CONTRADICIONS

 

Non sei cando se verá esa luz ó final do túnel, que di o PP, nin si lle estamos tocando o cu a crise como di Montoro; pero a saída da crise non se nota no peto da xente, pero si se nota nos cemiterios. Mariano presumiu en Tokio de que os salarios baixaban, pola contra, Montoro di que medran, o mellor esquecéselle engadir:  “medran para tras” De Guindos di que medramos, o FMI di que hasta o 2018 non medrará a nosa economía . Rajoy di que a crise remato; claro,  agora ven a pobreza. Pra Montoro xa lle tocamos o cu á recuperación. Os seareiros do PP, non os do  aguilucho, porque pra estes nunca houbo crise, inchan o peito. A  gripe comeza propagarse mais lentamente por falta de persoal. A infección xa chegou á maioría da poboación. Rajoy ten razón a propagación da miseria remite, cada vez quedan menos libres dela, solo os políticos.

OUTRO CHIRINGUITO

 

 

A conferencia de expresidentes que se inventou Feijoo é o xermolo de outro chiringuito. Feijoo estase xa a preparar un pluriemprego mais pra cando deixe o cargo. É inaudito que se invente esas conferencias, con papancias, e demais gastos anexos, de persoas que viven arredadas da primeira liña políticas e nos cargue os custos os nosos petos, mentres ningunea a oposición e o Parlamento 

 

ASÍ É

 

 

 

  Non atopo explicación, pero hai xente que pensa que está destinada a salva-lo mundo, e por moito que os fodan volveran a votar a aqueles que os foderon. Solo así se comprende que o PP volva a recupera-la intención de voto. Certo que o PSOE non ofrece alternativas que ilusionen, pero non é o responsable da crise como  nos quere facer crer o PP. Os responsables da crise están dentro do PP; ademais, hai mas opcións que o PSOE. A auto flaxelación é unha adición

SOMOS OS SEGUNDOS

 

 

Somos os segundos, iso si, pola cola. O custe laboral en Galiza é o segundo mais baixo do estado. Por debaixo de Galiza solo está Canarias. Segundo os que propoñen salarios mais baixos pra saír da crise, nosoutros non deberamos nin sequera ter entrado nela. Pero a realidade é que si estamos dentro da crise económica; o certo é que nunca deixamos de estar en crise. Flutuamos non momento de avance e retroceso, pero nunca sen saír do túnel. Faise necesario facer unha diagnose do motivo polo que nos atopamos neste estado de postración económica. Temos que coñece-las razóns, se queremos por remedio; a menos que non se queira poñer remedio pra que as cousas sigan así. En certo momento, cando CITROËN pretendía facer unha instalación subsidiaria da de Vigo, suxerinlle a un concelleiro de Pontevedra a oportunidade que se presentaba pro municipio, que sacaría a Pontevedra do esmorecemento que padecía, e padece. Moi serio contestoume que iso sería un perigo, Pontevedra podía medrar e escapárselles das mans. Non creo que sexa solo unha anécdota, esa pode ser unha das razóns polas que Galiza non medra. Os gobernantes interésalles unha poboación derrotada, sen esperanza, pra así dominala e manipulala. Finalmente a fábrica de Citroën foi pra Ourense; agora xa hai empresas en Portugal traballando pra Citroën. Non interesa unha Galiza desenrolada, interésalles  os recolectores de votos unha Galiza feble,   economicamente e mentalmente.  

DECADENCIA

 

 

O Madrid do PP perdeu un tercio dos turistas. A cidade esta asulugada de lixo. Os lugares mais turísticos presenta un estado de abandono e desleixo, que causa unha fonda depresión. A imaxe recorda a Italia de Berlusconi, que pra contentar ós electores rebaixaba os impostos, deixando o país sen servizos. En Madrid pasa algo parecido, o populismo do PP foi minguando as arcas municipais, logo a megalomanía de Gallardón terminou por afundi-la facenda municipal. O baixo perfil e incompetencia da Botella, rematou por darlle a puntilla a un Madrid moribundo. Os ingresos mingúan alarmantemente, os gastos necesarios redúcense e increméntanse os santuarios, todo unha boa xestión   a que non son alleos os cidadáns de Madrid. Si Carlos III levantara a cabeza, volvía a morrer.

