Blogia

A MIÑA TERRA GALEGA

A HIPOCRESIA

A HIPOCRESIA

 

 

 

                  Por desgracia vemos na vida diaria a xente hipócrita, que parece que está actuando, e o que menos lle importa é a verdade e a realidade. O mundo que nos pintan é tan irreal, que nos da a impresión de que vivimos nun soño.

                 As liñas orzamentarias do proxecto presentado por Feijoo, no Pazo do Hórreo, son coñecidas, tamén a súa inclinación a non dici-la verdade, pero co gallo do complemento autonómico das pensións superouse. Membros do seu goberno, en foros de debate, xustificaron a supresión deste complemento, el mesmo tamén falou de elo. Na política de deconstrucción do PPg era lóxico a supresión deste complemento, á marxe de toda política orzamentaria; pero o cirio que se armou foi tan grande que Feijoo viuse na obriga de recoller velas, e rectificar; hasta aí normal, pero Feijoo no debate parlamentario, facendo uso da súa chulería e a mais rastreira hipocrisía mentireira, dille os parlamentarios da oposición que non saben ler, que o complemento  que discuten estaba aí.

                   As  decepcións non rematan aí; cando hai unha interpelación agardamos que o interpelado responda o que se lle pregunta; pois non, responde o que lle da a gana, que a maior parte das veces ten pouco que ver co que lle preguntaron; pero poden ir mais aló, ameazando o que os interpelou. Esto que, ultimamente dáse con demasiada frecuencia, Rivas ponlles a guinda nas comparecencias.

                      As mas que sospeitosas, recentes, oposicións da Xunta debían ser motivo pra armala no Pazo do Hórreo, pero non pasa nada, a peña está tranquila.

                       Os orzamentos e o aborto, lévannos a es mundo irreal que pintan algúns parlamentarios. A posición contra o aborto no parlamento, ademais de carecer de obxectividade nos argumentos e sensibilidade social, é de unha hipocrisía alucinante.

 

UNIDOS POLA CORRUPCION

UNIDOS POLA CORRUPCION

 

                No aire flota unha  sospeita indefinida; cando falamos da moralidade dun político, damos por suposto, cando menos, que é dubidosa; razóns non faltan, non porque os políticos sexan uns corruptos en si; senón polas noticias que día a día gotean os medios de comunicación sobre as intervencións xudiciais.

                 Dicía unha cidadán que, o emiti-lo voto o faría independentemente da corrupción; o cal nos fai pensar, si extrapolamos a opinión, en que os votantes ven os políticos como, cando menos, propensos á corrupción, moi na liña do párrafo anterior.

                   Co desprestixio da clase política, urxe unha reforma electoral establecendo o sistema de listas abertas, pra que poidamos escolle-la opción política e o candidato; certo é que con este sistema moitos políticos irían ó paro, pero no é menos certo que moitas mediocridades que fixeron da política o seu medio de vida, non o van permitir; sería como asina-la súa sentencia de morte.

                   España é un dos paires europeos mais corruptos, en parte, a culpa tena a estructura electoral que nos demos; gracias a ela, moitos políticos viven a corpo de rei

                  Ultimamente, raro é o día no que nos espertamos con novos casos de corrupción. Agora a corrupción xa non é privativa dun partido, abrangue un amplo espectro ideolóxico. Os votantes asimilan ese dato e emiten o seu voto sen que lles condicione a corrupción.

                  Témome unha  perversión democrática, e que os cidadáns asocien democracia con corrupción; pra evitalo descrédito da democracia urxe un saneamento da política, mete-lo bisturí a  fondo pra separar o podrido e evita-la gangrena. Temos que ter asumido que non será un proceso doado, xa que, en non poucos casos, a podredume  está moi arriba.

                    Non coñezo ningunha moción de censura, nos concellos, que se apoie en causas que teñan como obxectivo o intres xeral; apélase a razóns manidas como o desgoberno, pero son precisamente os que promoven as mocións os que fan ingobernable o concello. Os concellais que mudan á chaqueta fano por razóns que non poden ser consideradas altruitas, nin de intres pros veciños; senón persoais, no que, case sempre, media algunha dádiva ou emprego, xa sexa na empresa privada, ou na Administración Pública  

                  Pra evita-lo mercantileo das mocións de cesura, o alcalde sempre debe ser da lista mais votada, pra elo é necesaria unha segunda volta lectoral, cando non haxa maioría absoluta; un pouco distinta do que pretende o PP, que dito sexa de paso, menudo papo teñen, ó face-la proposta. Por outro lado as actas de concelleiro obtéñense nunha lista pechada e, en ningún caso deben ser propiedade do elixido; cando se vota, vótase a lista; se alguén se quere ir que se vaia, pero sen a Acta; dese xeito non habería nocións de censura.

MAÑÁ SERÁ OUTRO DIA

MAÑÁ SERÁ OUTRO DIA

                

            O mellor  mañá gobernan, agora teñen que destruí-lo pasado, e pensar como  van argalla-lo futuro.

