O PODER DISPUTARASE NAS MUNICIPAIS II

 

           Santiago, dende que falta Estévez e Encarna Otero, hai unha carencia de políticos carismáticos.  Bugallo é un triste, e eso en política ten un prezo; van lle votar en cara a falla de talla profesional, pois o mais que chegou foi auxiliar nun Centro médico, tamén carece dunha formación académica  co respalde, aínda que as alcaldías gañanse por elección e non por oposición; non esquezamos que Santiago é a capital de Galicia. O meu modo de ver, ten no seu haber unha urbanización da cidade, tanto en vías de comunicación interna como en xardíns, que permitiron darlle á cidade a categoría de capital, aínda que o deseño fora de Estéz. Os seus socios do Bloque tamén lles falta un líder que arrastre; quizás si volvera Encarna Otero, faría esquecer, incluso, as intrigas da UPG.

          Lugo tíñao doado, pero o alcalde, moi personalista, ten a cidade descoidada, fai promesas que xa nade cree, é, como si   dixeramos, un partidario da desorganización total; Non ten maioría, pero non pon reparos  en que o apoie o PP. Precisamente no PP saben dos seu afán de protagonismo, procuran que non se xunte ós socios naturais pra gobernar, danlle corda, e a esperar que a froita caia de madura, O último invento da estación intermodal pon de manifesto que ou ben viven un mundo irreal, ou ten unha consideración moi baixa da intelixencia dos lucenses. Ten un problema, que non é culpa súa; Lugo non están nos trazados do AVE, e ten que asumilo e buscar outras saídas realistas; o malo é que lle gusta escapar da realidade e vivir soños.

          Pontevedra é como un circo, o mais difícil  todavía. Teresa Casal, tenente de alcalde e líder do PSOE no Concello, socia de goberno do BNG, fai de oposición dende o goberno: é como si Telmo  a tivera en nómina. Din que é a tenente de alcalde mellor pagada de Galicia, a súa nómina é case como a do alcalde, pero os cartos non a frean; ela quere ser alcaldesa; é bo ter ambicións, pero eso non está reñido co sentidiño. Telmo, do PP, aínda que ten mais altas miras, fretarse as mans; quere que nada quede solto, todo ben amarrado;  por eso lle están a votar unha man a Teresa, tanto Telmo como o Conselleiro de Medioambiente, poñendo contra as cordas o concello na recollida do lixo. Os políticos de corto recorrido  non senten na caluga o alento do PP,  os métodos  mafioso e  demais lindezas. O futuro ven moi escuro no Lérez.

          Vigo é un bocado moi apetitoso, Corina vaino a intentar; o goberno municipal é compacto, pero o PP está tentando morderlle por varios lados. O Plan  de Ordenación Urbana, O Lixo, O Saneamento e mesmo o idioma. Corina préstalle mais atención á cidade que o Porto, do que é presidenta, parece unha raposa axexando a un galiñeiro; ás súas obsesións, gañe quen gañe as municipais, vanlle pasar factura a Vigo. Os partido xa `poden fiar fino, esquecerse de liortas fratricidas e concentrarse no verdadeiro inimigo

           En Ourense de todo pode  pasar, xa que os problemas de  coalición son domésticos. Feijoo tenta dictar a política de acoso, marxinando ó poderoso Baltar, xa veremos en que queda; porque pode leva-lo a apartar a Baltar do mando da provincia, ou fracasar, por eso,  mais de gana por gaña-la alcaldía é dominar a Baltar, se é preciso apartaríao da política provincial. A  nade lle estrañe que o nomee pra un cargo en Santiago, pra sacalo de Ourense. O Conselleiro do lixo tamén os está amolar.

           Feijoo xógase moito nas municipais, se perde votos, a súa estrela murcharase, e a súa política de apoio a grupos ultras e desmantelamento de servicios, cambiará. Polo tanto Galicia tamén se xoga moito.

            Nos concellos pequenos vanse a pagar caras as 13 mocións  de censura de outros tantos concellos.  

      

O PODER DISPUTARASE NAS MUNICIPAIS I

          

          Non son analista político, e desto entendo pouco, pero  teño o mesmo dereito que se fora un analista en equivocarme. Considérome un observador modesto, sen mala intención, un espectador, que ve os xogos, zancadillas, codazos, puñadas, arrabuñaduras, rechinar  de dentes e demais dos políticos  

          Este tempo quen nos agarda, deica as eleccións locais, vai ser un  tempo moi revolto,  xa sexa entre os socios dos gobernos municipais, ou as malas artes do goberno da Xunta, que lles vai face-la vida moi difícil ós gobernos que non son do seu color.

           Louzán sempre está presto pra promover e financiar mocións de censura, tanto Rajoy como Feijoo actúan como autores intelectuais e consentidores das operacións. Dende as últimas eleccións municipais son mais de nove concellos, e outros en proceso, en Galicia,  nos que o PP se fixo coa alcaldía por este método.

           Curioso, moi curioso, os peperos berran, e rásganse as súas túnicas patricias por unha posible moción de censura nun concello de Andalucía; Galicia non conta; na política española, pra eles, Galicia ten un valor cero.

           Chegar a facerse coa alcaldía por eses métodos, non é  eticamente democrático, aínda que sexa legal, porque se apoian en   seres socialmente desprezables, con un prezo económico e sen razóns obxectivas; e mudar de alcalde pra que todo siga igual, ou defender algún intres privado.                                                         

           Si damos un repaso ós principais concellos, vemos quen na Coruña, cidade, tanto Losada como os seus socios do bloque non o van  a ter doado pra repetir goberno; enfronte van ter a un Negreira que é todo un mestre das marrullerías; non dan moito que falar das lóxicas diferencias entre os socios, lavan os trapos no patio interior,   como debe ser. Negreira, coa colaboración da Xunta, as residuais, especialmente a Ría do Burgo, e o lixo, de feito xa a Xunta lle está   creando problemas para o tratamento en Cerceda.