 

DECADENCIA

 

 

O Madrid do PP perdeu un tercio dos turistas. A cidade esta asulugada de lixo. Os lugares mais turísticos presenta un estado de abandono e desleixo, que causa unha fonda depresión. A imaxe recorda a Italia de Berlusconi, que pra contentar ós electores rebaixaba os impostos, deixando o país sen servizos. En Madrid pasa algo parecido, o populismo do PP foi minguando as arcas municipais, logo a megalomanía de Gallardón terminou por afundi-la facenda municipal. O baixo perfil e incompetencia da Botella, rematou por darlle a puntilla a un Madrid moribundo. Os ingresos mingúan alarmantemente, os gastos necesarios redúcense e increméntanse os santuarios, todo unha boa xestión   a que non son alleos os cidadáns de Madrid. Si Carlos III levantara a cabeza, volvía a morrer.

 

OUTRO ENSINO E OUTRA AIREXA

 

O PSOE ven de presentar un documento, no que se propón sacar a relixión das aulas, como en Francia. O sistema de predominio da relixión achéganos ó sistema dos países mais ortodoxos do islamismo radical. Teñen razón os franceses cando din que África comeza nos Perineos. Ese é un temor que tamén comparte os xibraltareños. A España de sotana asusta, e o que pode quere verse fora desa  escuridade. No referido documento, tamén se recolle a necesidade de reforza-lo ensino público como prioritario do sistema, e a concertada como algo subsidiario. Difícil de crer dun partido que puido poñer o ensino e a airexa no seu sitio. Os anos de goberno socialista non se distinguiron por impoñer o laicismo do que fala a Constitución e o protagonismo e privilexios da airexa consolidáronse, o mesmo que o ensino, como negocio e adoutrinamento.

CLARO E TRANQUILO

 

 

Rajoy está tranquilo. Hai cousas que non se poden demostrar, e o PP non se financiou ilegalmente, -dixo Rajoy-. a Fiscalía traballa a tope pra impugnar todas e cada unha das acusacións; o xuíz e da casa. Todo está atado e ben atado, dicía o  vello ditador, e que razón tiña. Os fachas fachandean de selo e defenden con ardor guerreiro a limpeza dentro do PP. No precisan probas de inocencia, chégalles coa axuda dos amigos, que imposibiliten proba-las acusacións. Solo ós esquerdistas se lles ocorre acusar de corruptos a esa crase selecta, elixida por Deus pra rexe-los destinos da católica España. A chulería sae das esterqueiras e o ar vólvese irrespirable. Quero a independencia

ASOMBROSO

 

 

 

Dentro do Golpe de Estado encuberto que promove o PP, Defensa ascende a coronel a un militar ultra do corpo xurídico, que cuestiona en público a Constitución e o Rei. O mais indignante é que o proposto para ascenso foi imposto na lista por orde do PP. Na primeira avaliación figuraba fora do  cupo que ascendería, pero Defensa mandou repeti-la avaliación. Despois da que se armou, o TS vai investiga-los feitos. Defensa sigue coas bandeiras ó vento, en cumes nevadas. O mellor tiña razón este señor: “estamos nunha democracia bastarda”; por iso pasan estas cousas.

SOCIALISMO DIRIXIDO

 

 

 

A subida de Felipe González ó poder veu precida dun desmoronamento de UCD. Aquel atípico partido, que sostiña o goberno,  houbera podido seguir. Os intereses unen mais que as ideas, e a UCD podería seguir. Pero no país bulía un desexo de xiro a esquerda que trouxera un renovado aire á podrida democracia. A democracia de España era unha democracia tutelada polos poderes fácticos, pero tamén era unha democracia vixiada dende o exterior. A CIA mantiña unha lupa sobre España e, en defensa dos intereses yankis, propicio un cambio de goberno, que acelerase un posible avance das esquerdas coa chegada dos socialistas ó poder. Pra CIA era necesario encauza-los desexos de cambio, utilizando un socialismo domesticado, que sería pilotado por alguén que non tiña reparos non tiña reparos en canta-lo cara el sol, ou a internacional socialista. Atoparon en Felipe González o personaxe idóneo. Pra que todo fora ben pros intereses americanos nada mellor que un ascenso das mediocridades e unha florecente corrupción. Felipe González, un mito que é preciso examinar,  non solo foi o mellor e mais valioso defensor dos intereses americanos, que empezou coa permanencia na OTAN;  tamén defendeu os intereses das grandes empresas e grupos económicos, o que lle valeu unha cadeira nalgúns Consellos de Administración, tamén asesora, colaborando coa CIA, a personaxes tan curiosos como a Capriles. Examinando o período de mandato de Felipe González, atoparíamos moitas claves do socialismo español actual 