             Estou esperando, devezo por ver, o mesmo que moita xente, unha medida de goberno positiva pro pais, que non consista en borra-lo feito. Feijoo adía, sen data, a celebración do debate sobre o estado da autonomía, porque se atoparía cun balance desolador, de feito, dende que hai autonomía non houbo un goberno tan desnortado e con tan mala fe. Eu sempre dixen que era un goberno de bonsais, pero coido que fun demasiado xeneroso, mais ben, son as raíces núas dos bonsai. Si o goberno lle fixeran un encefalograma daba plano, e pensaríamos que  xa está morto. Ben pensado, sería mellor, así non escarallarían o pais.

             Falando de escarallamentos, a Pescanova non lle chega con escarallar Touriñán, agora quere axudas económicas pra escarallalo. Atentos á xogada.

              Feijoo pediu un informe a un bufete de Madrid que traballa pro PP, que xustfique o do eólico, normal; pídese un traxe á medida a un xastre de confianza; o prezo, non importa; a Xunta sóbranlle os cartos, e senón aí están os presuntos beneficiarios pra poñe-la pasta.

              Din que temos que aprender inglés, que é mais útil que o galego, e tamén o castelán, así sentiríamos unha comunión universal; pero deixaríamos de existir como pobo, aínda que nos axudaría a emigrar; eso é o que pretenden, que nos esquezamos da nosa cultura e emigremos.

              Un 30%, mais ou menos, dos menores de 25 anos están no paro. ¿votaríanlle a Feijoo?, ¿ volverían  facelo?.

               No debate dos orzamentos, Feijoo deu marcha atrás, se alguén o dubidaba ten a marcha atrás,  e seguirá co complemento autonómico das pensións. O mais chungo foi cando lle dixo ó do PSOE quen non sabía ler, el quixo dicir, adiviñar, i é que pre ver cousas hai que estar vivo.

O ALPISTE DO LORO

O ALPISTE DO LORO

             A reducción de gastos no goberno de Feijoo, recórdame o daquela familia que quería reducir gastos e non se poñían de acordo, ó final decidiron reducirlle o alpiste o loro, porque era o mais feble da familia; o loro cabreado, deuse á botella. Feijoo pra xustificar esa suposta austeridade conxela as retribucións dos funcionarios. Como el diría, aínda mais, reduce as retribucións dos altos cargos un 3%, pero increméntalles as  axudas colaterais, non retributivas, como é a dos gastos coa tarxeta de débito. Ningún parlamentario da oposición dixo nada; a razón moi sinxela, tamén eles tiran de tarxeta.

              Os recortes orzamentarios son moi significativos nos Servicios Sociais, Educación, Sanidade e Cultura. Recortase en areas moi sensibles, nembargantes teño as miñas dúbidas de que eso lle pase factura nas furnas.

              De significativa, dito con eufemismo, é a partida á Iglesia Católica pra patrimonio, que se incrementa en 50.000 euros, mentres se diminúen outras inversión culturais do mesmo capítulo.

              Increméntanse as retribucións dos profesores de relixión, pero conxélanse as dos funcionarios da Xunta… 

              Conxélanse as oposicións, pero Rueda aumenta o persoal da Consellería, cun incremento na dotación orzamentaria de mais de  tre s millóns de Euros.

               Non se suprime esa indemnización os altos cargos cando son cesados; un invento do bipartito, que o PPg mantén.

              As inversións en obra pública tamén sofren os recortes, malia o brutal endebedamento. A ónde van, logo, os cartos; a saber: En primeiro lugar, as transferencias a sociedades privadas medran, moi na liña da súa orientación ideolóxica, en segundo lugar reforzase a estructura clientelar, con un apoio orzamentario, pra asegurarse o voto cautivo. Fai pouco, o conselleiro da Presidencia trataba de convencernos das reduccións que se produciran na Delegación da Xunta en Arxentina; de feito o que se produciu foi unha reestructuración e substitución de  persoal, o que non era fixo foi cesado e sustituido por persoal afín politicamente; unha Función Pública como lle gustaría ó PP de Feijoo.

                Cando o PPg estaba na oposición criticaba o voto por correo e as Delegacións da Xunta  en Sudamérica, agora que tiña a  oportunidade  de facer algo pola xente que emigrou, o único que fai é converter a emigración nun horto de votos partidarios.

                  España ten unhas representación diplomáticas, que poden facer as xestións que fan as Delegacións da Xunta, menos o dos votos, claro.

                   Seria admisible algunha representación no exterior pra captar inversións, e sempre que a súa xestión dera un resultado positivo pro pais; pero deixémonos  de monsergas as custosisimas representacións no exterior do goberno galego, o único fin que teñen é o de colleitar votos pro partido, mentas quítanse os cartos pra servicios básicos.

                    Tanto PPg como o PSOE, participan nesa mascarada con o mesmo obxecto, e ningún deles fala de recortes cando está no goberno.

