¿CAL É O FIN?

 

             Os criminais non se toman un dia libre, eu tampouco

          Cando o eco da traxedia aínda está aí, a Xunta, excepcionalmente, deu unha cifra de hectáreas calcinadas, que dista moito da real. ´E posible que esta seudoinformación sexa un truco mais da política de ocultamento de  datos que practica o goberno de  Feijoo.

           Diversos colectivos relacionados coa natureza resaltan a pouco  eficaz política de loita contra do lume. A Xunta, din, centra a súa política na extinción e despreza a prevención. Non se incentiva, nin se esixe a limpeza en fincas privadas, tampouco se limpa o monte comunal. ¿Daquela que esperamos?. A política do lume é a que sempre levaron os gobernos do PP. Unha política que fracasou, ano tras ano; a mesma que estivo nas orixes dos incendios do 2.006. Catástrofe ecolóxica esta dos incendios, que  arruína os nosos montes, o mesmo que o acoso o  noso mar,  con vertidos e embarrancamentos non menos criminais.

         Con cara de cinismo e xesto teatral, compareceu Feijoo, pronunciando un discurso institucional, sen admitir preguntas, e instando a colaboración da oposición na loita contra da praga incendiaria. A oposición pronunciouse e condenou os feitos que deron orixe á traxedia, lonxe da súa política mezquina do 2006, que acusou ó goberno das mortes habidas; incluso algún cargo local do  PPg montara un chiringuito, os peperos son especialistas en chiringuitos, ecolóxico pra acosar ó goberno de entón. A Intervención de Feijoo non foi moi convincente, non recoñeceu responsabilidades, nin erros pasados ou presentes. Feijoo está destruíndo silenciosamente ó pais, non é solo o sector forestal. A política agraria, o mesmo que a acuícola, a enerxética, a sanitaria, de  infraestructuras, etc están concibidas como negocios especulativos

       Todo ocorre nunha Galicia  feliz, na que todo se oculta e se manipula; os nenos do urbano pensan que a leite nace nos centros comerciais, o marisco e de cor roxa, os mares infindos e o Presidente da Xunta un home sabio e traballador, que nos libra dos roxos e dos nacionalistas.

CRIMINAIS

 

           Estou seguro que os que provocaron o incendio de  Fornelos non senten o mínimo remordemento por haberlles quitado a vida a dous mozos traballadores. En circunstancias normais, con xente normal, ese tráxico suceso houbera suposto que os incendiarios se tomaran unhas vacacións, que se dea unha inflexión na praga de lumes. Non sexamos optimistas; non apelemos á conciencia  de  quen non a  ten.

           É difícil pillar a estes delincuentes; os que non podemos equiparar co que prenden queimar uns restrollos, estes, como moito, son uns faltosos, incapaces de comprende-lo alcance dos seus actos.

           O lume é un negocio que move moitos cartos. Na parte visible, 6.000 persoas forman parte  das brigadas; pero é a parte escura onde se moven intereses pouco éticos, O goberno ten a obriga  de poñer tódolos medios pra  que os delicuentes, do sino que sexa, o teñan difícil.

           Sendo o anterior a premisa fundamental, no pode quedar en baleiro a actitude irresponsable do goberno da Xunta. Recordo que o Conselleiro de Medio Rural, dicía a comenzo da campaña , cando chovía, que por fin a Xunta tiña o mellor sistema contra lume coñecido, gabándose de esnaquizar a política do bipartito. Pronto o cuspe lle caeu  enriba, o tempo encargouse  da súa soberbia.

           O Portavoz Parlamentario do PP, facendo gala da súa estupidez, declarou que non  admitía leccións de nade en materia de apagalumes, menos da oposición.

           Non se chega a ningures facendo caso de ananos mentais, pero os lumes apáganse no inverno; é esencial unha política de prevención, a que o goberno de Feijoo rexeitou, e  mais vixilancia.

            Cando aquel verán tráxico do 2006, Feijoo cargou contra do Goberno, co gallo das vacacións. Nesta tráxica noite Feijoo estaba de copas, con todo o dereito, pero recollendo o sementado coas críticas que el fixera outrora, e recordando a Fraga, cando o do Prestige.