           No Ferrol hai unha deriva  no PSOE que pode prexudicar moito ás esquerdas, a tódolos partidos. Se rematan as obras da praza a tempo, o alcalde apuntase un tanto; vótase en falla uns accesos en condicións, e o Porto Exterior non ten mais que problemas. A ría é unha cloaca e a cidade precisa dun adecentamento, que faga esquecer vellos laureles, que non se    resolvan  eses problemas é culpa do goberno.

VIVEIRO DE TERRORISTAS

    

                         

                                          

            As organizacións de extremadereita medran como setas, protexidas por certos sectores do poder; e teñen o desparpaxo de quen se sente protexido.

            É preocupante, que dende o goberno central non se tomen medidas con organizacións que teñen un forte compoñente de intolerancia social, que a súa función e crear crispación e ser pebideiro de futuros terroristas.

            Comprendo que pro goberno a principal preocupación sexa ETA, porque é unha lacra que levamos soportado moito tempo, demasiado tempo.

            Pero hai unha  serie de organizacións, moi activas e moi coñecidas, que se están rearmando ideoloxicamente, e que, de non poñerlles remedio agora, van a dar moitos problemas.

            Teñen que ser persoas da rúa as que dean a voz de alarma, coma a nai de Palomino, que no xuizo pola morte do seu fillo, pediu que os grupos ultradereitistas sexan ilegalizados e que loitará para que sexan tipificados no Código Penal os delitos de terrorismo   fascista.

           Pese o tempo transcorrido, non nos podemos esquecer da matanza de Atocha no ano 1977, ó que hai que sumar o asasinato posterior de estudiantes,  por grupos da extrema   dereita.  Unha vez mais hai que loubar o sacrificio e responsabilidade de quenes, dende a dor, non responderon ás provocacións.   

           Son responsables, por cómplices e colaboradores, os poderes públicos que  amparan e promoven as súas actividades.

           As axudas millonarias da Xunta e da Deputación de Pontevedra a Galicia Monolingüe, que ademais de ser reprobables moralmente, son merecentes de investigación criminal. Gardan unha curiosa similitude coas que o PNV daba ós familiares de presos de ETA. Son coincidencias nos extremos. 

           A convivencia social é como unha cacharro que se rompe, e que despois, é imposible de recompoñer; esa é unha das razóns pola que considere a Feijoo como o personaxe mais sinistro da política galega, dende que a humanidade vive en comunidade.

          Non todo van a ser malas noticias; as xornadas de Galicia Monolingüe en Pontevedra son un fracaso de asistencia, eso non obsta pra que manteñamos moi viva, mais que nunca, a loita pola convivencia democrática e se lle esixa a dimisión a Feijoo  e o Presidente da Deputación de Pontevedra por promocionar a grupos extremistas. Son responsables politicamente.

 

 

SANIDADE

 

.

 

 

 

 

          A Sanidade é un  touro  difícil  de lidiar  e con pouco interese  en   arranxalo. A intención do PP e converter a sanidade,  a educación e os servicios sociais, en servicios de beneficencia, e crear  negocios privados con fondos públicos.

          Suprimiron as peonadas, que  se crearan co obxectivo de     reduci-las listas de espera, pero que os profesionais sanitarios utilizaron para cobrar mais facendo o mesmo, eles mesmo mataron a galiña dos ovos douro.

           O malo da supresión das peonadas está en que o PP non creou nada alternativo, o deles é simplemente   destruír: o mesmo están a facer con tódalas xefaturas, nomeadas nos gobernos Fraga ou baixo o bipartito; chega con que prestaran servicio durante o goberno  anterior.

            Todo esto o único que demostra é a catadura moral de quen nos goberna, que lle importa pouco o funcionamento do sistema, o único que os move é un afán de revanchismo difícil de comprender, que solo unha mente enferma o pode levar a cabo.

             Os altos cargos da sanidade tráennos de Madrid, os profesionais do pais son uns inútiles pra eles.

            O PP non se lle ocorre remediar o inxustificado consumo de actos médicos, ou de farmacia, que nos levará irremediablemente ó copago; o que pretenden é que o sistema explote e se faga inviable pra privatizalo.

             Os centros de  primaria convértense en centros sociais de doentes da terceira idade, a falta de servicios propios, xa que nos centros de  maiores considéranse equipados cunha baralla e un periódico. Neses lugares debíanse equipar con un grupo médico axeitado, incluído un psiquiatra, así non  habería esa carga nos Centros de Saúde e poderían admitir urxencias, derivando os casos graves ós hospitais e os outros ó domicilio

             Houbo unha purga   nos cargos de libre designación, na sanidade seguiuse o guión do partido, nada orixinal se coceu. É de salientar que os hai incombustibles, resistiron o cambio. Cando vin que seguían á Conselleira nas súas presentacións como cadeliños, pensei nos moitos lambecús que hai; todo cambia pra   seguir igual; que me paren o mundo que eu báixome.

 

DEPENDENCIA E PARO

 

 

 

 

          A cantidade de ERES que leva aprobados a Conselleira do paro amosan que a Conselleira non lle trema a man a hora de asinalos. Nas formas e nos modos recórdanos a fel seguidora do franquismo; nembargantes seríamos uns demagogos, como o foron eles en campaña electoral, si dixéramos que tiñamos a receita pra rematar co paro. Todos recordamos que na campaña electoral Feijoo votáballe a culpa do paro ó mal goberno do bipartito, facendo a promesa solemne de que si el chegaba a gobernar eso arranxaríase de contado. Pois ben, leva cinco meses gobernando e o paro medrou. Pro que perdeu o traballo, deixa de ser un número, e é unha traxedia persoal; por eso non se pode facer tanta demagoxia cun problema tan serio. Unha cousa é predicar, e outra dar trigo.

          Prometeu que en 120 días, si cento vinte días, ía a paga-las axuda os dependentes; pois ben, levamos 180 días e esto non se move.

          Se a Conselleira é unha inepta, que a cese; se non será un dos moitos incumprimentos que o converten en charlatán de feira. Feijoo precísaa pra que se queime ela, e el estar a salvo.