ÓS QUE MARCARON O VIEIRO

ÓS QUE MARCARON O VIEIRO

            

 

                  Parece que a maioría optou polo artigo, no que nos referíamos á memoria, ó legado de identidade que nos deixaron moitos persoeiros, pero outros moitos que nos precederon, ó mellor sen pretendelo, deixáronnos o sedimento da nosa identidade, un espírito de rebeldía indefinida, que nos permitirá enfrontarnos con decisión e sobrevivir como pobo, nos escuros e difíciles días que nos agardan.

                   Si temos o valor e a sabiduría de camiñar no futuro, do mesmo xeito que o 18 en Santiago, si todos marchamos xuntos pola dignidade e a liberdade, veremos florecer moitas primaveras como pobo, e nin Feijoo, nin Gloria Lago serán quen de matalo.    

                 Un pobo cando perde a memoria deixa de existir, mentres teña memoria existirá e non haberá Feijoo, nin Gloria Lago, que o borre do mapa. Por certo, unha gris e mediocre profesora de inglés non é merecente de tanta atención.           

                 Tanto na guerra como na posguerra houbo unha represión brutal na poboación civil. Despois de case setenta anos os descendentes dos represaliados aínda viven co medo no corpo, non queren falar daquela noite na que os fascistas sacaron da cama os seus, pra asasinalos e enterralos en lugares apartados, en fosas comúns, como se foran animais.

                  Son moitos os lugares de Galicia nos que se viviron traxedias; non os poderíamos citar todos, nin sequera a maioría, faría falla moito tempo e un libro pra dar cabida a todos.

                  Xente que se dedica a investigar e recoller datos, atópase, aínda hoxe, con muros infranqueables, tanto do lado dos represores como das víctimas. Os represores atopan o silencio cómplice e a protección de algúns sectores oficiais e dos herdeiros; estes últimos nalgúns casos por convicción ideolóxica e noutros, cecais por vergoña dun pasado. As víctimas, aínda hoxe, viven co medo e coa desconfianza, algo que non é doado de esquecer, despois de moitos anos de sufrimento que marcaron a súa vida.

                    Os falanxistas daquela, a maioría,non tiña ideoloxía algunha, o mesmo lle servía un bando que outro; solo tiñan un credo: a violencia gratuíta, diusfrutaban torturando e asasinando.  Eran a  escora humana dun tempo violento,

                   Solo como exemplo, algúns casos que teño oído, son fortes e non podo ducomentalos, cheron a min como relatos de feitos, supostamente certos; haberá moitos, incluso peores, porque cada cidade, cada barrio e cada aldea teñen a súa historia, imos contar a dunhos lugares sen nome. A Lagua, o Peregrin, ese era o seu apodo, cástrano en vivo, logo sóltano polo monte abaixo e os mesmos  falanxistas que o castraron, mándalle escapar e practican o tiro con el, pra ver quen ten mellor puntería,  hasta que o matan.

                  Nun lugar da zona dos Ancares asasinan a un home, antes de asasinalo violan a muller, que tiña un neno nos brazos, logo matan o marido e sácanlle a cabeza pra xogar o  fútbol.    

                 Valentín, aínda e novo, un rapaz, vai coa ovellas pro monte e tropeza cos falalanxistas, pídenlle un carneiro pra comelo, pero non lle lo da; préndeno e lévanmo con eles, con tan boa sorte pra Valentín, que unha persoa, á que os falanxistas lle tiñan medo, libérao.

                  Nun lugar das Rías Baixas, chegada xa a democracia, a unha persoa ocórraselle facer un reportaxe sobre a era escura, tivo que dar marcha a tras a moviola e o reportaxe desapareceu.  Non nos estrañemos que as víctimas teñan medo. Os asasinos morreron en paz.    

                  Tamén nun lugar das Rías Baixas, violaron as mulleres de unha suposta desafección co glorioso alzamento e rapámballes o pelo, pra escarnio.

                 Mellor deixalo.

AS CUCHIPANDAS

AS CUCHIPANDAS

 

 

           Medra o número de familias sen ingresos porque teñen a tódolos seus membros en paro, pero !tranquilos!, o PP está a sementar as Américas con cuchipandas.

           Un goberno que se dedica a gobernar, que ante todo pensa no benestar dos seus cidadáns; mellorando a Sanidade e a Educación, mimando a  cultura, non vai gasta-los cartos en festas, cuchipandas e en formar a vontade dos votantes.

           As boas cousas non poden demorarse; sabedes que unha arbore cando é nova domase ben, incluso se pode facer unha viorta, pero  de grande, imposible domala.

           Falta moito tempo pras eleccións, pero o PPg xa empezou a precampaña  na emigración. En Bos Aires, o presidente da casa de Ourense, tamén concelleiro en Bande, (moi importante este dato), actúa de coordinador dos muñidores de votos. O líder deu un mitin cun dispendio de medios que sonroxa a calquera manirrota;  vexamos: transporte, comida e grandes atraccións musicais; todo gratis. Na casa de Ourense recollíanse as invitacións coa presentación do pasaporte, fotocopia do que se debe acompaña-lo voto, no seu  momento; curioso, moi curioso. Estes si que saben face-las cousas. Nada de mojitos, convite oficial e en plan probe; cuchipanda, transporte e atraccións musicais gratis; eso si, dándolle ó coordinador de muñidores o pasaporte. Alí, pese o dispendio económico, non se daba puntada  sen fío. Ánxela Bugallo !que inxenua fuches, e que mal te trataron!  