BATENDO RECORDS

 

 

 

Rajoy incrementou a débeda pública batendo records históricos. Hai que remontarnos nada menos que 105 pra atopar un incremento semellante da débeda pública; e iso que aínda lle queda a Rajoy unha parte importante da lexislatura. O endebedamento é unha suba de impostos diferida, que terán que pagar as xeracións futuras. É como si se quixera asegurar de arruina-lo futuro dos españois. Pra mais nada fixo, ni está a facer de inversións. O conto de que se empeñou  pra paga-las débedas de Zapatero, podía colar o primeiro ano, pero o endebedamento medra ano a ano.O mesmo sistema sigue Feijoo na Xunta, Este sistema é un sistema peperro, que ecubre unha suba de impostos, do que parece non se enteran os electores. Os orzamentos de  estruturas, di a ministra que son os terceiros mais grandes do estado. Son  uns orzamentos de carón pedra; solo un decorado. Nacen pra non ser gastados, como os do ano pasado; dese xeito, con ese mesmo obxecto, podían ser o triplo pra que andarse con menudeces.

DERECHO A LA VERDAD

 

 

 

Ya es hora de tomárselo en serio. Catalunya, igual que cualquier pueblo tiene derecho a de decidir. También tiene derecho a la indepenencia. Pero el pueblo catalán, que es el que va dicir su futuro, tiene derecho a la verdad, a saber cuales son las consecuencias de su decisión. Si   aún así, decide independizarse, que lo haga. Pero tiene que saber que saldría automaticamente de la   UE. Podría seguir utilizando el euro, lo mismo que lo puede utilizar Somalia, sin ningún beneficio del club. Las empresas exportadoras y las que  desarrollan su actividad en mercados amplios se buscaría otro emplazamiento, tributarían en el lugar de su emplazamiento. Podrían ser un paraíso fiscal, pero los beneficios no llegarían al pueblo, no tendrían la cobertura y respaldo de ningún estado.  Los paraísos fiscales existe gracias a la complicidad de algún estado. Sería un estado fallido, que ni siquiera podría entrar en las ONU, los miembros permanentes del CS, con derecho a veto, no lo permitirían, porque ellos también tienen. Poe eso el derecho a decidir, también tiene que ser el derecho a la verdad.

 

NO BO CAMIÑO

 

  Rajoy, nunha entrevista que concedeu a un medio de comunicación americano, dixo que xa saímos da  recesión, pero non da crise; da que pronto sairiamos pra crear emprego de xeito estable. Este patético personaxe mentiu tanto que, aínda que dixera a verdade, sería imposible crerlle. Os Organismos internacionais, que predicen a evolución económica, pintan un sombrío futuro pra economía española. É de teme-lo peor.

 

PERIGOSO COÑECEMENTO

 

 

A ciencia, o coñecemento son un perigo pros plans dos políticos. O desleixo pola ciencia e a cultura. O afán dos políticos, non solo por deixa-la esmorecer, senón facer políticas activas  que dificulten a ciencia, xa sexa limitándolle recursos, ou o campo de investigación, é común

 

PUDO SER, NON O NEGO

 

 

    Entre o ditador e o seu herdeiro houbo este diálogo:  

- "Escucha Juancar, voucho deixar todo masticadito"
- "Pero Tito Paco, a xente non é parva"
- "Tranquilo, deixarémolo todo atadito nunha falsa Constitución Democrática"
- " E os vermellos? "
- "Para iso esta o PSOE, para enganar e que a xente crea que hai esquerda"
- "Xa, xa, pero os comunistas non cederán"
- "Os comunistas de verdade serán encarcerados, exiliados ou torturados"
- "Bo Tito Paco, fíome de ti"
- "De todos os xeitos Juancar, se se poñen parvos e a túa figura titubea, móntase un falso Golpe de Estado, a túa defendes a falsa democracia e seguimos co rolo máis décadas"
- "Foder Tito Paco, canto te quero,".

INSUPERABLE

 

O insuperable Feijoo acusa a oposición de ser compracente coa violencia. Pra Feijoo ós que non votan o PP son uns violentos. Claro, quere, en lugar de votantes un rabaño de ovellas. Que os galegos non son violentos demostro que pese a dicir estas burradas, que pese a non condenar a violencia fascista e darlle acubillo, que pese a non cumpri-las sentencias e que pese a corrupción e clientelismo do PPg; neste país non pasa  nada. E logo aínda ten o papo de reclamar adhesión a súa política, baixo o que el chama un pacto.