           Centros de día, escolas infantís e a residencias de maiores, rematadas e sen entrar en funcionamento, obedecen a un plan ideolóxico de Feijoo, que quere elimina-los servicios públicos, e dende logo a competencia, e dar subvencións a centros privados;  dese xeito paga os apoios que recibiu.

            Pregúntome, que vai pasar cos parados que xa non teñen protección, as familias que teñen tódolos seus membros en paro, os que teñen idade de traballar  e non atopan emprego.

            Traballo e Servicios Sociais non poden ser os esquecidos.

NA SEMANA

Quixestes que gañara a galiña azul, aínda que por moi pouco. Un participante do blog, no libro de visitas suxeriume que escribira unha segunda parte da galiña azul, vouno facer, aínda que cun ton surrealista e renunciando a atopar a orixe oculta do enxendro galiñaceo, deixando a imaxinación de cada quen se está nese orixe hibrido que dicen, unha na insoportable carraxe á bandeira galega, que ten Feijoo, ou simplemente é un fenómeno mais da deconstrucción deste goberno, cegado polo furor destructor do feito polos seus predecesores.
Un goberno non se valora polo que destrúe, senón polo que é capaz de facer.
Na vosa man está poñerlle a nota.
Tamén e suxeristeis que tratara sobre as municipais; nesta semana vai.
Non vos esquezades de ver as participacións no artigo do sábado, moi boas, sobretodo unha axudaravos a coñecer a historia política recente de Galicia.

O DECRETO DA DISCORDIA

 

  

        O Decreto do galego no ensino, que a actual Xunta pretende derrogar, temos que lembrar que non é unha imposición do bipartito, gozou do consenso de tódolos grupos parlamentarios da  anterior lexislatura; e é desenrolo dunha Lei aprobada na era dos gobernos do PP. Non houbo problemas na aplicación das normas citadas; entón porque o PP emprende agora esta cruzada en contra do galego e se arrisca a crear un cisma dentro do propio PP de G. Con toda seguridade son ordes directas de Génova.

      Os deputados do PP falan dunha inmersión lingüística; unha de dúas:  ou son xente ignorante que non sabe o que é unha inmersión lingüística, ou saben o que é, e falan como si estiveran en campaña electoral; penso que ningunha das dúas, eles non son quen de ter unha opinión  propia, porque Génova é quen dicta as normas.

        É curioso que falen en nome da liberdade e da xustiza ós que lles queren privar de liberdade e lles negan a xustiza ós que non pensan coma eles.

        A transición política en España din que foi modélica, non sei pra quen. Aquí non se xulgou a ningún criminal do franquismo; as víctimas seguen, despois de sesenta anos esquecidas nas cunetas; e aínda hoxe non permiten os seus familiares que busquen os seus restos pra darlles unha sepultura digna. A Xunta de hoxe, pon todos los impedimentos que pode.

        Coincidencia, ou non, Organizacións como “manos limpias· “libertad y memoria”. “galicia bilingüe”, son o contrario do seu nome, e teñen un denominador común: vinculadas a extrema dereita, defensoras do pensamento único e da herdanza franquista.

Consecuencias da transición.

        Galicia Monolingüe, co patrocinio da Deputación de Pontevedra, e dicir, con cartos públicos, está realizando en Pontevedra unhas xornadas contra do ensino do galego e con envío masivo de propaganda ós colexios.

        Non  se sabe canto costa o evento, é un segredo como o  da galiña azul, mesmo pra ocultalo e evitar unha fiscalización utilizan o Museo Provincial como escudo. Outra consecuencia da transición, modos e personaxes, que ocupan Institucións democráticas, sen cer na democracia.

         Galicia Bilingüe trae xente de tódolos rincóns do planeta. As súas vivencias e exposicións non terán moito co asunto, pero pra eso son especialistas da manipulación; o asunto é facer unha festa polo alto, e moito ruído; total, pagamos nos. Seguiremos o evento, pero sería interesante que alguén fixera un calculo do costo da festa.

        A Deputación de Pontevedra colócase nunha liña da dereita intolerante, do pensamento único, contraria á convivencia pacífica dos cidadáns, que nos sume na noite dos tempos e nos fai recordar feitos que quixéramos esquecer, como  aquela triste  data do 17 de agosto do 1916, cando fusilaron a Alexandre Bóveda. Todo esto é mais grave tendo en conta que usan o noso propio diñeiro.

MOJITOS, VIAXES E IMPOSTOS

  

 

          ¿Cánto nos costa ós galegos esas xiras dos emisarios de Feijoo por Sudamérica? e en cánto nos vai a saír a viaxe que el mesmo pensa facer, logo de que os emisarios lle preparen o terreo.  ¿ vai sacar Galicia algún beneficio destas viaxes?, ou ¿os beneficios van a ser pro partido e os gastos pra nos?

          Os emisarios non reparan en gastos, son frecuentes as comilonadas nos mellores restaurantes, en estancias e os agasallos en Sociedades Culturais. Todo eso sácannolo do noso peto, logo virannos co conto de que baixan os impostos; eu   sígome declarando obxector fiscal; non quero que baixen os ingresos, quero unha austeridade real, que limiten os gastos, non que limiten os servicios sociais, que limiten os gastos de representación ó estrictamente protocolario, que eliminen os gastos suntuarios, que poden os gastos correntes, en especial as transferencias a entidades privadas.

          Ánxela Bugallo, detrás virá quen bo me fará. Os teus mojitos da Habana foron unha calderilla. O asunto dos mojitos foi moi ben explotado electoralmente, presentárono como se fora un gran convite, un banquete de luxo, a verdade e que o cambio foi como si celebrara a recepción cuns ribeiros, que seria mais exótico e mais caro, moi enxebre; imaxínome que unhas tazas de viño tiñan que ser algo moi orixinal; nin falar do que os do PP dicen que custou a recepción.: o gasto foi en pesos cubanos, pero o PP deu a mesma cifra en euros, ( un deslizo).

            Non fun, o que ese di un partidario de Ana Bugallo, tampouco un detractor; pra min, non era cuestión de pedigree, senón de ovarios, deveu darlle un xiro a cidade da cultura, non debera continuar con ese monstro comecartos, que empezou presupostado en 50 millóns de euros e xa vai en CINCOCENTOS; un despilfarro pra un pais con moitas necesidades e poucos medios, se ben hai que admitir que a cuestión, dada a transcendencia, tiña que ser cousa do Consello. 