             Espero  que a oposición se porte mellor con el, que el o fixo coa oposición,  porque o patrimonio que arde é    de todos. Xa se encargaran os feitos de convencer a Feijoo que a arrogancia, a deconstrucción  e a chulería teñen un corto recorrido.

                 Os floridos discursos, as frases valeiras e a falla de compromiso co pais, coma a que dixo:”faremos unha investigación intensa hasta chegar ó fondo do asunto”, poden estar ben pra consumo interno, pero non amosan intención de mudar unha política pouco efectiva.

 

A TOURADA QUE PAGAMOS

 

            Blanco, Rajoy, Feijoo e outros gros panzas asistindo, de gorra, á Corrida de touros da Peregrina  en Pontevedra, formaban unha postal de verán que irrita, incluso ós aficionados ós touros.

            Sen entrar na conveniencia da autorización, ou da prohibición deste sanguento espectáculo, indígname que eses caras duras non paguen a entrada, como os demais espectadores, e lles paguemos a entrada entre todos.

              Quizá se deberan prohibir este tipo de espectáculos; pero o que non me cabe ningunha dúbida é que non debían subvencionarse con diñeiro público como fai o Presidente da Deputación de Pontevedra.  Se pra esto serven as Deputacións, teríamos unha razón mais pra suprimilas, e que o Presidente volvera de Bedel o axuntamento de Ribadumia, que é onde procede.

 

A CASTRACION

 

              Ó mes de sentarse na cadeira de Presidente, Feijoo mudou de oficio, sacou a coitela de capador e o chifro e dedicouse á castración de todo o que lle cheirara a galego.

              A RAG espertou do seu sosego, e a axitación dos membros da Academia, dende entón, foi constante. O punto culminante podémolo situar no pasado encontro de Celanova, no que o seu Presidente Barreiro lle reprochou á cara a Feijoo a división que estaba creando no seno da sociedade civil coa súa política de persecución do galego. Barreiro, home nada sospeitoso de extremismo, tocoulle dar ese inusual toque de atención, feito, que foi un doloroso momento pro Presidente da RAG, porque era a primeira vez na historia da RAG en que o Presidente, co asentimento unánime, repito unánime, dos académicos se vía na obriga de saírse dos límites das relacións protocolarias pra dar un puñetazo na mesa, Nada, desde ese día xa será igual.

              O nomeamento de Méndez Ferrín, como Presidente da RAG non foi do agrado de Feijoo, o seu perfil dista moito dos soños de Feijoo. Feijoo quixera ter de Presidente da RAG a alguén parexo os seus conselleiros; houbera sido feliz de ter a un Presidente como os Conselleiros de Cultura e Educación. .Houbera reunido o triunvirato perfecto. As descualificacións, os ataques e as insidias sen fundamento son propias dunha persoa mendaz e de poucas luces.

            

POUCA CREDIBILIDADE

  

         Ós  que coñecen a ría do Burgo  da Coruña vótanse as mans á cabeza. Nade pode  entende-la razón, en contra do sentido común, cómo a Consellería do Mar autoriza a comercialización do marisco da Ría do Burgo, que está feita unha cloaca. O descrédito e desvalorización do marisco galego será consecuencia de este un acontecemento catastrófico.

         Sería impensable que Feijoo recoñecera a gran equivocación  e o dano que lle vai causar ó sector, porque a   súa fachenda impídelle recoñecer erros.        

         A orixe do disparate está na decisión da Xunta de non  sanea-la ría. Si hai que gastar un euro, a Xunta  farao en publicidade, como Ven facendo. Droga pra adormece-los galegos; por eso non me creo o dos 90 millóns.

 

 

 

             

 

FAISE O QE SE PODE

 

             Fase o que se pode, esa foi a resposta do Conselleiro de Ordenación Rural sobre os incendios.

             Non se sabe o número exacto, porque a Xunta oculta os datos, pero os que se moven no entorno falan dunha media de catro incendios diarios. Nesta campaña      van preto dos douscentos.

