propicio; era un peón para quentar cadeira, pero interpreta o papel con dignidade, e dun  xeito brillante; os co querían utilizar levaronse un chasco. Aválao as críticas de Feijoo.

          No BNG as cousas son distintas. Fai moito que está en caída libre e  se sigue así  é doado adiviña-lo seu futuro. Guillerme é un bo home, pero en política hai outros parámetros para un candidato. O seu cargo naceu falto de apoio suficientes; pois case a metade do BNG non o apoiou. Non é doado dar unha receita ó BNG. Os coroneis  e o seu réxime son algo trasnoitado, e mentres non o entendan así non hai nada que facer;  non se pode antepoñe-la ideoloxía o interese do pais.  Non se trata de nomear a un líder de bragueta frouxa, nin a alguén que teña imaxe de bo, pero incapaz de conectar co electorado. O mais seguro é que haxa que  refúnda-lo BNG. Moitos, será bo, quedarán  no camiño, agarrados as súas caducas ideoloxías.

 

O INQUISIDOR

 

Atopamos esta noticia que, de entrada, nos deixa atónitos:

http://www.galiciaconfidencial.com/?p=3370

O PP quere que o estudio do asturiano sexa obrigatorio en Asturias

         O mesmo tempo en Galicia perséguese o galego polo PPd egE, ou que mais ben habería  que dicir: polo goberno de Feijoo.

        Dun demócrata, de toda a vida, mesurado, etc, dende logo moi centrado politicamente; iso si, á extrema dereita, que controla unha  área axeitada, para a ideoloxización e os negocios, tamén para a castración do pais, de nome impronunciable.

        Pero iso, aínda que é moi forte, e o mais, que o Conselleiro lles prohibira ós Claustros, nun correo electrónico, que se debatera o asunto da consulta.

        O premio lévao  a subvención a  organización "Galicia bilingüe", de tendencia ideolóxica moi definida, reciba da Xunta de Feijoo un millón douscentos mil euros, parece que para a súa campaña en contra do galego, e dicir, por riba de ataca-lo pais, aínda lles temos que pagar, ¡para nota!.  É visto que algún non se lle pon a cara colorada, -tena moi dura.

        Nin os cartos, nin o pais é de Feijoo, nin de ningún grupo de iluminados. Tanto os cartos como o pais é de tódolos galegos

        E curioso que non haxa cartos para actividades extraescolares, para comedores escolares, sanidade, estradas, persoas dependentes, etc., e o haxa para eses menesteres.

        A consulta, de seu, xa é kafkiana; pero que xa non lle fagan caso si non resulta do seu agrado e que, de antemán, xa teñan escollido o vieiro, é de alucine.

         Os que se din "bilingües", tiñan que empezar por quitarse esa denominación, que ofende, porque non fan mérito o nome; que se chamen dunha vez monolingües, que se quiten a careta e que digan que o seu fin é borrar o galego, prohibilo, como nos tempos do caudillo e perseguir os que o falan.

        Xustifican a subvención que reciben de la "Junta", dicindo que a necesitan para opoñerse A MESA DE NORMALIZACION LINGÜÍSTICA". Para empezar os cartos non son de Feijoo, son dos galegos, ESTANOS A QUITA-LOS NOSOS CARTOS, para darllos a esa xente; en segundo lugar á MESA somos todos, e non recibe cartos do goberno de Feijoo, nin nos fan falta para ama-lo noso pais. Non estamos en venta e non persigamos o castelán, porque tamén é noso.

        "Donde quer xigante, a nosa voz pregoa, a redenzón da boa nazón   de Breogán".

 

OS VINGADORES

          Non é unha serie de televisión, é o que parece un goberno de opereta, que di atopar baixo da alfombra mortos, falcatruadas, etc. do goberno que lles precedeu. Deica agora, e xa pasou tempo, dedicáronse a remexer polos caixóns, polas gabetas, debaixo das alfombras, nos rochos; e  demais lugares que se lles ocorren, na procura de lixo. Si tanto lixo hai, só hai un camiño: o xulgado que para iso está; pero claro o parecer envorcarse na merda, aínda que sexa en merda imaxinaria, e un xeito de espiollarse.