ROU ÓS FEBLES

 

 

O Goberno coa escusa de que as pensións son insostibles está aplicando unha doutrina ultraliberal, pretendendo eliminar o sistema de pensións, facendo crer que é inviable. En España solo se dedica un 14% d PIB ó pago das pensións; cantidade que é supera da por tódolos países da UE. O que o goberno en realidade pretende é crear un estado de opinión que favoreza a expansión do negocio dos  seguros privados.  Pra este depravado goberno calquera medio é axeitado, incluído o roubo da ucha das pensións. Si o Goberno tiña necesidade de mais recursos que realizara unha re forma fiscal, que equiparara o sistema español cos demais países da UE, si así fora o país tería futuro, doutro xeito cumprirase a estimación, segundo a cal pro ano 2020, un de cada tres pobres da UE será español. Un grupo de expertos independentes rebateu o documento do PP sobre as pensións e demostra que o sistema actual é viable con outras políticas; solo a premeditada política do PP, mais ideolóxica que económica, a fai inviable.

CON SENTIDO

 

 

 Hai cousas nas que non queremos involucrarnos; pero ó final alguén ten a habilidade de meternos  no miolo. Síntome nacionalista; non nacionalista español, senón nacionalista galego. Os problemas que me interesan son os da miña terra, non os problemas de España e de Cataluña. Non é a miña unha visión miope do mundo, senón de prioridades. Nade pode prantexarse, nin involucrarse en conflitos alleos, que o remate tamén poden afectarlle, pero de momento hai que arranxa-la casa, os problemas domésticos; por iso me asombra que algúns entren ó trapo con tanta paixón, tomando partido. O nacionalismo catalán sempre foi burgués, o galego pola contra sempre foi proletario. É moi doado atopa-los atallos pro dereito a decidir, a min dáme que CIU se meteu nunha lea, nun problema que eles mesmos crearon e agora non hai demagoxia que os salve. Pódese ser nacionalista, pero hai moitos nacionalismos e moitos intereses. É preciso ir coa verdade, non ilusiona-la xente con mentiras, así si deciden seguir saben certo cal é o futuro e aquí nade di a verdade.

 

 

 

A comparecencia ante o xuíz dos imputados de ADIF, deixa a sensación de que se tomaron a cachondeo a citación; non solo contestan con evasivas, senón que se consideran alleos o accidente, un desprezo total ás vítimas  e pasando a bola. Ó  final non sabemos si as sinais foron retiradas, si había sinalización deficiente, ou si non completaron a obra de sinalización, xa fora por desleixo, ou aforro. Parece que foi un tal Lorenzo, responsable de circulación, o que mandou retira-la sinalización. Falta saber si foi por propia iniciativa ou por orden de alguén. Con todo, deron a sensación de que non tiñan intres en aclarar nada e que pasaban das preguntas e do mesmo Tribunal, como si se souberan intocables. Un auténtico esperpento. Todo isto non é mais que escuridade sobre a dor. Segundo ADIF o fallo é solo do condutor. Tódolos sistemas de seguridade funcionaron correctamente. Catro kilómetros  antes do accidente tiña que empezar a frear, pra chegar ó  lugar do accidente a 80 kilómetros. Mais o  que parece claro é que a sinalización era criminalmente deficiente, e así o entendeu o xuíz, que imputa a Adif. Tan criminal que unha sola baliza, que costaba   14.000 euros, houbera evitado o   accidente

NO HABER DE OBAMA

 

As imaxes da violación, tortura e asasinato dunha moza  cristiá Siria. Os criminais fixeron  unha derradeira fazaña, deixando unha sinatura macabra; á vítima craváronlle un crucifixo na boca. Iso ponnos de manifesto, por si algún non o sabía, da calaña de xente que promociona Obama. A imaxe, por si sola, xa horroriza. Obama descubriuse como un verdadeiro canalla, que non coñece límites, con tal de apoiar os plans de Isrrael, que acumula puntos pra xustifica-la súa desaparición.Un clérigo musulmá publicou unha fatua incitando á violación das mulleres cristiás sirias. Mais de un cento de islamistas españois foron a Siria a apoia-la guerra santa; o inimigo na casa, ollo.