Fillos desta nobre terra, asasinados polos fascista, que regaron co seu sangue o chan dos nos ancestros, nunca vos esqueceremos.
Agosto do 1936 foi un mes sanguento, un mes que se perdeu na memoria. Tal esquecemento houbo que nin Casal, nin o pai de Isaac Díaz Pardo, asasinados, igual que outros demócratas, a mediados de agosto do 36 pola falanxe, trataron de esquecelos. Estes días véuselles facendo modestos homenaxes de recoñecemento.
O Axuntamento de Teo, do que é alcalde o nacionalista, o doutor Martiño Noriega, deixou testemuño do acto de lembranza do asasinato do alcalde socialista de Santiago, mediante unha pancarta colgada na beirarrúa da estrada, na parroquia de Cacheiras, no lugar do asasinato Se alguén se pregunta por qué non houbo antes actos de recordatorio, a contestación é que había moito medo; a xente está guiada por un instinto de supervivencia.
Tal día coma hoxe, do 1936, foi asasinado en Poio Alexandre Bóveda, nunca foi esquecido, nin a dura represión, ni a longa noite conseguiron borrar aquela fatídica data do 17 de agosto. Un vez mais, no cementerio Pontevedrés de San Mauro, un puñado de demócratas homenaxean o Ilustre persoeiro.
Sen homenaxe, pero sempre no íntimo convencemento e no recordo, non esquecemos a tódolos mártires; a eses inocentes asasinados por as urdas fascistas,. O 17 de agosto, en recordo de todos eles, é o día de Galicia Mártir.
Os mártires do Caurel, e de tantos lugares, aínda que mortos, no noso corazón seguen vivos.
Feijoo pon atrancos pra recuperación dos seus corpos e a súa memoria. A Memoria histórica é algo mais que unha organización, ou a política dun partido, é un sentimento. Non se pode consentir que Feijoo volva asasinar, de novo, os mártires do fascismo.