           A Xunta invita a viaxes a España, !quen non o aproveita!. Por cortesía da Deputación de Ourense, disfrutaron dunhas vacacións de quince días, tempo que tamén serviu pra dar un cursiño acelerado  de muñidores de votos, un recorrido pola provincia pra facer unha lista de votantes. Estes dicían que ían acabar con esto cando gobernaba o PSOE,.

            Non será o mesmo os gastos de asistencia dun concelleiro que reside no termino municipal, que un que  reside na Arxentina. Non importa, Bande é rico. Cos concelleiros vivan onde queiran, pero as viaxes   que as paguen do seu peto.

ESTA É A IMAXE QUE DEBÍA SAIR

ESTA É A IMAXE QUE DEBÍA SAIR

AXENDA DA SEMANA

AXENDA DA SEMANA

             O resío da noite

 

 

O Lobeira os dous subimos

Moi cerca do ceo   estábamos

O manto que nos cubría

As estrelas nunha noite fria

 

Rodeabate cós meus brazos

Mentras o desexo nos consumia

Sentía a calor dos tus beizos

O amor nunha noite fria

 

O tempo pasaba amodiño

Com brio os corazóns latían

Os fados do destino

Unha vez mais nos unían

 

                      -AS CUCHIPANDAS; sen reparar en gasto se aínda que falta moito pra procesos electorais, o PPg xa está traballando o voto dos emigrantes.

 

                       -OS QUE NOS MARCARON O VIEIRO. En setembro gañou a elección o artigo sobre os martires da Patria, pouco podemos facer pola súa memoria, porque nada será suficiente; o único recordalos, agora tócanos recoller a colleita do que eles sementaron

                       

                        -O ALPISTE DO LORO: Cando falan de austeridade, de que van a baixa-lo soldo dos Altos Cargos, mesmo dos Deputados, e logo vemos que o soben por outro lado, éntrame un cabreo de que nos tomen así o pelo.

                        - MAÑÁ É OUTRO DIA: As cousas adíanse sen data, como o debate do estado da Autonomía, pero tamén asuntos do goberno diario, preocupándose unicamente de mirar pra atrás

                         -UNIDOS POLA CORRUPCIÓN: PP e PSOE, aínda que pretenden vivir de costas entre si, o certo é que a corrupción parece atoparlles puntos de encontro.

                         -A HIPOCRESÍA PARLAMENTARIA: Non sei si no Parlamento falan pros seu seareiros   e non lles importa o asunto a tratar; viven nun mundo de ficcións

AXENDA DA SEMANA

AXENDA DA SEMANA

             O resío da noite

 

 

O Lobeira os dous subimos

Moi cerca do ceo   estábamos

O manto que nos cubría

As estrelas nunha noite fria

 

Rodeabate cós meus brazos

Mentras o desexo nos consumia

Sentía a calor dos tus beizos

O amor nunha noite fria

 

O tempo pasaba amodiño

Com brio os corazóns latían

Os fados do destino

Unha vez mais nos unían

 

                      -AS CUCHIPANDAS; sen reparar en gasto se aínda que falta moito pra procesos electorais, o PPg xa está traballando o voto dos emigrantes.

 

                       -OS QUE NOS MARCARON O VIEIRO. En setembro gañou a elección o artigo sobre os martires da Patria, pouco podemos facer pola súa memoria, porque nada será suficiente; o único recordalos, agora tócanos recoller a colleita do que eles sementaron

                       

                        -O ALPISTE DO LORO: Cando falan de austeridade, de que van a baixa-lo soldo dos Altos Cargos, mesmo dos Deputados, e logo vemos que o soben por outro lado, éntrame un cabreo de que nos tomen así o pelo.

                        - MAÑÁ É OUTRO DIA: As cousas adíanse sen data, como o debate do estado da Autonomía, pero tamén asuntos do goberno diario, preocupándose unicamente de mirar pra atrás

                         -UNIDOS POLA CORRUPCIÓN: PP e PSOE, aínda que pretenden vivir de costas entre si, o certo é que a corrupción parece atoparlles puntos de encontro.

                         -A HIPOCRESÍA PARLAMENTARIA: Non sei si no Parlamento falan pros seu seareiros   e non lles importa o asunto a tratar; viven nun mundo de ficcións

XENETICA

XENETICA

 

             Din que o noso antepasado foi o mono: logo evolucionamos, e chegamos á raza actual, evolucionando e  adaptándonos ó medio, pero uns somos mas cercas o mono, outros adiantáronnos no desenrolo xenético.

            No gando, co obxecto de mellora-la raza buscouse a mellora xenética e moitas explotacións agrarias melloraron con este método. A mellora xenética, foise aplicando moitas sementes, así que non foi soamente o gando, o sometido á selección xenética. O sistema non se aparta do que a natureza houbera  feito cos anos; distinta é a manipulación  xenética, sistema polémico no que non  nos imos a ensarillar.