          Xa vemos agora como espanforrean os enviados do emperador. O mellor aínda está por chegar, cando o emperador, en persoa, viaxe ás Américas.-

         Xa non somos menores de idade, nin estúpidos, que non entendemos de política fiscal e nos engaiole cunha baixada de impostos pra subilos por outro lado.

           Resístese a devolve-los 1.600 millóns  de euros que o Estado lle anticipou de mais, a conta da recadación; claro se vai baixa-los impostos e o mesmo tempo favorecer a negocios privados con fondos públicos, ese diñeiro viríalle de perlas. O Estado paga a  conta e el invita.

          Quere subscribir débeda pública ata o máximo permitido, e baixa-los impostos no tramo autonómico. !que cara ten! !que estúpidos nos fai!.

          O que nos  faltaba, tamén Zapatero vai subi-los impostos indirectos, os que imos pagar todos, independentemente do que ganemos. Non se atreve cos impostos directos.

           !Que xente!

A RAPOSA VAI GARDA-LOS PITOS

          

 

 

                                      

 

          As galiñoescolas, no que se transformaron as galescolas, fíxose co argumento de que se ían a desideoloxizar a educación infantil. E difícil de tragar ese argumento cando se pretende facer das galiñoescolas un monumento á intolerancia e segrega-los alumnos por razón do idioma.

             De entrada, o logo, se non é intencionado, si que é desafortunado. Non van moi desencamiñados os que o ven como un hibrido da aguia de Franco e a gaivota do PP, ou como un polo presidiario O único certo  e que non se parece á galiña de Casares, nin na forma, nin no espírito.

           Imos falar, e moito, do persoal contratado nestes Centros. Non se poden permitir acosos ideolóxicos e ameazas. Son traballadores que merecen un ríspeto.

           As galiñoescolas non son un chiringuito ideolóxico da extrema dereita, nin de nostálxicos do réxime de Franco, que parece que son os que  determinan as liñas políticas da Xunta, son o meirande insulto a un pobo. Acaso,  ¿vennos como un galiñeiro?, ¿son eles son os raposos?,  ¿é esa a mensaxe subliminal?. Algo debe haber, porque nas portas e cercanias das galiñoescolas que están por abrir,  está colocado o logo ese do polo presidiario. Tentan mandar a mensaxe á xente de que se moven, de que fan algo; o certo é que teñen unha ataxia política e de xestión. Non hai que lle pedir peras o olmo: son uns incapaces, e estanmo demostrando día a día. Despois de case un ano non se pode seguir mirando pra atrás e escudándose no goberno anterior, votándolle as culpas a quen deixou o goberno fai tempo, porque eso demostraría, a mais dunha ineptitude, unha covardía, escondéndose detrás de fantasmas.

            Puxeron a desculpa, pra desface-lo asunto, que ían a quitarlle ideoloxía as escolas de nenos de 0 a 3 anos. Teñen pollóns; bueno,  si non os teñen,  polo menos teñen cara. Xa se viu a onde van.

            Ós nenos quérennos descerebrar.

             !Coidado! Gloria Lago anda solta.

COLLE A SUBVENCION E CORRE

 

 

 

          Si se deron subvencións a medios de comunicación pra promociona-lo galego, eran subvencións cunha finalidade concreta; si esta non se cumpriu, incumpriuse a condición e teñen que devolvela

          Nos medios subvencionados, en poucos se cumpriu a condición  de promociona-lo galego e eses  medios tiñan que devolve-la subvención recibida. Quén lles vai esixi-la devolución.; dubido que o PP, como goberno, o faga; tampouco os afectados o  van facer por propia iniciativa; sería unha postura ética, pero ético houbera sido non acepta-la subvención coa condición que traía,  non colle-la subvención e votar a correr.

          Aínda hai mais, moitos deses medios, non solo non promocionaron o uso do galego, senón que levaron unha liña de aberto desprestixio do mesmo. Esta belixerancia rompe todo xesto de neutralidade, mesmo informativa.

           Non podemos esperar que o PP requira as devolucións, máxime cando nadamais gaña-las eleccións lles deu outra  subvención    sen condición; pode que  se sentira agradecido  por algo, e pagara os favores co noso diñeiro. Dende logo eu sería dos mais sorprendidos si PP esixira o cumprimento a obriga ou a devolución do diñeiro.

           A oposición pode pedir unha comisión parlamentaria de investigación, pode insta-la actuación do Tribunal de Contas, e pode, e debe, interpelar ó goberno sobre si hai algunha contrapartida nas subvencións que deu, e como xustifica esa actuación coa crise e a falla de orzamento que di ter.

            Coincidencia ou non, as promesas, os incumprimentos as excentricidades  do goberno Feijoo son silenciadas nos medios de comunicación. Hai que ver como se fan a vista gorda, como deixaron de  interesarlles noticias que son  como para avergoñar ata o mesmo Feijoo, e que conste que non é doado avergoñalo.

PREPARADEVOS PRA CLANDESTINIDADE

 

 

 

 

 

          Barreiro, Presidente da RAG, por fin deu un puñetazo na mesa: Co gallo dun acto celebrado en Celanova, no que se homenaxeaba a Celso Emilio Ferreiro; Barreiro, no  seu discurso,  reprócholle a Feijoo que creara un problema lingüístico onde non o había. Barreiro, dende a mesura, e eu engadiría con incomodidade, coa mesma incomodidade que se notou entre as hostes  dos  Populares asistentes ó acto, fixo súa unha inquedanza da sociedade galega. Non se podía esperar menos do Presidente da RAG. !Xa era hora! . O final do discurso moita xente púxose en pe   e aplaudiu largamente o discurso de Barreiro, entre eles un fillo de Celso Emilio.