             Ignoro onde conduce este apagón informativo, ese afán en ocultar datos. O  monte é dos galegos, non é de Feijoo; como propietario, o pobo galego ten  dereito a saber que é o qué pasa no monte.

             Feijoo dixo estar conforme cos datos,   é, o seu xuízo, a mellor política informativa, non sei cal é a información; será unha información pra maiores, e nos somos menores de idade. Tamén o sistema contraincendios de Feijoo era o mellor de Europa, mentres chovía, agora xa se ve como vai.

             Foi dunha irresponsabilidade criminal rachar cun sistema que funcionaba. O complexo do actual goberno é o propio de ananos, na función de goberno, e a súa contribución ó desenrolo do pais é arrasar con todo, funcione ou non.. 

               O informe sobre os que provocan os incendios non aporta claridade á cuestión, non aporta nada novo e soslaia asuntos controvertidos como citar os que  provocan lumes por negocio, porque o lume tamén é un gran negocio..

 

 

O MILAGRE

•  


           O milagre da multiplicación do pan e os peixes que fixo Xesús, non é nada comparado co que fai o Conselleiro de Industria coas concesións eólicas. Nada menos que dez mil empregos van a produci-los muíños, segundo o Conselleiro.

           Moitas das empresas adxudicatarias creáronse co gallo do concurso. Moi sospeitoso. Que unha empresa teña unha participación testimonial de capital  galego, pona lonxe de ser unha empresa  galega. A meirande parte do volume de producción vai corresponder a compañías do ramo eléctrico, que por suposto nada teñen de galegas

           A acumulación de dous anos de atraso na repartición eólica, a vulneración de dereitos adquiridos, que   non sairán gratis, o descarado favoritismo a determinados grupos, non se pode agochar tras dun voluminoso emprego de man de obra, que dista moito da realidade.  Pra facer, que os datos ofrecidos polo especialista en deslocalización, sexan unha simple invención, basta ver canto emprego xeneran os campos eólicos en funcionamento.

           O Conselleiro de Industria, especialista en deslocalización, ofrece pouca, ou nula  credibilidade, e é o mesmo que se lle encargamos a garda do galiñeiro á raposa.

           Algunhos dos adxudicatarios do concurso anterior non aceptaron a  indemnización que lles ofreceu a Xunta, e o litixio  sigue.

 

 

A MULETILLA

 

           Menos mal que gobernar, o que se di gobernar, non é unha actividade principal de Feijoo, o seu tempo, na meirande parte, pásao fora de Galicia, ou tratando asuntos que  nada teñen que ver co seu cometido como Presidente de Galicia. Non teño escoitado a ningún Presidente autonómico tratar asuntos de política estatal e internacional, cousa que é propia dos políticos estatais. Feijoo busca horizontes mais amplos que os de Galicia, non lle importa ningunea-los líderes do seu partido. Necesita facerse notar fora de Galicia. As ovellas do seu feudo tenas tan domesticadas e aborregadas que non precisan pastor.

           Escoitarlle a Feijoo pedir que Zapatero Adiante as elección, ou falar  de asuntos de macroeconomía produce magoa. Si se dedicara a gobernar pros galegos sentiríamos que temos un Presidente, e el non faría o ridículo.

           A mais de prodiga-las súa dotes de estadista, de cando en vez vota man da socorrida muletilla e cara contra a financiación das autonomías, que non nos esquezamos el mesmo asinou , a veces acompañado por persoeiros como Camps, que ten a súa comunidade baixo alarma roxa pola súa mala xestión económica.

           Cando os presidentes  das CA se preocupen dos ingresos, non solo de gastar, será o momento de falar de financiación.

 

O FONTANERO QUE QUIXO SER TOUPO

.

           Hai poucas cidades en Galicia que non dispoñan de roldas  de circunvalación. Tal circunstancia débese a que os núcleos urbanos non está deseñados pra soportar o tráfico rodado de hoxe. Tamén a conveniencia de crear espacios peatonais.

          Das grandes capitais, Pontevedra ven sendo a excepción. A culpa é dos gobernantes e da oposición. Non poden escudarse na oposición dos propietarios. A política comporta servidumes, e esa é unha delas.

