Moitos políticos teñen un ego que o pisan; e hainos tanto a nivel galego como a nivel do Estado. Hoxe, e por moito tempo, sufrimos o ego de Fraga, que malia ser un home austero, deixounos unha herdade coa cidade da cultura, que lastrará o futuro dos nosos fillos, e o dos fillos dos nosos fillos. Todo pra ter un sitio na historia. Mais modestos, pero non por iso menos estúpidos, son os alcaldes de Becerreá e Vigo
O PSOE revolveuse como unha culebra cando lle ofreceron listas conxuntas pras eleccións ó Senado. O resultado sería unha cambio total da composición da Cámara Alta, e eliminaría a maioría de bloqueo que ten o PP. Algún socialistas así o entenderon, como foi o caso de Valencia, pero dende Ferranz, desautorizóuselles e amenizáronos. Se había algunha dúbida quedou aclarada. Dende o PSOE non se quere poñer en perigo a alternancia, eles saberán por qué. Dende Felipe González o PSOE está secuestrado e ó servizo do gran capital, con parénteses como de Zapatero, o que os fachas tanto atacaron. Pra volver ós alicerces do socialismo e recupera-los principios fundacionais, terán que facer un congreso fundacional e librarse das carrapatas que o parasitan
A supresión e reforma de algunhas estruturas administrativas e Institucións do Estado é algo imprescindible, si queremos vivir no mundo actual é non volver a vivir nas covas. A existencia da absoluta estrutura do Estado e algunhas Institucións actúan como un curse que impide que o país progrese. En primeiro lugar non se trata de suprimi-las autonomías, senón de darlles sentido. Partindo da premisa de que en tódalas partes do Estado non se sinte a mesma necesidade de autoorganizarse e de que a Institución ten a razón de ser nun mellor servizo ós administrados, e non solo nos intereses dunha casta. A supresión das Deputacións é unha lóxica imposta polas autonomías. O dilema é unha, ou a outra. Agrupación de Axuntamentos, demasiado pequenos pra prestar servizos, que aínda mantendo unha personalidade, é se agruparan en organismos mais potentes; de ningún xeito o custo do mantemento dun axuntamento ten que absorber mais recursos do servizo que presta. Revisar as relacións da airexa co estado, suprimindo tódolos privilexios. Supresión de tódolos aforamentos e reorganización da xustiza. Supresión do Senado, unha Institución tan inútil e pesebrera que é o santuario se depositan os corpos momificados das antigas glorias da patria.
O incendio de Moaña puido ser moi oportuno. A CCEE ía inspeciona-las instalacións. Sospeitábase de pescado importado de Asia, barato e perigoso pra saúde. Tamén podía haber outras cousas, por exemplo bombas de palenque pras festas de Moaña, ou fariña pra pensos. Parece que durante a primeira hora do incendio solo había tres bombeiros pra controla-lo lume, rexeitando axuda doutros profesionais. Non era prioritario apaga-lo lume. O propietario, gran contribuínte do PP, non ten porque estar relacionado co chalet de Feijoo, son cousas distintas. Que a Xunta pagara a factoría, pode ser, pero iso tería que dicilo a Xunta. Como queira que sexa, o seguro cubrira perdas do empresario; os traballadores ó paro. A factoría volverémola a construír con diñeiro público. !que menos!
Quen era e de onde viña Felipe González. Carecía de curriculum político, e del so se coñecen a súa militancia falanxista. Non se lle coñecen vínculos co movemento obreiro, nin co socialismo republicano que residía no exilio. Non tiña unha formación ideolóxica e política democrática. A súa ideoloxía e o seu pensamento político só as coñeceremos na práctica do seu mandato, favorable á restauración da monarquía e do capitalismo, que segue a folla de ruta da CIA pra península Ibérica, apartando do camiño ós vellos socialistas republicanos, contrarios á política de EEUU. O seu proxecto político e a súa identidade ideolóxica, en consonancia con aquel, será o programa oculto de Felipe que irá aplicando, entre tebras, teatralizando a súa estratexia entre un radicalismo bananero, personificado polo seu fiel e útil Guerra, e unha práctica dereitista aplicada sen contemplacións, con arrogancia e contundencia polo mesmo Felipe. Moi sólidos tiñan que ser os seus apoios internacionais para que actuase desbordado polo seu aparatosa confianza en si mesmo e a súa autosuficiencia.