          Entendo que a presencia de Feijoo neste acto foi unha actitude deliberada de provocación. Cando lle tocou a quenda de pronunciar o discurso Institucional, fíxoo dun xeito chulesco e cun sorriso nos beizos. O mellor piropo foi pra RAG, da que dixo que era o faro espiritual; eso si, digo, moi espiritual e co faro apagado, como lle gustaría a el.

          O acto presidíao un retrato de Curros Enriquez; sabendo como as gastaba Curros; non me quero imaxina-lo que sófreo alí pendurado, aturando ós profanadores da cultura, aínda non sei como non se descolou e non  lle bateu na cabeza a ese provocador.

          Axeitos, presidente da Fundación Curros Enrquez e académico, dixo que un pobo que deixaba morrer a súa lingua é un pobo morto. Feijoo non quere deixar morrer a lingua, quere matala.

          Parece que ós asistentes o acto, empezando polo propio Núñez Feijoo, lles sorprendeu o discurso de Barreiro.  ¿Acaso xa daban á Institucións o valor dun oropel roído polo paso dos anos?, si a RAG quere seguir viva e respetada ten que adoptar, cando sexa necesario, posturas incómodas e mais  estrictas, non pode seguir durmindo e ignorando o que pasa o seu carón.

          Posiblemente despois desto Barreiro teña os días contados como Presidente da RAG, pero será unha despedida honrosa e a única que lle deixaron.

           Nunha rolda de prensa, un portavoz do PP, considerou unha actitude desconsiderada a de Barreiro con Feijoo, máxime cando Feijoo o único que fixo foi devolve-la paz e a liberdade ós galegos. !mannnnda carallo!.

          Xa non se fuma de batea en Galicia, e a presidenta de Galicia Monolingüe, Gloria Lago, dará unhas charlas en Pontevedra pra facer causa, acompañada dunha representación oficial da FAES, e co patrocinio da Excmª Deputación de Pontevedra. ¿Quén dixo que as Deputacións non valían pra nada?.

          Si esto sigue así, preparádevos pra clandestinidade, votaremos de menos a Franco. Tranquilos, aínda nos queda Negreira na Coruña.

COMENZO CON POLEMICA

 

 

 

 

          O comezo do curso en  educación iniciouse baixo unha  sementeira de polémicas.

           Redúcense o número de prazas de profesores neste curso,  entre 700 e 1000. O número de prazas a amortizar  saqueino de distintos medios de comunicación; de ser certos, ou   aproximados, estes datos, estariamos diante dun ERE bestial.  Estas prazas son a amortizar, non se incorporan novos profesionais.  É sabido que o   ensino queima moito, que os nenos cada vez son mais díscolos, especialmente no ensino medio. O problema agrávase pola concepción que os pais teñen dos  centros de ensino. Pra moitos é un aparcadoiro,  aparcan alí os rapaces e esquécense  deles; non lles importan que aprenda algo, e mais, dan por suposto que non aprenderían nada. Os alumn@s problemátic@s, xurdan non solo en secundaria, nos Institutos e FP; cada  vez mais en EXB. En EXB son moitas  veces en   que os pais acenden e alimentan os problemas  escolares, no canto de axudarlle o profesor a resolvelos.  

             Suprímense os profesores de apoio, especialmente pra axudarlles a algúns alumnos a alcanzar o nivel do curso e integrarse cos compañeiros

             Non se sabe que pasará coas substitucións.Ten que haber unha bolsa  de docentes ós que se poida recorrer no caso dunha baixa do titular

             Non  se  fai ningunha obra ou subministro que sexan a cargo da Consellería.              

             As  axudas pra mercar libros de texto son confusas e sen apoio administrativo; son tan xenéricas e restrictivas que converte o asunto nun imposible, que é o que queren.A xestión administrativa para  a tramitación de axudas para a compra de libros de texto, encoméndalla ós  directores dos Colexios,      que tiñan traballo dabondo e  agora ameazan  cunha  folga;   eso precisamente é o que busca o PP pra lle botar mais  merda á       ensinanza pública; tiñan que adiantárselles e pasárlle-la pelota a eles        

             Os comedores pasan a depender dos amigos. O normal é que foran servicios pro alumnado, pero fixeron deles un negocio pros amigos,

             A xunta de Feijoo xa pretendeu, de inicio, da educación unha torre de babel, xerou unha polémica onde non a había, dividiu a sociedade, gastou diñeiro con unha consulta ilegal, pra xustificar medidas antipedagóxicas.

          Obxectivo: cargarse o ensino público.

Libro de visitas

Puxen na parte baixa da dereita do blog o tempo (podédelo personalizar) puxen Santiago por ser a capital de Galicia e o libro de visitas,  podeis deixar as vosas propostas ou mensaxes.

Grazas.

OS MORTOS VIVEN II

 

 

           Son moitos os chamados, pero poucos os que responden á chamada, por favor, votade

 

          Os mortos morreran cando ninguen os lembre, pero mentres os lembremos a súa vida tivo un significado. Castelao e Bóveda son clásicos guieiros da vida de moitos galegos; pero faríamos mal reduci-los exemplos a estes dous personaxes. Xa  teño dito  que non se debe facer unha lista pechada, nin facer unha competición, pra outorgar mais mérito a quen nos consideremos mais merecente de encabeza-la lista. Ó caladiño, (a tódos eses exemplos anónimos, que nade coñece, o noso homenaxe), sen que moitas veces se saiba, hai xente que dende o anonimato fai pais; pra facer pais non hai que chegar a altura dun Castelao, o que podemos ter de exemplo, pero non  podemos sentirnos fracasados porque non sexamos como el; eso seranos bo, porque así tamén temos a seguridade de que Feijoo nos vai deixar descansar en paz.

          A Bóveda asasinárono novo, se vivira mais o seu legado sería maior; tamén tiña na súa contra ó comparalo con Castelao, en que este era moi coñecido como escritor e, especialmente, como debuxante.