          Os plenos municipais de Pontevedra, cando se trata do tráfico, son cómicos, moven á  hilaridade. Telmo, que ademais de ser oposición, oponse a todo, deu coa solución: a vía  de circunvalación debe ir soterrada; así, en superficie todo sería  edificable.

          A circunvalación soterrada nun espacio libre de edificacións é unha extravagancia, que solo se lle podía ocorrer a quen soña con tubos, ou ten complexo de toupa. Non solo resultaría inviable polo caro da construcción, deixaría pendentes as infraestructuras e urbanización; eso si, contentaría ós propietarios e os especuladores.

          Por si acaso, Telmo  conta con algúns caciquiños locais ós que lles prometeu que as súas leiras converteríanse en solares e a estrada iría polas leiras dos veciños.

          O de non estar a circunvalación feita a culpa é Lores, segundo é. Aínda que é evidente que a culpa súa e de Feijoo.

A SOCIEDADE ADORMECIDA

 

              A sociedade non está durmida, pero está adormecida, narcotizada polas proclamas dos políticos, polas nulas perspectivas de futuro. Xa nade cree nos políticos, pero a desesperación do pobo é tal, que está dispostos a creer en promesas de trileros; convencidos de que no xogo do engano están todos metidos, e todos menten. O mais malo da situación é que o baleiro de  credibilidade deixa o campo0 libre a calquera salvador da patria; por eso o mais importante  é que a clase política sexa mais consciente so seu papel e prescinda do engano como un xeito de facer política.

               O engano xa se está profesionalizando, e a Xunta convoca con frecuencia concursos pra facer publicidade de políticas súas, de suposta políticas de austeridade. Supoño que este prodigamento publicitario débese á necesidade de facerlle creer á xente na bondade dunha política que, no fondo, non é tan  boa.

O PERIGO DE DISENTIR

 

 

         A Real Academia Galega ten criterio propio. Que non se deixe dirixir dende San Caetano supón un feito de rebeldía intolerable, afastarse do pensamento único, que dende o refuxio atómico de Monte Pío se dicta pra Galicia,

         Feijoo reconverteu os sotos de Monte Pío nun refuxio da súa ética política e, dende alí,  dicta suras contra dos que non  bendicen a súa política xenocida. Non podía ser doutro xeito, a Real Academia Galega non é partícipe da súa política de bilingüismo cordial, o que leva a Feijoo a ataca-la RAG. cunha virulencia descomunal.

         Esa política da RAG fana merecente,segundo se ve, dos ataques do Presidente da Xunta. Ata o de agora, nunca o presidente da Xunta se inmiscuira na labor da RAG. Agora intenta desprestixia-la Institución, acusándoa de estar actualmente ó servicio de ideoloxías sospeitosas, e obviando o discurso de Barreiro, anterior Presidente da RAG, no que acusaba a Feijoo de xenocida cultural

         Feijoo pretende algo así como unha reproducción do monte Medulio, no que os galegofalantes se suiciden colectivamente, no eido cultural, e se entreguen sen resistencia a Gloria Lago.

         Feijoo prometeulle a alma dos galegos a Gloria Lago, que lle segue esixindo mais contundencia contra ese irreductible grupo de galegos que se opón os seus aquelarres antigaleguistas.

           A RAG é unha árbore con fondas raíces que aguantará os ventos pezoñosos  de Gloria Lago e Feijoo. Permanecera,. cando  eles se vaian, o mesmo que o fixo noutros tempos do fascismo

 

AGORA SI, QUE SI

 

           As restriccións do bipartito á construcción na costa foi, no seu momento, un freo transitorio á febre dos  especuladores. Unha transitoriedade que desaparecería coa elaboración dun plan de urbanización da costa.

           As restriccións foron levantadas polas presións dos especuladores, favorecidos polo afán deconstructor do goberno Feijoo. Non se elaborou un plan xeral que sustituira a esta medida provisional. Simplemente se derrogaron as medidas provisionais  de protección.

            Feijoo vendeu a medida decido que agora se “protexería sen prohibir", que se incrementaba a area protexida nun 30%. Aí inclúense, pra facer ese incremento, zonas nas que a presión urbanística é nula; dese xeito inclúese como zona protexida a Serra de Meira e lugares similares.