Agora que imos pro verán, volve aquela dúbida da canción do verán: qué será o qué ten o negro, o que é o mesmo, qué terá o PP pra que a maioría dos electores que votaron ó PP, segundo as enquisas, lle volvan a votar, con independencia do candidato e do que fagan. Este fanatismo irracional non é doado de entender, pero se alguen atopa a razón axudaría comprender algo tan complexio como a decisión do voto. Seguro que alguén atopa unha esplicación. Cál será a verdade.
Casulidade ou non, pero Imanol Arias veuse destacando polas súas críticas duras ó PP. Agora, sen entrar na veracidade dos cargos, a AT estalle buscando as cóxegas. Xa hai antecedentes da utilización partidista da AT, o que fai ter serias dúbidas da profesionalidade de certas actuacións. Si a eso engadimos a falidade conque o PP lanza acusacións falsas, coa esperanza de que sempre quedará unha dúbida
Angel de Cabo , en presión polo caso MARSAN, fixera unhas confesións na prisión, o módulo 11 da prisión de Estremera, nas que durante mais de dúas horas fala dos negocios políticos i económicos do PP, a súa financiación, e especialmene dos manexos e negocios de Aznar e Blesa. Segundo a súa confesión, Blesa repartía créditos de Caixa Madrid co si foran caramelos nun desfile de Reyes, pero asegurándose de que algún día lle ddevolverían ó favor, e con 17.000 millons de euros creanse moitos amigos. Un fillo de un maxistrado que condenou a Elpidio Silva pudo recibir un crédito de 20 millóns. Nada é casual
En días sucesivos, fun recollendo o informe elaborado pola Asociación pra Defensada Sanidade Pública, do que resulta evidente, á vista do relatado, que o principal obxectivo do actual goberno da Xunta é desmantela-la Sanidade Pública galega. Esta privatización, realizada con presa, pero coa maior cautela, deixa unha severa hipoteca pro país e os gobernos futuros, que deberán asumir o compromiso coas empresas ás que adxudican concesións a longo prazo. Esta forma de actuar non é inocente e responde a unha estratexia, que executan con todo rigor. É necesario desaloxar ó PP do goberno da Xunta pra deter esta demolición planificada dos servizos públicos.
-A Plataforma Electrónica, cedida a Netaccede, fondo de capital risco creado en 2009, impulsada por ex-altos cargos da Xunta e Caixanova, e gestionada por un directivo que provén da auditora Deloitte. -O teléfono de cita previa, tamén foi adxudicado a Netaccede. -O servizo de fornezo e logística foi entregado, por 88 millóns de euros, á empresa Severiano Servizo Móbil (que o ano 2004 custodiaba as historias clínicas do CHOP nunha nave industrial sen licenza, e que arderon nun incendio por carecer de medidas de seguridade, quedando o hospital sen documentación clínica). -O mantemento dos equipos sanitarios foi adxudicado á empresa zaragozana Ibérica de Mantemento S.A. -A gestion da limpeza e enerxía foi entregada ao Grupo Norte, vinculado á inmobiliaria Martinsa-Fadesa, (crebada en 2008, que foi unha das principais causas do esborralle de Novagalicia Banco). -O servizo de catering dos hospitais, adxudicado a Mediterránea-Arturo, propiedade do fondo de inversion Portobello (Banco de Santander, BBVA, CAM/Sabadell, Bankia) e de Arturo Fernández (vicepresidente da CEOE, imputado no caso Bankia, acusado de defraudar a Facenda, de pagar aos traballadores en diñeiro negro e do uso das tarxetas black como conselleiro de Caixa Madrid). -Os servizos de protección radiológica foron cedidos a Xeneral Electric: dese xeito a mesma empresa que fabrica os equipos é a que realiza o control de calidade. -A esterilización de instrumental medico e quirúrgico: o goberno de Núñez Feijóo ten prevista o seu adjudicación por un período de 12 anos e a un custo de 160 millóns de euros. De levarse a cabo supoñería, ademais dun grave risco de incrementar as infeccións nosocomiales, unha severa redución de postos de traballo públicos pola desarticulación dos servizos existentes, que funcionan cun elevado nivel de calidade. -Centros de Saúde móbiles, pendentes de adxudicar. De levarse a cabo