Por tódolos lados vemos abusos de todo tipo, pero os abusos sexuais de relixiosos son, ademais de punibles e obscenos. O bispo de Granada recibira denuncia dos abusos sexuais cometido na súa diocese, pero non fixo nada. Foi o Vaticano o que lle ordeno actuar. Pra vella garda do clero, os abusos non merecen ser investigados. É unha caste que da noxo
Tódolos días hai unha lista de imputados por corrupción. O caso de algún político que derrocha diñeiro público. Roubar, ós políticos sáelles a conta. Os tribunais so moi compresivos cos corruptos, as penas son leves e nunca devolven o roubado. Nunca, nunca se ordenou o ingreso, dun corrupto ladrón, en prisión preventiva. Os procesos duran anos e cando se dita sentencia é tan leve que parece que o Tribunal, en vez de condenalo, lle pide perdón
Crespo e asociados tiñan montado varios chiringuitos pra cazar subvencións, o tinglado garda semellanzas co asunto da Xunta de Andalucía, a diferenza é que en Galiza unicamente unha persoa percibía os cartos, había un conseguidor a soldo da trama, íntimo de Feijoo, e colaboraban en maquilla-las cifras do paro con contratos ad hoc . Parece que a táctica da Xunta de vota-la culpa a peóns da administración non consegue, de momento, frea-las investigacións, e o proceso segue medrando como unha bola de neve. A cuestión é se chegara ó cume.
O Presidente das Cortes foi rotundo: As dietas por viaxes da súas señorías seguiran sendo secretas. Xa nosoutros nos encargamos de controlalo gasto. Despois de asistir con escándalo ó caso Monago, no que a caverna se empregou a fondo pra tapalo asunto, e os resto da casta desapareceu nun cómplice silencio, a intervención do Presidente das Cortes pon as cousas claras. Todo seguirá igual.
O noso país ten o maior nivel de desemprego da zona euro, xunto a un nivel de endebedamento salvaxe, os prezos máis caros nos produtos fundamentais: electricidade, gas, carburantes, telecomunicacións. O crédito á economía real desaparecido. Cómo España, cuns desequilibrios económicos así de brutais e un patrón de crecemento insostible, pasou de golpe a ser a locomotora de Europa. Coas estatísticas do PP todo é posible.
O Bipartido encheu o país de Residencias da 3 ª Idade. Feijoo fixo dous grandes lotes. Un pra Fundación San Rosendo e outro pra un fondo no que figura súa irmá como apoderada. Uns resgalos á conta dos galegos.
É desesperante, Feijoo nunca contesta o que se lle pregunta. Sempre responde con algunha pregunta, poñendo o ventilador en marcha. Non importa que a súa intervención non veña ó caso, o cal da crédito a que a súas intervencións xa as leva escritas e ensaiadas. Do que se trata é de confundir ós posibles oíntes con medias verdades e con un discurso xa preparado e estudiado, que non garda relación co guión, pero que lle permite saír do paso e incluso aparentar ser un campión. A oposición esfáchase contra dun muro e súmese nun estéril monólogo. cando non hai discurso preparado, Feijoo recorre o exceso verbal, que raia o insulto. Todo sexa por sacar das súas casullas ó interpelante.
Señor en que país vivimos. Sabíamos que vivimos nun país corrupto, pero se alguén non o sabía, Monago dixo ben claro. Foi a terceira versión que deu das súas viaxes ás Canarias e cada vez a cousa está mais escura. Entre versións que cambian a cada comparecencia, vimos como a casta se apoia, PSOE cala e EU sérvelle de muleta pro seu goberno. Monago non foi a Canarias a foder a nosa conta, según el. A presunta visitada é unha muller de éxito no amor, unha tentación. As visitas d Monago a Canarias e os cruceiros do fin de semana, podían ser algo do máximo intres nacional e nos uns mal pensados. Non era Monago o único que visitaba á muller fatal. Debía de haber mais dun casto barón do PP que a visitaba pra facer cochinadas. No PP hai terror ó que poida dicir esa muller
Pra moitos sería un miragre que lles permitiría hata comer; a outros non lle fai falta. O mais chungo é que o PP vai perde-lo diñeiro que tiña na conta de Suíza ó non quere recoñecer que era do partido. pouco lles importa, teñen diñeiro en negro a moreas; non saben que facer con tanto carto. Dalles moita seguridade que non se poida establecer un nexo xurídico entre suborno e contrapartidas.