 

O GUERRILLERO MUNICIPAL

      

            Os que sigan o desenrolo dos plenos municipais de Pontevedra terán a impresión de que asisten a un espectáculo grotesco, e verá como unha minucia ecolóxica a eliminación do trolebús a Marín.

             -Que di Lores que a rolda de  circunvalación debe ir por cerca do núcleo urbano, entón, o exfontanero, candidato do PP e líder da oposición, Telmo Martín, oponse; que Lores, buscando o consenso, propón que a rolda se faga mais lonxe do núcleo urbano, Telmo tamén se opón.

            Telmo non busca, nin pretende, ningunha mellora pra Pontevedra, o que realmente lle interesa é amolar a Lores, facerlle a vida imposible. Lores é un furuncho no cu  de toda a camarilla pepera. Telmo, a mais dos intereses urbanísticos seus e da camarilla, ten necesidade persoal de situarse dentro da sociedade capitalina. Solo será aceptado na medida en que encha as expectativas da impoluta sociedade.

            O que esperan de Pontevedra xa o anticipan co incomprensible proxecto do hospital en Montecarrasco. Queren facer de Pontevedra un gran solar.

NOVO ADIAMENTO

 

 

               No Consello Fiscal do pasado decembro, Estado e Comunidades Autónoma fixaron uns prazos de devolución dos anticipos percibidos.

               Feijoo  convocou plenos no Parlamento, axitou á masas, publicou campañas nos medios de comunicación, especialmente nos afíns. Na petición de adiamento do anticipo solo foi secundado por Castela-León e por Murcia. Estas dúas comunidades, gobernadas polo PP, destacan, xunto con Galicia, pola súa belixerancia, contra do PSOE. O Presidente convidado ó Xacobeo, imaxínome que por cortesía, apoiouno.

               Feijoo asentiu no adiamento xa aprobado en decembro, consentiu nun sistema de financiación lesivo pra Galicia, porque llo ordenou Xénova. A devolución do anticipo é un pao gordo, pero choca coa súa política fiscal e orzamentaria. ¿ Qué se trae entre mans este conspirador?.

.                                                                            

¿AINDA ESTAMOS DE CAMPAÑA?

 

       Parece imposible, pero falar galego estase a converter nunha actividade de risco.

       Non é ningunha gracia, foi real, cando unha visitante de Santiago de Compostela se dirixiu a un policía e lle preguntou un enderezo en galego, por contestación recibiu un trato humillante e vexatorio.

       A Policía está pra protexer e axudar ó cidadán, que así non o entenda, debera ser expulsado do corpo de inmediato.

        Indígname que esto suceda, pero tamén a falta de reposta, a compracencia no asunto, dos poderes públicos. Non me estraña o mutismo de Feijoo, pero os demócratas tiñan que ser mis que impávidos miróns.

 

 

FONTANEIROS Ó PODER

          Nada que obxectar a que un fontaneiro sexa alcalde de Pontevedra; eso non rebaixa o nivel dos electores, aínda que temos que  admitir que é un caso singular, pero non é o único, senón aí temos o caso do Presidente da Deputación. Curiosamente oriúndos da mesma zona.

          Telmo Martín débelle moito á especulación urbanística. Expedientado por irregularidades  na venta de vivendas de promoción pública . O expediente atópase pendente de resolución na Consellería de Infraestructuras. Pa este tipo de infraccións está prevista unha forte sanción económica e unha inhabilitación temporal. Que vos apostades a que non vai pasar nada.

          Unha dúbida, ¿ dónde lle saíron os cartos?

os bos e xenerosos

 

         Solo os bos e xenerosos, como di o noso himno, asumen e comprenden  o compromiso de vida co pais. Temos que convivir cos deconstructores das tradicións, cos negadores da realidade, cos aducidos polo lado escuro.

        As Glorias Lago. Os Feijoo, son accidentes transplantados a Fisterra dende algún lugar do espacio, son inxertos do  mal, que intentan colonizar as  mentes dos galegos.