          Falou o Conselleiro da Presidencia; segundo el, o seu antecesor Méndez  Romeo, do PSOEdeG, mercou coches para Axencia Galega de Emerxencias, que están na Academia Galega de Policía, tamén un equipo informático. O problema é que segundo este persoeiro, cun bo currículo, (por certo, aínda non hai unha sede fixa para a Axencia Galega de Emerxencias) o que se proxectaba facer non é do seu  gusto; polo tanto non se deberan mercar coches, nin medios informáticos, a menos que fora a persoeiros do PPdegE.

           Noutras Comunidades Autónomas, e no mesmo estado, hai uns vehículos específicos para este mester; non é un invento galego; pero o que parecería aconsellable, dedúcese, é que Méndez Romeo debera leva-los coches para a súa casa ó rematar o seu mandato, ou que os traballadores da AGE foran face-lo seu traballo en burro, nun carro do pais e vestidos de gaiteiros, ou medio similar; era mais ecolóxico e enxebre. En canto os medios informáticos podían recorrer a consulta-las  estrelas, facer milladoiro cos datos e non usar novas e imprescindibles tecnoloxías, ¡que dilapidación! Para mais os coches foron mercados a un concesionario, que podía ter simpatías co BNG.

          ¡Que mal cheira isto!, menos mal que temos a Rueda para  que vixíe e  saque o lixo que hai agochado; ¡xa me sinto mellor!.

          Iso si, prometeu, que como a oposición non sexa boa e obediente  como ovelliñas, sacará mais lixo. ¡que xeito de ameazar! Iso é democracia.

          O parque móbil da Xunta ten centos de coches mercados polo PPdegE. A quén? Esa é a cuestión;  pero este despilfarro está fora do que o PPdegE entende por gastos santuarios; unha cadeira vale mais que un coche gasta, gasolina, aceite, ten mantemento e, xeralmente, un chofer, ou é o revés?   O que o entenda é un  xenio. De líala xa se encargará Rueda, para iso é Conselleiro, pola graza de Deus,  -digo- de Feijoo. Isto non exime de responsabilidade das "cadeiras" o anterior presidente, ó  menos "in vixiando".

E DALLE

       Quería falar  da oposición, pero Feijoo non me deixa, ou ben el ou alguén do seu entorno PPgE, sae nos medios con un coello bravo ou algún disparate.

          A seriedade, a entoación, ese ollar desafiante e transcendente, dirixido a quen o escoite, en posesión da verdade absoluta, con palabras goras de corte publicitario; recórdame a un persoeiro,  do PP. Non se pode dicir que as súas "comunicacións" sexan sobreactuacións, pois están moi medidas; o que pon de manifesto o seu adestramento e uns dotes histriónicos, que para si quixera o mellor actor.

           Promete catro mil empregos, de "calidade" para os parados que xa non teñen dereito a  prestacións. Non dixo que clase de empregos, deixando lugar para a imaxinación; digo eu: quereraos facer funcionarios da Xunta, muñidores de votos ou man de obra subvencionada e cautiva para os  amigos.

           Todos lembramos situacións similares, nas que o anterior goberno, creou empregos temporais, dirixidos a xente sen cualificación, que era o grupo mais numeroso,  para limpar carretaras, montes, etc e a saída airada de Feijoo, cualificando o feito de indecente. Indecente é utiliza-la traxedia de esta xente para facer política. Indecente é aproveita-la crise para beneficio propio; iso da a medida da talla moral de quen o fai.

           As asistencias técnicas foi un invento do derradeiro goberno de Fraga, do que Feijoo formaba parte, non era un mal invento, nalgunhas casos  servía, pero durante o goberno do bipartito, pretendeu librarse delas, e unha sentencia do TSXG fíxoos do cadro de persoal da Xunta; iso tamén se debe a Feijoo, e agora vota sapos e serpes. Aí están as Hemerotecas, que dan fe delo.