Non dirá toda a verdade, pero tampouco se pode dicir que mente. A liña entre a verdade e a mentira é tan fina é sutil, que a apreciación do sentidos das palabras depende de quen as interprete. Feijoo, en sede parlamentaria, negou que el avisara a Pachi Lucas da intervención dos teléfonos e que fora o consiguidor . Crespo di o contrario. Que Pachi Lucas frecuentara monte Pío, incluso que pernotara alí, pódeo facer merecente de calquera sospeita, pero non quere dicir que todo sexa certo. Pero algo non cadra
Complexa cousa a política. A un neno explicáronlle no colexio que era a política, pero el non entendeu nada. Seu pai explicoullo cun exemplo, dicindo.
Nesta casa eu son o capital, o que pon o diñeiro, túa nai é o goberno, el administra a casa, ti es o futuro e a criada o traballo.
De noite espertou coa ganas de ir o Baño. Primeiro foi a xunto de súa nai, pero estaba durmindo; logo foi ó cuarto da criada, e alí estaba fodendo o pai con ela. Total que se cagou e comentou: estache boa a política. O goberno durmido, o capital fodendo no traballo e o futuro cagado
Unha mais das razóns de Feijoo pra tapa-la corrupción en Galiza, foi o intento de protexerse co PSOE, e pra iso intentou convencer a Besteiro. Xunto coa trama, na que é elemento destacable o se íntimo Pachi Lucas, está involucrado. A utilización de diñeiro público para asuntos privados en Fomento-Galicia, incluíndo de obras a dedo e outras que nin sequera existiron. Pero a corrupción , especificamente en Estradas Pontevedra é ta grave que merece un tratamento específico.
Vivimos no pasado, aínda non superamos a Guerra Civil porque simplemente se estibo machacando e ensinando unha visión da historia imposta polos vencedores dunha guerra. A corrupción funde as súas raíces nesa España en negro e non nos sacudiremos esta praga, ata que a transición se efectúe. A xustiza é lenta e selectiva, parece que o corrupto é impune. A impunidade coa que traballan é case absoluta. A xustiza é moi lenta e moi condescendente cos corruptos. Ós corruptos non se lles obriga a devolvelo roubado e as improbables penas de cadea son irrisorias. Si no seu momento Europa amparou a ditadura fascista, agora segue con tibieza a reposición da memoria histórica e acolle o erdeiro daquel réxime no seno das Institucións europeas, non porque o consideren un igual, senón porque é peón moi manexable, que nunca prateará problemas, nin reivindicacións. Pero non n os enganemos, fora de Europa fai moito frío. O que se necesita é xente respetable e sen atadras do pasado pra defendelos intereses de España
O PP atópase cercado pola corrupción e está ensaiando varios xeitos de volve-las tornas. O PP non ten unha solución unitaria, está optando por varias estratexias. Cada líder ten a súa solución, que van dende a de Cospedal, dicindo que todo o que se podía facer, xa se fixo, o que é o mesmo, hai que procurar que non nos pillen, sen mais. E a mais astuta de Feijoo, que pretendía blindarse cun pacto co PSOE. Pra iso diseñouse unha ampla estratexia que consistía nunha preparación da opinión pública, mediante o bombardeo informativo dos medios de comunicación afíns. Cando o campo de batalla se atopara ermo, entraría en escena Feijoo. O Presidente intentou convencer a Besteiro de que aceptara o plan que concibira, pero Besteiro púxolle condicións: que o plan fora público, que se involucraran os demais axentes sociais, non solo ó PSOE, medidas reas contra dos corruptos, nada de códigos éticos baldeiros, e que comparecera no Parlamento pra dar conta da corrupción. Feijoo saíu moi contrariado da reunión; nin o bombardeo informativo, nin a longa sesión de acoso de Monte Pío deu resultado. Terá que da-la cara.
A segunda guerra mundial varreu o fascismo de Europa, menos de España. Franco non solo non foi molestado, senón que recibiu o apoio total dos países democráticos. A razón fundamental é que EEUU atopou en España un portaavións gratuito, a cambio de lle pagar como aluguer, fundamentalmente, coa chamada axuda militar, que consistía en entregar a España material obsoleto, destinado á chatarra. A longa ditadura, e o xeito de saír dela, creou unha pobo descerebrado e submiso e, paralelamente, unha casta de políticos montados a lombos dos votantes e preocupados unicamente deles mesmos. Os electores votan a un partido, a unhas siglas, independentemente de que o candidato sexa honrado. Isto acontece coa maioría dos electores. Carecen de criterio político obxectivo , e o candidato corrupto vai obtelos mesmos votos. Seguiremos.