            Cando oímos falar de xenética sempre pensamos nos casos anteriores, pero mira por onde, algún prócer, presidente dunha Deputación galega, ocorréuselle recorrer á xenética pra explica-la razón de que a maioría das vacantes da oposición fora ocupadas por fillos do PP; segundo a súa teoría os aprobados, emparentados con cargos e militantes do PP, tiñan unha mellora xenética e eran mais intelixentes cos demais.

             Nas probas que a Xunta fixo recentemente en Silleda houbo algo curioso: os cinco que sacaron mellor nota inscribíronse nese prazo extraordinario que deu a actual Xunta, logo de modifica-las bases. Esas lumbreras en 45 días prepararon as oposición e sacaron as mellores notas, dos cinco, tres son parentes. Se alguén o quere crer, alá el.

             Os sindicatos afastáronnos do proceso selectivo, non queren testigos

            A algunhos repartíronlles uns “exames”, ou o que foran sospeitosos; cando un opositor quixo protestar, mandárono sentar, e colocouse o seu lado unha vixiante; eso  fai sospeitar que todo viña amañado das mais altas instancias e que hai mais casos cos citados. Visto, o visto; tódalas probas que fixo a Xunta son  sospeitosas.

            O episodio de Silleda pon sobre a mesa unha corrupción e uns pucheirazos dun descaro maiúsculo. O igual que os iceberg esa foi a parte mais visible, por debaixo e extrapolando a corrupción ten que ser de record. Aínda pretenden adornas mais o escándalo, nomean a Bouzada, funcionario cercan a Rueda pra que investigue o caso; non deixa participar a ningún sindicato, nin elemento alleo á Presidencia; filtran que a fuga de información foi por alguén alleo á Presidencia. Unha opositora, vendo sospeitosos manexos no exame fíxollo saber o Tribunal. Resultado, negáronlle calquera anomalía e puxéronlle un vixiante o seu lado. Eso si que foi un  xuízo con execución incluída. As intimidacións están aí, á xente ten medo, porque perciben que as anomalías veñen dende o mais alto.    

             Os opositores supoñen a existencia listas negras e teñen medo as represalias, pero os sindicatos e a oposición teñen que leva-lo asunto ó xulgado, ou onde faga falta, nin moito menos poden confia-lo asunto a investigación prometida pola Consellería da Presidencia; xa saben en que rematou o da Deputación: cousas  da xenética. Deus tamén debe ser do PP,  Descoidade xa está un amigo de Rueda investigando.    

              Cando votaron os sindicatos do proceso selectivo e abriron ese prazo extraordinario, díxenlle a un coñecido: están preparando algo, nade, en 45 días prepara unha oposición; non solo eso, tamén sacaron a mellor no. Cousas veredes que farán falar as pedras

NOVOS TEMPOS

NOVOS TEMPOS

 

 

            Non teñen porque ser mellores os vellos tempos, pero parece que sempre hai quen nos los quere recordar.

            Calquera que vira as contas que nos preparou Feijoo pro vindeiro ano quedase perplexo. Polo menos a min no me cadra as contas: De entrada, prometeu non subi-los impostos, pero emite débeda por mais de 1.700 millóns de euros; o que é o mesmo, pobreza pros vindeiros anos. Confeso que me pon dos nervios estes orzamentos; en liñas xerais, aínda que Sanidade i  Educación, que son servicios esenciais, cómense unha gran tallada dos orzamentos, metéronlles uns tiseirazos grandes, reducindo as súas partidas en 30 e 40 millóns de euros, respectivamente. Conxélanse as retribucións do persoal, minimizase os novos accesos á Administración pública, pero a partida orzamentaria incrementase non 2%; non hai recortes nalgunhas transferencias correntes, non se mantén un ritmo de inversión que axude a saír da crise, pero métennos nunha débeda de vértigo.

           Un principio esencial en economía  aconsella  as inversións públicas pra que tiren do consumo. Tamén é unha regra que solo se debe recorrer ó endebedamento pra inversión productivas; o contrario sería adiar o pago de unha carga tributaria ós futuros gobernos e xeracións.

             Se os orzamentos os fan con escuros inxenios, que solo entenden os iniciados; nestes foi unha técnica de enxeniería: as inversión van e ve veñen, ó final desaparecen; e solo nos queda o asombro de que será o capital privado o que inverte.

              Dáse entrada o capital privado en Sanidade, especialmente pros complexos hospitalarios de Vigo e Pontevedra; os efectos inmediatos é a privatización da Sanidade.

               Conxélase o acceso a Función Pública, eso é unha consecuencia inmediata. A reducción de prantilla e a dismininución do gasto de persoal; se a esto lle engadimos unha conxelación salarial, non nos cadran os datos, xa que presupostan un incremento pra este concepto de case un 2%, ¿Que esconde, cal é o obxectivo?. O que esconden é un ogo de maxia:       disminúen as retribucións do persoal directivo nun 3%, pero increméntalles os fondos   das súas tarxetas ouro nun 15%.