           Tamén cesou os xerentes dos hospitais que viñan exercendo dende Fraga, e que o bipartito non cesara. Era xente que demostrou a súa valía; quizá non eran peóns idóneos para desacreditar a sanidade pública, para logo privatizala; o seu pecado foi unicamente a súa valía; foi dabondo para que un reiezuelo os cesará. Os tempos poñerán a cada un no seu sitio.

           Estase metendo a reo en tódolos capítulos orzamentarios, bueno, en todos non: as subvencións e novas incorporacións de crédito, por motivos ideolóxicos  están a medrar. A compra de vontades políticas con fines electorais están prohibidas; pero é tan delgada a liña, que é moi doada de saltar. É indudable que se goberna cun revanchismo e unha xenreira difícil de imaxinar. Pero como di o himno galego "as vosas vaguidades cumprido fin terán" .

SANIDADE, o futuro que ven

          Asombra a propios e a estraños. Din que a Conselleira de Sanidade é do sector mais duro do PP, que vai por libre, e que O Presidente non pinta nada na súa area. Ten  unha idea, que é o  seu norte: favorece-la sanidade privada, a costa do actual sistema.

          Lonxe de reforma-la sanidade pública,  para facela mais viable   daralle o golpe de graza, para sementa-lo caos. Certo é que hai moitos recursos mal aproveitados, pero iso non da pe a unha desfeita do sistema. A   súa actuación, hasta agora mais lograda,  foi a roda de prensa que deu para falar do hospital do Salnés, na que se superou a si mesma.

           Foi a primeira en falar dos  furados negros e, aínda que iso é unha consigna do partido, para  non cumpri-las promesas electorais e, o mesmo tempo,  xustifica-la súa inoperancia, ela marcou un listón difícil   de igualar.

        É sabido a súa oposición e  menosprezo do galego.  Isto  non é unha pose,  ademais, da súa opción  persoal, reflexa o enfermizo empeño do goberno Feijoo na súa cruzada imperial contra do galego

         A vindeiro afeitado é pro proxectado hospital de Vigo. Ela vai para-lo proxecto, como sexa; a culpa, como non, será do bipartito, que se preparen os  vigueses, ademais  de negárlle-lo pan, vailles vende-la moto. Algo semellante fará cos outros Centros e, co que aforre  e, cos furados negros que invente, terá recursos para a sanidade privada, para facer negocios privados co servizo público.

          As infraestruturas, equipamento, persoal, etc, serán obxectivos da súa obsesión.   Nubes  negras nos agardan

DESFEITA NAS INFRAESTRUTURAS ou furados negros

O Conselleiro de Medio Ambiente, Territorio, Infraestruturas e Grandes Expresos Europeos: buscou furados nos orzamentos. Algún debeu atopar; pois non é cousa de non enche-las expectativas postas nel pola parroquia; pero, pregunto:  como chegará a xustifica-la existencia de furados negros nos orzamentos e, o mesmo tempo, lle rebenten os petos cos cartos?

Fai pouco deu unha propina de mais de catrocentos millóns, das antigas pesetas, para facerse cargo dunhas obras da administración local en Pontevedra, onde prestaba servizos antes de ser chimpado a Conselleiro.  Normal no seu currículo; pois ten querenza, iso parece ser, cos  traballos polos que pasou e polos que pode ter.

O dos furados negros tráenme a mal traer. Eu pensaba que eran fenómenos, que os científicos descubriran no espazo, pero mira tu por ónde, o goberno de Feijoo descubriunos nos orzamentos de Xunta. O mellor é que teñen unha miopía política e solo ven de cerca.

Seica lle encargou a un afiador que lles dera un repaso ás súas tesoiras; pois de tanto recortar proxectos, quedáronlle cegas.

 Non quedou proxecto en pe, no seu amplo e diverso reino, pero investiu con forza ós proxectos de vivenda de promoción pública, ás normas do hábitat, a bolsa de aluguer e todo aquilo que freara a especulación  e os negocios doados.