Non sei si é unha empresa do entorno do PP, moi relacionada coa recente trama, pero alí onde hai un goberno do PP, COFELY funde as súas raíces e medra con negocios sospeitosos. Cospedal dalle negocios suculentos, pero onde realmente ten fondas raíces, é en Madrid en Galiza. O SERGAS non solo contrato xa sumou 12 millóns. Nada se sabe dos negocios e os amaños que ten en Galiza.
O conseguidor era íntimo amigo de Feijoo, e tiña unha relación dos regalos que deu os distintos cargos da Xunta. Non se fiaba deles, e en caso de que o trincaran quería deixar constancia dos trapicheos. Tamén era o provedor oficial do PPg. Un dos que se dedican á infraestrutura dos actos de campaña do PPg. Pra mais cachondeo tiña un soldo de mais de tres mil euros ó mes, como encargado de eventos e conseguidor. Non é o cese da Conselleira de Traballo, como piden algúns, é Feijoo o máximo responsable. Sairán contratos subvencións e outros amaños, pero non haberá cadea, nin ceses. Teremos que mercar máscaras pro cheiro.
É neste intre en que o galego está sufrir unha despiadada persecución pola Xunta e o facharío, hai que salienta-la iniciativa dos veciños de Vilaboa (Pontevedra). Nun acto de alta sensibilidade e agarimo precedeuse a firma da acta de vontades por parte de veciños e veciñas de Salceda de Caselas que desexan que todo o relativo o seu pasamento se realice exclusivamente en lingua galega. A primeira veciña foi Carmen Troncoso. Nas súas verbas lembrou que "aprendín a falar en galego, chorei e criei ós meus fillos en galego" e agora lles pide que reciban a acta que asinou onte, ante Carlos Varela, Fiscal Superior de Galicia, como notario.
Hoxe é o día de defuntos, dos que xa morreron, non así dos que se resisten a morrer, dos políticos que xa tiñan que estar amortizados, pero que se agarran os seus privilexios como garrapatas. Despois de todo hoxe é un día de festa, a xente acode ós camposantos nun ambiente festivo, as penas trócanse en ledicias, as bagoas en risas. Pra nun mudar o tema do día, falemos de camposantos. Coñecín a un home que tiña que pasar por un fondo e estreito camiño o lado dun camposanto. O home era moi precavido e, sendo noite, pensou que o mellor era cruzar polo camposanto, un lugar alto e despexado que lle emitiría ver a un posible inimigo. Dos mortos, pensaba el, non había que preocuparse, era dos vivos de que había que gardarse. Cando ía camiñando polo camposanto, algo veo e lle tapou os ollos. Podía ser algo do outro mundo, el había violentado a paz dos mortos. Non era propio del quedar cravado no chan sen poder dar un paso, o medo o paralizaba. El, que non coñecía o medo agora era o seu prisioneiro. O pouco puido reanuda-lo camiño, aquela cousa que o cegara, marchara. O día seguinte volveu de día o camposanto pra aclara-lo asunto. Houbera un enterro e no cha quedara un cacho de papel dun cirio; unha brisa de vento levan tara o pel do chan e veulle ós ollos. Casualidade, ou non, pero as cousas nun contesto determinado collen unha determinada dimensión. Relato verídtico.
Nada asombra de Feijoo, nada asombra do PP. Feijoo ve normal que levara a votar ás velliñas do asilo, incluso loubou o acto, porque é unha cousa de comportamento ético, axudar a quen non pode andar. Vese cal é o concepto de ética pra este prócer. Por suposto ve normal o carretaxe electoral, e reproche nada, nin de arrepentimento. Independentemente do resultado do pronunciamento xudicial, os encausados xa foran premiados polo PP. O carretaxe, os axentes electorais e cantas cousas, contribúan a enche-las furnas de gaivotas seguiran formando parte da paisaxe electoral, independentemente da súa legalidade. Porque non hai dúbida que a utilización de persoas cuxas facultades intelectivas e volitivas estaban afectadas» por padecer algúns deses anciáns alzhéimer e demencia senil non é ético, nin legal i é un acto noxento.