                 Desminuen a partida  de gastos correntes, logo, algunhos conceptos increméntanos; incrementan as transferencias a Entidades privadas. No capítulo de gastos sociais, fan dun xeito que semellan os dentes dunha serra, pra ó final constatar que, en conxunto, baixaron.

                   Fomento da lingua baixa un 20%, e gracias.

                   Esperan, digo ben,  esperan que a financiación privada cubra, polo menos un 10% das inversións. Falta a   letra pequena: un 10%  respecto a qué, en qué  condicións, en qué infraestructuras.

                  Os orzamentos semellan os ollos do Guadiana, cos que aparecen e desaparecen; foi a maxia.

                   Non e está  claro en que empregan a monumental débeda, pero dos incumprimentos, o mais socorrido, a culpa tena Zapatero

                  

                   

 

MANIFESTACION CONTRA DO ABORTO

                  

                    Nun ambiente festivo sectores ideolóxicos ultramontanos celebraron en Madrid unha manifestación contra do aborto; había sotanas e os mais modernos alzacuellos, xunto coa dereita mais rancia. Aznar e moitos dos que figuraron nos seus gobernos destacaban na marcha, unha marcha, segundo eles de mais de un millón de persoas. Unha empresa que inventou un sistema de reconto, cifra os asistentes en pouco mais de 50.000. De calquera xeito o número de asistentes non é o único e o mais importante: o importante é que unha minoría quere impoñer o pais unha moralidade e unhas regras, que segundo unha enquisa, recentemente publicada, no representan a mais de un 20% da poboación.

                        O que  se vota de menos na lei do 85 é a desprotección dos profesionais e a mesma protección da identidade das pacientes; aínda que o seu historial clínico goce da protección xeral, neste suposto tiña que ter un plus adicional.

                       A nova Lei non obriga a nade a abortar e conta co asentimento do 80% da poboación; ese asentimento debera chegar pra xustificar a norma. Posiblemente conte con suficiencia parlamentaria pra súa aprobación, aínda que se terá que pulir en trámite parlamentario pra que salia unha norma con mais aceptación. O ideal sería que saíra unha lei de consenso, aínda que o pulido fora mais fondo; pero despois de escoita-los representantes da dereita, as ilusións non  teñen cabida. Na Europa de noso entorno sería unha lei de consenso, pero a dereita española non ten moito parecido coa dereita de outros países. Pouco se pode esperar dunha  dereita que non é laica, que vai da man dos bispos.

                       A mesma dereita que facía turismo ás clínicas de Londres; entón as mulleres das clases privilexiadas podíanse permitir eses dispendios, as das clases proletarias non. Xa basta de hipocrisías e moral á carta,  que os curas no nos intenten impoñe-lo seu credo á forza. Eles non mudan cos anos, nin intentan convencer con argumentos, recorren sempre a unha suposta vontade divina, a un orde inescrutable; o mellor levábanse unha sorpresa si Deus nos comunicara a todos, non solo a eles, a súa opinión sobre algunhas cousas, que non falen do que non saben, nin do que non sofren.

           A Xunta recorta gastos sociais, pero á Asociación pro vida deulle unha subvención. Cuestión de afinidade ideolóxica, supoño.

O ALAKRANA

O ALAKRANA

 

              As familias dos embarcados no ALAKRANA viven un sen vivir, despois de que os seus sigan secuestrados en augas de Somalia. De pronto, a profesión de pescador, ademais de dura, é unha profesión de alto risco.

              Os piratas teñen información da ruta dos barcos, características, lugares onde se atopan pescando e `pais de pavillón. ¿Quén lles da esa información?. Pode ser persoal das aseguradoras, ou das mesmas empresas. Os corsarios teñen moi boa información.

              O secuestro é moi serio pra que persoas que solo pensa no seu ego, como si o mundo non  existise, ignora o custe de inútiles procedementos, subordinando a vida dos secuestrados e o intres do estado ao seu egocentrismo.

              O cachondeo do pirata Abdul,  saíndo e entrando nos xulgados, con varios xuíces entendendo do asunto, sen poñerse   de acordo, deu unha imaxe lamentable do tema.

               Os piratas ameazan con entregarlles membros da tripulación ós familiares dos detidos, si estes non son liberados. O gasto económico que a operación lle ocasionou o reino de España xa pasa a segundo lugar. O barco parece que se atopaba nunha zoa, na que teñen competencia os Tribunais do pais; por tanto non é competencia de ningún xuíz español. ¿A Fiscalía que fai?.

              A seguridade dos buques é tratada polas Autoridades como si fora un asunto de pouca monta. É difícil pra os que están en Madrid, os de secano,  entender as cousas do mar.

              Se  temos un exército é pra defendernos, e eso ten que metérselles na cachola ós políticos.  Se non saben, que vexan o que fan os países da nosa entorna e que se poñan as pilas e os xuíces que non compliquen mais as cousas. Non todo esta no embigo, nin nos libros

A CORRUPCIÓN NO GOBERNO DE FEIJOO

A CORRUPCIÓN NO GOBERNO DE FEIJOO

                Empresas investigadas polo Tribunal de contas, agora son beneficiadas con contratos da Xunta.