          Feijoo pode ser un ignorante, pero ten o asesoramento de imaxe que tivo outro político de ámbito estatal, e a ousadía que lle da a ignorancia, ademais é arrogante e provocador. A visita á Santo Domingo de Bonaval, non a fixo porque lle teña agarimo á figura de Castelao, nin sequera ríspeto; foi un acto propagandístico de consumo interno, planeado polos seus asesores de imaxe, incluso as palabras, que sacándoas de contexto, as puxo en boca de  Castelao.  Tiña como obxectivo, por unha parte, satisfacer ó sector mais galeguista do seu partido, facéndolles ver que el tamén ten presente o maxisterio de Castelao, ó mesmo  tempo, quítalle a ese sector galeguista de outros partidos a exclusividade da súa figura, disolvéndoa nunha nebulosa sen valor real.  Así, pra el, o rianxeiro ten o mesmo valor simbólico que pode ter o vermout das dúas.    

          Vai cara trinta anos que Celso Emilio Ferreiro nos deixou; o poeta de Celanova morreu en Vigo ós 68  anos. De todos é coñecida  “longa noite de pedra, que a escribiu na cadea franquista, onde estaba condenado á morte; foi militante do Partido Galeguista, e aínda que o partido desaparecera, el ségueo  vivindo o ideario galeguista. Un amigo seu contoume unha anécdota del, que por non ser coñecida vo la resumo. –En Pontevedra, onde vivía, foi a un baile, nun lugar, que agora xa non existe, que lle chamaban O BARBARELLA. Seique tiña unha dona moi guapa, e  un cadete da Escola Naval non lle quitaba ollo; Celso Emilio, moi mosqueado chamou o cadete e levouno para tras duns setes, alí baixouse os pantalóns e ensinándolle a ferramenta e espetoulle: ¿vostede cree que con esto eu podo ser maricón?. O cadetete avergonzado liscou do baile.

         Vosoutros teredes as vosas lembranzas, saberedes algunha anécdota, teredes o voso personaxe preferido; todos son importantes, porque en nos deixaron a súa pegada.

          Debemos ser conscientes da transitoriedade da vida, pero algunhas persoas nunca morrerán, a outras non nos agardan eses recoñecementos, así que temos que debuxa-lo futuro que nos guste. Eu escribín un día este sinxelo testamento:

No pasamento

                                                    

Cando o seu fin

Chegue o meu tránsito,

Que nas cumes nevadas

Ou nas carballeiras caladas

 

Solten as miñas cinzas,

Sen outra cerimonia,

Que devolverme á terra

Que a miña vida motivaba

 

Sentireime así ceibe

Entre os piornos floridos

En ladeiras soleadas

De toxeiras estendidas

 

Pra volver de novo á vida

Transportado polos rios

Ó pé dunha branca praia.

TOURIÑO, TARDE PIACHES

             Participai e votai, á dereita tedes a entrada pra facelo, graciñas

 

          O Secretario dos Socialistas Galegos acusa ó PP de ter dado concesións eólicas a dedo e querer seguir facendo o mesmo agora, anulando o Decreto do bipartito.

          A  espantada da Comisión dos eólicos fora unha decisión persoal de Touriño, quíxose desmarcar pra que non lle atacasen nos medio de comunicación afíns ó PP e, o mesmo  tempo, gaña-lo seu apoio; xa se veu o resultado. Unha oportuna aclaración de Pachi pode deixar as cousas onde teñen que estar, aínda que doia, rectificar é de sabios.

           Supostamente, Feijoo atopou ó menos tres motivos de ilegalidade no Decreto do  bipartito, non di cales son, deben de ser tan secretas que solo existen na súa imaxinación e en Génova.

          O resto dos mortais, que carecemos desa misteriosa ciencia, da que Deus dotou a Feijoo, queremos saber cales son eses motivos de ilegalidade, non subsanables, que o obrigan á anulación do Decreto e meterse nunha maraña de reclamacións, preitos xudiciais e indemnizacións. Pra empezar, queremos ver  ese informe que di ter e,  se é o caso, como se contradí a Asesoría Xurídica, que comparezan os autores a  dar contas no Parlamento; como é normal nunha  democracia, baixo a que vivimos, mais que lle pese a Feijoo.

          Non vos preocupedes, non terá cartos pra sanidade, educación ou servicios sociais, pero si terá pra preitos, liortas e indemnizacións. Os negocios privados dos amigos son o primeiro

OBXECTO

 

 

Xa estamos salvados, o PP de g, librounos dunha suba de impostos, eso é o que dixo o portavoz do PP Miranda. O Goberno do Bipartito era un goberno despilfarrador; a quen se lle ocorre gastalos cartos en Sanidade, Ensino e Servicios Sociais; ¿con qué se ían a financiar a sanidade privada a educación de centros de ensino, que vulneran a constitución, etc?

          De tódolos impostos o mais malo é a Débeda Pública. O  primeiro que  fixo Feijoo o chegar ó poder foi emitir Débeda, así fíxonos a todos n pouco mais pobres

          O recurso a Débeda Pública e a suba  de impostos indirectos soen ser habituais nos demagogos; que nos din que baixarán os impostos, e fano, baixando os impostos directos ós ricos.

          Sempre escoiten  nestes tempos de democracia mesma cantinela de baixada  de impostos; a nade lle gusta pagar mais impostos e con eso xogan; dinnos o que queremos oír, e sempre picamos; o final imos pagar mais,  esa é a realidade.

          As contas públicas son claras e nade ten unha variña máxica coa que facer medra-lo Tesouro Público sen entrar no peto dos contribuíntes.

          Os orzamentos teñen dúas partes; por unha parte os ingresos e por outra  os gastos, e entre eles ten que haber un certo equilibrio, senón virá o déficit e a Débeda; ata ai entendémolo todos. O que a min mais me preocupa é o gasto, e ai é onde me entra a gana de facerme obxector fiscal. Un gasto contido, nunha palabra austeridade no gasto axuda a controla-lo orzamento; pero sempre xorden opinións dispares a hora de  facer unha contención no gasto. Vemos o caso dos 400 euros, os 2500 do cheque bebe, etc, que no seu momento foron medidas populistas, pra  rabuñar  votos nas eleccións. En Galicia, o actual goberno  de Feijoo Subvenciona, co diñeiro de todos negocios privados; así é o caso do ensino concertado, nalgúns casos de dubidosa constitucionalidade, como é a segregación por xéneros, con adoutrinamento ideolóxico incluído; logo a segregación por status social, lingüística, etc . Eu declárome obxector fiscal, non quero que cos meus impostos se financien sectas relixiosas, nin negocios privados. Feijoo non atopa cartos pros servicios socias; despois da que se armou coa falta de medios pra poñer en funcionamento galiñoescolas xa rematadas; !o milagre! O Director do Consorcio atopa un furado de 4 millóns de euros. Coartatada: non pode poñer en funcionamento as galiñoescolas, nin os servicios de dependencia, tampouco o de xantar na casa; pola contra, !outro milagre!, si houbo cartos pro logo da galiña, ou como lle chaman algúns o pito disfrazado de presidiario e centros privados.