         Proclamamos un galeguismo integrador, fronte a ese chamado galeguismo amable de Feijoo e Gloria Lago.As diferencias entre un e outro non son sutís, son claras conceptos da convivencia. Mentres dende a integración se busca o acomodo na realidade do pais, de formas de. ser        e pensar distintas das tradicionais galegas. Dende o “galeguismo amable” de Gloria Lago e de Feijoo, pretenden unha domesticación do galego pra arrinconalo e deixalo como algo residual, eliminando calquera signo de resistencia.

 

XA NON VAI SER UN MAUSOLEO

                                                   

           De xeito algún quero  despreza-la cultura, pero calquera ve que a  Cidade da Cultura é un  disparate colosal.

           Cos pes no chan, non é defendible o emprego de cantidades  astronómicas de diñeiro nun proxecto cultural, que aínda non  está definido, mentres o pais languidece  na        miseria e  asulugado coas necesidades

           Estou dacordo co uso  que a Xunta lle vai dar ó  complexo, aínda que eso supoña unha adaptación, incluso o cambio de nome. Que se centralice alí centros tecnolóxicos e de investigación. Será a única maneira de  construír algo con visión de  futuro. Postos a innovar debían  redifinir o proxecto e centralizar alí tódolos servicios administrativos. da Xunta. O mesmo tempo,  constatamos o fracaso dun proxecto megalómano dun Fraga, que  no seu declive, quixo deixar a súa pegada na historia de Galicia. A que se pretendía fora a Cidade da Cultura, un pozo sen fondo orzamentario e sen proxecto definido, será unha pegada na historia,  na que quedará de manifesto  a ma¡la  xestión do PPG e o desbaraxuste da súa administración.

 

PEPE GOTERA E OTILIO

          Os  dous teñen en común a súa especialidade en obras, ou en chapuzas. Hernández acumula unha chea de méritos que van deixar en paro a Otilio; polo de pronto é especialista en escamoteos; sabe votarlle un capote a tódolos atrancos legais e procedimentais que se lle atravesen no camiño. Vale como exemplo esa querela na que se atopa envolto por a asignación  dunha  certificación  de obra, antes de  que fora nomeado Conselleiro.

           En algúns casos, como no proxecto da Lei de Augas, contradícese, e non queda claro se o recibo terán que pagalo as Comunidades de Veciños e os particulares, que se abastecen de pozos; obras, en ambos casos, que non foron financiadas con fondos públicos. O que si quedou claro e que o recibo subirá cerca dun 400%.

           Temos que estarlle agradecidos a que as obras se adxudiquen á oferta mais cara, que coincida cunha empresa coa que ten ligazón, é unha simple coincidencia; tampouco se pode pensar mal, nin se debe, pero poder pódese, polo sobrecusto de 400 millóns de euros da vía da Costa da Morte; e así, mais, e mais...

DIA DA PATRIA GALEGA

 

          Non e un día festivo calquera o 25 de xullo, é a autoafirmación da nosa identidade, da nosa conciencia de pobo con identidade propia.

          O día 25 de xullo non ten un significado unívoco; pral algúns é o día de Galicia; pero aínda hai quen esta definición a ve como demasiado reivindicativa, transgresora dunha concepción imperial, na que aínda viven. Celebran unha misa pra purificarse e recibir, sen complexos, as racións d empanada e polbo. Ese é o concepto que teñen de Galicia, a Galicia vista dende dentro dunha sotana, con empanada gratis e polbo, ó que se lle engade uns polbos de adormecemento, amenizado cunha pandeireta.   

          Celebrar o día de Galicia, cun acto floral, nun lugar afastado, intentando facer o mínimo ruído; como si se avergoñaran de ser galegos, é un xeito de exteriorizar un sentimento de inferioridade que veu calando na conciencia dun pobo derrotado.

          Outros, sen complexos, no corazón de Galicia, co que queren deixar claro que levan a Galicia  no corazón, celebran o día da Patria Galega.

           A  vergoña, a timidez, os sentimentos reprimidos, o desprezo do propio, son froito de longos períodos de represión política e colonización cultural, que nos levan a esta visión do noso pais, así, lonxe de sentirnos orgullosos de ser galegos, sentimos vergonza de selo.