O fin de contas, ós electores non son problema, ¡convéncense fácil! ¡Con quen hai que ter coidado e cos que poñen os cartos para a festa!

Mentir é pecado

Entre outras cousas, mentir é pecado; e podes   condenarte para a eternidade. No Pais Vasco non había ensinanza do euskera, a ensinanza é toda en euskera. Si un neno quería ir ó baño, tiña que pedilo en euskera, sempre houbo excepcións.  Era unha inmersión lingüística como en Catalunya; moi lonxe do caso galego. Tampouco se pretende iso; porque unha lingua como sinal de identidade dun pobo temos o deber de impoñela, nunha medida xusta; porque temos que conseguir que tódolos galegos a dominen, igual que o castelán, nin mais, nin  tampouco menos; pero a todos nos corresponde, tamén,  tratar de que a imposición non sexa violenta, aínda que sexan poucos os galegos que non dominen o galego.

Unha sentenza do Tribunal Superior de Xustiza do Pais Vasco, trata de poñer orde e tolerancia no ensino en euskera. O noso Presidente serviulle de pretexto para arremeter contra o galego e poñer de exemplo, de tolerancia e bo facer a dita autonomía, logo de participar alí nun mitin do PP,  ¡cousas  veredes!

En Galicia sempre vivimos en paz, que non veña agora a amargarnos a vida Feijoo e os seus;  por certo, debendo ter tan interiorizado, que algún prócer do PP, fala, a cada pouco, de que Galicia estase basutanizando. Está claro que, teñen a deliberada intención, de tensa-la convivencia, e facer do pais, si é preciso, unha esterqueira. Solo pedimos que goberne que, logo da presa que tiña por ocupar as sedes do poder, non fixo aínda nada. ¿a qué se dedicará?

Desprezo a vida

Cando tanto oímos falar en contra da lei do aborto, asistimos atónitos, a como os mesmos entenden a defensa da vida.

Non imos a entrar na valoración da lei do aborto, per si algo que ten relación coa defensa da vida.

Estaba previsto dotar á zona da costa da morte dun helicóptero de salvamento; pero a operación abortouse, polo goberno do PP, nunha operación rutinaria de distribución do gasto.

É moito mais importante que O Líder sente o cú no plástico, e dicir, nun coche sen estrear, que salva-la vida dun mariñeiro.

Cousa distinta sería darlle un uso mais amplo o aparello e que servira para rescate en terra, traslado de feridos, etc., apoiando o 061; pero hai prioridades e os caprichos do Lider son mais importantes; e gobernaremos con austeridade, mercándolle  un coche novo O Líder, de importación, claro.

O gracioso é, como os que debían estar mais interesados en que se dotara de servizos a súa zona, volven para os seus concellos co rabo entre as pernas, coa cabeza gacha e comulgando con rodas de muiño. E pretenden que os creamos.

A GALICIA FEUDAL

Preto do rio, nunha perdida aldea, dun mundo primitivo, nace un neno, no que a extrema dereita recoñeceu o instrumento para a castra e doma dun pais milenario, no que, de novo, nacera xente, que cría nos ideais de liberdade e xustiza.

Xa pensaran, os fillos das tebras, que os xinetes da apocalipse, noutros momentos da historia, deixaran limpa a terra de Breogán dos fillos que a amaban, e agora podían afundilas  súas raíces no sagrado chan, chucharlle o sangue, multiplicarse nela, reparti-lo botín e sacarlle calquera indicio de personalidade; crear dúas clases sociais ben diferenciadas.

O que eles consideran xente do común, non vería mal algunhas cousas, pensando que se era bo para os señores, tamén o sería para eles; pensamento lóxico dende a mentalidade de un servo, que espera, ademais, unha pequena esmola polos servizos prestados ó senor das tebras e as súas cohortes.