          Pero o que mais me asombrou foi o anuncio de devolverlle ó Estado os 1.600 millóns de euros dunha atacada, recorrendo, pra elo, o endebedamento máximo permitido. Como a Axencia de Valoración, venlle en rebaixar a credibilidade do Tesouro de Galicia de cara a un endebedamento, custaríanos a broma perto dos 2000 millóns de euros.

          O endebedamento, ó límite, deixaría a futuros gobernos coas mans atadas, sen poder facer novas inversións. Terra queimada ó inimigo

 

        

 

O CONTRATO

 

 

 

          Na parte dereita,  baixa, tedes unha entrada, chuzando ali, podedes  votar o artigo do mes de agosto que mais os gustara, gracias por colaborar. 

 

          Non é normal que un político asigne a oferta electoral como un contrato que fai cos electores, a modo de garantía de que vai cumprir o que promete, a menos, que sexa unha das moitas artimañas que se gastan.

          En política, especialmente en campaña electoral, prometese moito, logo, a hora da verdade, é pouco o que se cumpre.

          Recordo que Feijoo, nunha intervención na TVG mostrou un  papel, dicindo que era o contrato que asinaba cos electores galegos, no que garantía que cumpriría tódalas promesas electorais que facía. Parece ser que aquel xesto repetíao en mitins e en tódolos actos de campaña.

           Non me lembrei mais daquel acto, pero recordo a súa promesa de transparencia  e moitas mais cousas, e xa vimos o que cumpriu Aproveitou o mes de agosto, no que todo o mundo se ía de vacacións pra dar moreas   de contratos a dedo. Veume á memoria o do contrato; dubido co papel que brandía con desafío ós crentes  e incautos electores tivera algo escrito, menos que tivera intención de comprometerse.

           Eu esquecérame daquela teatralidade, pero vendo un resumen do que foi a campaña, por certo que moi sucia, reparei no asunto, e pregunteinme, ¿qué foi daquel contrato?; mais sinxelo, ¿qué foi daquelas promesas?. ¿Tan barato sae prometer e esquecerse?.

           Naquel momento eu non lle crin nada do prometido, sobreactuaba e dáballe demasiada teatralidade ó acto; pero estou seguro que moitos llo crearon, o resultado demóstrao.           

           As diferencias e as distancias entre os da boina e os do birrete, seguen ai. Os sectores mais galeguistas do PP ven con  preocupación que unha secta e que un grupo tan minoritario como os de Galicia Monolingüe teñan tanto protagonismo na política do partido. É un feito indiscutible que eses grupos, xunto con intereses  económicos de fora de Galicia, son os que deciden a actuación de goberno da Xunta.

           Feijoo ten unha exigua maioría; solo un deputado lle da o poder, e tamén pode quitarllo. Din os de Galicia Monolingüe que a política de persecución da lingua galega lle deu tantos votos nas cidades e que eso xustifica a súa política contra   da cultura galega. Esto basease  nunha premisa falsa, cal é atribuírlles ós habitantes das vilas un sentimento antigaleguista; do mesmo xeito, non se lles pode atribuír ningún fanatismo relixioso, nin voluntade de favorecer grupos económicos alleos, que nin sequera coñecen.  O único certo é que a crise económica, derruba moitos gobernos, temos o exemplo de Xapón que despois de 55 anos gobernando, o mesmo partido, agora perdeu as eleccións;incluso a carismática Merkel sufriu un revés electoral, cando ten ai, á volta da esquina, as xerais.

          Velaí a razón esencial do éxito de Feijoo: unha campaña sucia, con acusacións de mal goberno; promesas de bonanza, que xa se ve onde nos levan; traballo pra todos, o que o quere  ten que ilo a buscar a Madrid ou a Barcelona.

            A maxia do poder ten un efecto balsámico, pero   cando a algún barón se sinta afogado ou demasiado presionado pódese rebotar  e a maioría saltar feita anacos.

             Feijoo trata de eliminar calquera disensión interna e presentarse como caudillo invicto, para elo conta cun grupo parlamentario de perfil baixo, sen parlamentarios destacados que pensen por si mesmos, e cunha oposición desnortada, preocupada de  lamberse as súas propias feridas.

            Feijoo ten moi servicio de información interna; sabe todo o que pasa no partido, ten moitos chivatos e orellas peludas, que o escoitan todo; eso sábeno moitos baróns e esperan mellores tempos; solo persoas como o fillo do finado Cuiñas, e algún outro, se atreven a dicir o que pensan en alto.

            As eleccións locais poden  ser a  bomba que lle explote a Feijoo, ou ser o que necesite pra afianza-lo seu liderazgo. Esto será o que verdadeiramente importe; non servirán as invocacións a galegos ilustres, nin a profanación das súas tumbas; como fixo fai pouco pra consumo dos sectores mais galeguistas do partido e quitarlle argumentos e mártires á oposición..

           Emisarios seus recorren as Américas, reforza as Delegacións da Xunta en Sudamérica; todo o contrario do que prometeu en campaña electora; os seus emisarios celebran coa comunidade galega no exterior comilonadas,  pagadas por todos nos. Os mellores restaurantes e Quintas privadas son testigos de bacanais. Todo fai que se deixe nunha anécdota os mojitos  da Conselleira Bugallo; comparado con esto, aquelo quedou nunha recepción frugal; eso si, moi ben explotada electoralmente.  