                 A chamada cidade da cultura é un come cartos e un impresentable foco  de corrupción.

                 Cando se acordou a construcción do disparate, altos cargos da Xunta montaron empresas, que viviron á sombra de contratos, que lles foron adxudicados pra obras, suministros e chapuzas diversas; hai unha longa lista de empresas que se crearon ad hoc, algunhas pouco antes do contrato adxudicado e que non tiveron mais actividade.

                 O Tribunal de Contas tiña en investigación algunha destas empresas, que non tiveron relación coa Xunta durante o Bipartito; pero agora, curiosamente, aparecen con contratos coa Xunta de Feijoo, adxudicados a dedo, claro, entre eles a páxina web da Xunta, que se pretende converter, en lugar dun órgano de información, non medio de propaganda.

                  Estas son corruptelas á marxe de Gürtel, na que teñen o dubidoso pracer de figurar.

                  A amoralidade, ou mais ben, a podredume na que algunhos se desenvolven, failles ver como normais actos  de clara corrupción.

                   En Castela León a fiscalía está investigando á trama Gürtel na autonomía. En Galicia, de momento, parece que é un refuxio seguro. Coas sospeitas que hai, pregúntome: quén é o Don Vito na Comunidade autónoma, coa longa lista  de presuntos implicados.  Se o evento da Selección de Fútbol,  o organiza Gürtel, estába feito;  o Director Xeral de Deportes foi un alto cargo de Esperanza relacionado coa trama. Feijoo, pra despexar toda dúbida, vosoutros diredes ¡cal?, deulle unha aperta en público e ratificouno no cargo. Supoño que este xesto en nada se lle parece ós do fútbol, que cando se ratifica a un entrenador é pra cesalo; pero non creo que  sexa o caso, terían que chimpar a moitos, ó mellor, empezado por el mesmo; o xesto que lle vimos e outros do seu entorno, demostra que é un experto en navegar polas augas procelosas.

                   A oposición quere que  se investigue a compra do local da FEGAS (Escola Galega de Sanidade) e a sede do PP en Santiago. Pachi Vázquez do PSOE amosouse moi combativo no tema, e quere a que se cree unha comisión parlamentaria de investigación; o PPg  non está pola labor, di que non hai nada que investigar, xa abriu unha investigación interna e non atoparon nada. Eso faime pensar en que si hai algo sospeitoso; senón, ¿por qué tratan de votarlle terra ó asunto?. Pra intimidar a Pachi Vázquez encargaron ó primo unha auditoría da sede de SOGAMA e, oh milagre atoparon un sobreprezo nos moves de 200.000, euros, e lanzan a sospeita de que se utilizaron pra financia-lo PSOE, -reflexionado: 2.00.000, euros e moves-, !fóiselles a man!. O mais do mais, se o PSOE renuncia á investigación eles tamén o fan.

                 Acusar sen fundamento, solo pra camufla-lo propio cheiro irrita á xente. E os aludidos, neste caso o que foi xerente de SOGAMA, logo de precisar que tódolos  gastos se fixera co coñecemento e  asentimento do PPg. Anunciou a interposición dunha querela criminal contra Rueda  e Rivas.

 

AS VICTIMAS DO GURTEL

AS VICTIMAS DO GURTEL

 

 

            O PP gábase de que toma medidas; eso ten unha mensaxe subliminal, si estiveran no goberno tamén as tomarían; non quedarían paralizados polo medo escénico. O que me da medo e que as medidas que tomarían serían da mesma índole que as que tomaron no caso do Gürtel.  Sacrifícanse a peóns pra salva-la cabeza dos que verdadeiramente cortan o bacallao. Alguén cree que os sacrificados en Madrid eran os responsables; ou que Costa era o responsable último en Valencia. A tarifa do 3% por obras adxudicadas, ¿ quén a puxo?, non parece que sexa unha cuestión coincidente entre segundos, mais ben parece unha decisión concertada, por xente con poder, que pode que usara a vía da  circular, ou instrucción.

            Aínda na parálise, as decisións últimas sobre a xestión da crise tómanse en Génova; a resolución de Esperanza Aguirre  foi co beneplácito de Génova; si ben Esperanza quedou como unha persoa resolutiva, ó contrario que Rajoi, que deu unha imaxe de indecisión;  agarda que outros laven os trapos sucios,  e esperaba que eles lle resolveran o problema, porque carece  de forza pra enfrontarse a eles.

            As festas pra alcaldes e concelleiros do PP, con rapazas de moralidade distraída, co fin de recalificar terreos, organizadas por Gürtel, aseméllase ás festas de Berlusconi.

            Corrupción económica e prostitución coincidían, i é que a moralidade é un luxo que solo se poden permiti-los pobres.

             Despois de feitos incuestionables, aínda veñen coa teoría da conspiración pra prexudica-lo inmaculado PP; eu penso que os prexudicados somos os cidadáns, ós que non solo nos enganaron, roubáronnos os cartos e a esperanza. 