Temos a esperanza de que nalgún lugar haxa alguén ou que naza alguén, que sexa o guieiro dos que amamos esta terra e arrinque as malas herbas nacidas sobre este chan sagrado.

Alberto vaise de feira

 

Tíñamos crido que o novo Presidente da Xunta tiña  a prioridade de gobernar Galicia; así cabía pensar, logo da ansia que tiña por tomar posesión do cargo; pero Alberto foise de xira por España adiante,  esquecéndose de gobernar, dando  receitas de cómo gaña-las eleccións: ilusionando, prometendo  o que faga falta; logo xa se buscara coartada para non cumpri-las promesas, como é o caso da Lei de dependencia, que por una lado, dise que se tardaba ano e medio en resolve-los expedientes e logo, de seguido, dáselle a volta dicindo que o bipartito gastou en dous meses o 90% do orzamento   e eles non poden cumpri-lo prometido. Claro, para iso hai que mentir  con descaro e tratar de estúpidos ós cidadáns. Quén pode crer que se tardaba mais dun ano en resolve-los expedientes, e en dous meses gastouse o presuposto, incrible; aínda que así fora, non se pode transferir crédito de outras partidas?

E que decir do ensino en galego: vaise dar opción os pais de elixir, é de imaxinar, que tamén se se quere ou non matemáticas, xeografía, inglés, etc.; os pais farán o programa, alucinante!

Que dicir da política de vivenda ou infraestruturas, sen esquecerse de industria ou sanidade, verdadeiras obras de desfeita.

Non nos esquezamos da estrutura da Administración, verdadeiro arte de dicir que se aforra, incrementándoa.

Gaiterio no tempo

Do que chaman sinais de identidade dese pobo, non vou deixar mais que a gaita, senon quén me ía acompañar nos momentos de gloria? Quero, e neso voume a envorcar, conseguila uniformidade de España, facer do galego unha lingua morta, cun enterro de primeira, iso si. É mais, xa teño elixido quen vai dirixilo enterro.

A min ninguén me vai dicir que non son demócrata, de feito xa lle encarguei o enterrador que faga unha enquisa, que apoie as miñas pretensións.

Tamén farei unha enquisa sobre iso que chaman "medio". No seu canto poñeremos unha historia na que quede aberta a autoestrada da unidade de España, entendida como unha unidade de destino universal, e así, polo seu imperio chegaremos a Deus.

Dixen!

AUDI, a promesa

       ¡Cando eu sexa presidente non andarei en Audi!;  ¡Os  Audi son símbolos do luxo co que algúns viven!; eu andarei nun Citroën, que é o que corresponde.

Eu pensei; vaites, quere apoiar o fabricado no pais e vai viaxar nunha furgoneta. Pero o asunto tiña outro  trasfondo, malia ter viaxado na etapa anterior en Audi e encargar os novos Audi que non chegara a estrear.

¿Por qué, de súpeto, está declaración de guerra ós Audi?  Daquela non o comprendín. E hoxe cústame entender, que mentres o pobo liso e chan non ten para mercar un coche, o que nos prometía austeridade, non merca unha furgoneta Citroën, senón que encarga que lle fagan, fora do Pais un C-6 especial.

     Coñecín eu un que quería un coche, no que ninguén sentará o cu.

     Ese tamén debía se-lo caso este, rara austeridade. ¡que pais!   

As vacas tolas

 

     Xa  pasaron anos daquelas noticias das vacas tolas, tamén da censura na ditadura franquista, pero ámbalas dúas foron postas de actualidade pola directora da TVG.  Un documental que se ía a publicar hoxe, 03.06.2009, foi censurado e prohibida a súa emisión; no seu canto emitirase unha película de vaqueiros. Algo de relación hai; de vacas vai a cousa. O documental non deixaba en bo lugar o PP de G, e lastraba a imaxe do  futuro  imperio hacia Deus do Presidente da Xunta.  Un aturuxo pola defunta liberdade de expresión que nos agarda baixo a guía do PP de G de Feijo; namentres a oposición, nin se lle ve, nin se lle agarda.