AS AUDIENCIAS MANDAN

 

          Que as audiencias mandan, non deixa de ser algo que ten un valor relativo; si fora algo matemático e inmediato a TVG tería  dado un golpe de temón pra endereita-lo se rumbo.  Din esas estatísticas, que non son as do famoso Miranda, que a TVG perdeu  audiencia.

              O PP ocorréselle poñer parches de urxencia pra saír da desfeita: entreles, reduci-los salarios; PSOE e BNG votaron en contra; non porque non comprendan que  dada a caída brutal de ingresos, non haxa que adecua-los gastos, pra  manter certo equilibrio financeiro, e non recorrer permanentemente ás subvencións. Hasta ai, todo é lóxico e todo entra dentro do guión; o desacordo xurdiu cando o PP pretendeu que o acordo non lle fora aplicable o Director Xeral da Compañía e a outros altos cargos.

          Non rebaixa-los ingresos ós máximos responsables da mala xestión da compañía, solo ten sentido si o PP o que quere e recompensalos por segui-las súas directrices e, en agradecemento, os faga intocables.

          Por qué será que a mínima dificultade ocorréselles sempre a mesma  recepta: meter man nos  salarios   dos que menos  ganan, pero gastos que podían suprimirse, nin se tocan.

          Por   certo a TVG  costa un pastón, unha pasta que todos temos que soportar pra que nos  adoutrinen, nos lancen de continuo mensaxes subliminares,  supriman programas culturais, ou que non lle gusten a San Caetano. Si emiten algún programa   popular,  utilízano pra ridiculizarnos.

          Din que tamén é   coma unha especie de   botín de guerra, que a usan como aparcamento de xente á que se lle debe favores. Algúns empregados, que viñan de vello, sentiron un xúbilo cando gañou Feijoo e  coñeceron a súa liña política; adeus ó galego: falado, escrito, rotulacións, etc. Agora parece Tele Madrid.

O MAIS GUAPO

 

 

 

          O mais importante non é se-lo mais guapo, senón créelo. O discurso que fixo Feijoo en Soutomaior, certo que era pra consumo interno, pero no que transcendeu ó público  en xeral.

          Na inauguración do exercicio político no Castelo de Soutomaior deuse  un  baño   de lealdades, aínda que mais  de un levara un  coitelo, alí non houbo mais sangre que a que  brotou das palmas  da mans, de  tanto como se aplaudiu.

          En Soutomaior  aplaudiuse  a rabiar, pero non era solo o  entusiasmo, aínda que había moito; pero tamén había medo ós controladores do aplauso.

           O balance dos días de goberno, son de éxito  rotundo de goberno, aplausos, aplausos.... Devolvemos á liberdade ó pobo,   -eu que pensei que a tíñamos, e eles nos la  sacaran,-

          Agora, dicía, cada pai pode escoller o  idioma no que  quere.escolarizar o seu fillo, que será en castelán, por suposto, e elixirá, tamén a forma de  educalo.

          Galicia Monolingüe e o  Opus estaban presentes, polo menos en espírito.

           Fai un ano había dous partidos no goberno, con dous programas, un orzamento nulo, si, eso demostraron que non servía pros seu intereses; agora  solo hai un solo partido, firme. Ai volveron a era preconstitucional. O de menos o beneficio pros gobernados.

           Co cambio en Galicia  demostramos que  o presidente ten que ser normal. Conclusión obvia: Touriño non o era.

           “Non vou tocar uns servicios socias eficientes nin unha sanidade pública eficiente, pese ós furados orzamentarios” Así que preparádevos que os vai, mais que tocar, triturar.

            Xa sabedes a invariable folla de ruta; primeiro descóbrense os buratos orzamentarios, logo unha xestión ideloxizada, e se fai falla encárgaselle unha auditoría ó primo de Rueda.

           O debate identitario non existe, pra eles este é un pais de ananos mentais.

          Fixemos mais nos días de goberno que o bipartito en catro; traballamos arreo. Visto: non hai autocrítica.

A VIXIANTE DA LEGALIDADE

 

 

 

 

          Á Conselleira de Traballo parece que si lle trema a man á hora de cesar a unha Directora Xeral da súa Consellería. Esta muller con tics preconstitucionais ten no seu  equipo a unha persoa condenada por incumpri-las normas en materia laboral.

         Que a Directora Xeral, que ten o seu cargo vixia-lo cumprimento da legalidade das conductas laborais, fora condenada por incumprir, no ámbito privado,  as mesmas normas que ela ten a obriga de protexer, da pouca confianza ós sectores implicados.

          Parece que non é casual, nin é un acto aillado a conducta pola que foi condenada.

          Si o despedimento, por si, xa sería reprobable, que á traballadora non tivera contrato e non fora dada de alta na Seguridade Social é gravísimo, na conducta de calquera empregador, e mais na súa, dada as competencias do cargo que desempeña.

          Sería lóxico o cese; pero, ¿qué é eso da lóxica?. Ocórrenseme dúas contestacións á pregunta: ou a legalidade impórtalle un pemento á Conselleira, ou ten unha escala de valores, na que se confunden o ben e o mal.

          Feijoo saíu en defensa da súa conselleira do paro, e aclarou que a persoa  despedida traballaba no servicio doméstico pra familia da Directora Xeral e tamén na cafetería da estación de  autobuses, rexentada polo pai e un irmán, eso si sen seguro e  sen contrato; mellor que estivera calado. Que lle imos a facer,  home gústalle actuar, dicir algo; a veces mellor estaba                      calado .

          Feijoo vótalle un capote á Conselleira, co cal descubrimos que el é cómplice e que a traballadora era explotada como se fora unha escrava; pois estaba ó servicio de toda a familia, no domicilio e no negocio, sen contrato e sen seguro.

          Que se saiba, non houbo ningunha actuación da Xunta contra dos culpables.         Noooormal   A Inspección de Traballo non fixo nada, miraron pra outro lado.

           ¿Con que argumento se pode presenta-la Inspección de Traballo nunha empresa?; mais aínda, ¿actuará en casos similares?