               Non  se espera que os verdadeiramente importantes dean a cara; esto estase parecendo demasiado á FILESA do PSOE; tamén garda semellanza co caso de Banca Catalana, na que estaba metida CIU; pero estes agora supéranmo todo, é como si quixeran te-la corrupción en exclusiva. Si roubades que sexa moito, si roubades solo pra comer, podedes ir ó caldeiro. Parece que iso é o  que nos queren dicir

 

AXENDA PRA SEMANA

AXENDA PRA SEMANA

AS VICTIMAS DO GÜRTEL

               Pode que algunha víctima sexa culpable, tamén hai víctimas de conveniencia, cabezas de turco e culpables libres.

 

A CORRUPCION NO GOBERNO DE FEIJOO

           Empresas investigadas e baixo sospeita no 2004, agora Volven a ter contratos coa Xunta. A compra da sede do PP en Santiago puido ser mercada con diñeiro público. Implicados no Gürtel atopan refuxio no goberno de Feijoo.

 

MANIFESTACION CONTA DO ABORTO

         A manifestación contra do aborto foi un revoltixo de curas con  sotana e a ultradereita ultramontana, con Aznar e os que formaron parte dos seus gobernos. A lei é mellorable e  debera ser de consenso, o malo é que non hai interlocutores.

 

NOVOS TEMPOS

            Os orzamentos do vindeiro ano son do mais escuro e retrógrado que alguén se lle pode ocurrir; son uns orzamentos que nos van a condicionar durante anos, pola débeda que  se contrae.

XENETICA

             As oposicións pra ingreso dos distintos grupos de persoal na Administración Autonómica está baixo a sospeita do trucaxe; unha tomadura de pelo pra moitos opositores.

 

AS CUCHIPANDAS

           En terras americanas o PP xa está adiantando as futuras campañas electorais, coidan os emigrantes como gando doméstico     e non reparan en gastos. Recortan gastos en sanidade, educación pública, servicios sociais e cultura, pra colleitar o voto emigrante.

 

MIL PRIMAVERAS MAIS

MIL PRIMAVERAS MAIS

 

          Fai tempo que aquel bardo, chamado Álvaro Cunqueiro, pedía mil primaveras mais pra lingua galega. Nade pode negar que dende Rosalía, o galego vive hoxe un perigo meirande. A actual Xunta, ó mando de Feijoo, co guieiro de un reducido grupo de iluminados, pretende extermina-lo galego e deixalo reducido a unha representación folclórica.

          Non podemos seguir descansado na autocomplacencia, á que nos levou a livián, pero ilusiónante, política dos distintos gobernos da Xunta dende a restauración da democracia.

           Agora, inopinadamente, os lobos reproducíronse,  aínda non son moitos, pero fan moito ruído, e ameazan o xeito de vida tranquila que levabamos, son lobos famentos, adestrados pra atacar a todo o galego. Esta caste de lobos asilvestrados, conducidos polo xefe da manada, ó que chaman Feijoo, baixan dos montes ouveando, metendo medo á xente e tomando ó asalto Santiago. Se queremos que deixen as lobeiras nas que crían, tanto en San Caetano como no monte Pío e volvan pra fraga, arredados da xente, temos que traballar duro e sen pausa; non pensemos que porque son poucos non son perigosos, así empezaron tódolos fascismos. Non podemos deixar que se multiplique e que vivan agosto entre nos. 

          O día 18 houbo en Santiago unha multitudinaria xuntanza de homes, mulleres, nenos e nenas, marcharon polas rúas da cidade, facéndolle saber ó mundo, especialmente a Feijoo, que Galicia non se rende, loitará pola súa identidade; ningún líder ocasional, co seu grupo de iluminados, nos vai meter na caverna.

           Foi, a do día 18, unha manifestación multitudinaria e plural; segundo a policía municipal, mais de 50.000 persoas; unha marea semellante a do Prestige. Había xente galegofalante, a maioría, pero tamén había xente, que a cotío, non fala en galego, pero que é consciente do que supón a perda dunha cultura. A do día 18 foi unha marcha de conciencia e orgullo.

           Na manifestación había xente de todo o arco ideolóxico, mesmo do PP. todos loitando polo que nos une. Foi a marcha pola dignidade.

           A manifestación ten mais mérito, sabendo que non foi financiada, nin promovida, polos poderes públicos, eses que utilizan o noso diñeiro pra financiar accións contra do propio pobo

            Preguntáronlle a de Galicia Monolingüe que opina  da manifestación en prol do galego e contestou:  “que se manifesten, así, están entretidos”; así é como pensan; pola miña parte que conten co me desprezo.

            Non sei de nade que lle preguntara a Feijoo polo  tema, seguro  que está aillado na súa fortaleza de Monte Pío e solo escoita ós da panda, non escoita o que pasa na rúa. vaille a pasar algo parecido a Touriño; de feito xa está baixando nas enquisas.

            Galicia non se rende, vivamos en galego.