supoñería un chanzo máis na privatización e o desmantelamento da Atención Primaria. -Teleasistencia domiciliaria: teñen contactos con R Comunicacións (empresa inicialmente galega, hoxe vendida por NGB ao fondo de investimento CVC-Capio). -Tamén cederon ao sector privado as contratacions públicas do Sergas. Transferiron esta actividade á Plataforma Electrónica Vortal Connecting Bussines, constituída por grandes empresas tecnolóxicas e de xestión de recursos humanos, especializadas en dispositivos electrónicos para controlar a productividad dos traballadores. Esta Plataforma está participada por Microsoft, Telefónica e Indra, que tamén gestionan a teleasistencia, a receita electronica e a historia clínica electrónica. Isto supón que estas tarefas propias da función directiva, que deberían estar estrictamente controladas polo Sergas e a Consellería, pasan a mans de empresas multinacionais e fondos de inversion (moitos deles radicados en paraísos fiscais). Deste xeito baleiran de contido ás actuais estruturas directivas e entregan a xestión estratéxica do Sistema sanitario público de Galicia a mans privadas. 7.- As Unidades de Xestión Clínica (UXC): o próximo paso cara á privatización do Sistema sanitario público. Dese xeito pretenden converter os Centros de Saúde e os Servizos hospitalarios en empresas con autonomía de gestion, orzamentos propios e capacidade para beneficiarse dos aforros conseguidos en persoal, material ou actividade asistencial. Estas UXC poden abrir a porta ao mercado, á gestion privada e á laboralización do persoal. A empresa selecionada pola Xunta para auditar a implantacion das UXC é a axencia de calidade europea EFQM, que está presidida en España polo responsable de PwC (IBM), a empresa que almacena o maior número de datos sanitarios e non sanitarios a nivel mundial. Resulta evidente, á vista do relatado, que o principal obxectivo do actual goberno da Xunta é desmantelar a Sanidade Pública galega. Esta privatización, realizada con présa pero coa maior cautela, deixa unha severa hipoteca para o país e os gobernos futuros, que deberán asumir o compromiso coas empresas ás que adxudican concesións a longo prazo. Esta forma de actuar non é inocente e responde a unha estratexia, que executan con todo rigor. É necesario desalojar ao PP do goberno da Xunta para deter esta demolición planificada dos servizos públicos. | |
Pra construción do novo hospital de Vigo (H. Álvaro Cunqueiro) utilizaron o modelo de Colaboración Público-Privada, o que representa un incremento no custo,camas que pasa de 450 a 1.400 millóns de euros, á vez que reduciron as operativas (de 1.230 a 850), recortaron os quirófanos nun 31.4%, as camas de UCI nun 25.5%, a superficie de Urxencias nun 55.5% e os servizos de Radioloxía nun 45%. A empresa concesionaria, coa complicidade do Sergas, recortou en servizos, consultas, superficies, equipamentos, calidade dos materiais, nos accesos e nas prazas de aparcadoiro (que deberán pagar tanto traballadores como usuarios). O hospital, desde a súa apresurada inauguración, acumula problemas e conflitos, que poñen en risco a calidade da atención, a actividade asistencial e mesmo a seguridade dos pacientes. A Xunta xa licitou, por terceira vez, a ampliación e xestión privada do hospital de Ourense (CHOU, que dirixe unha curmá de Núñez Feijoo), e mellorou as condicións á empresa concesionaria -integrada por ACS, Indra e A Caixa-, en 41 millóns de euros. Tamén adxudicou a ampliación do hospital de Salnés á multinacional Cofely-Suez que, xunto coa Caixa, posúe o fondo de inversion ?Hisusa holding?, que é propietario da aseguradora Adeslas. -Renovación do concerto singular co hospital privado Povisa de Vigo, que presta atención a case 140.000 persoas da área (Península de Morrazo, Valmiñor e polígono de Coia en Vigo). Pola utilización de 403 camas neste hospital o Sergas paga un imposto anual de 75 millóns de euros (despois da última renovación e mellora do concerto, asinado cando era conselleira Rocío Mosquera, que foi alto cargo na empresa propietaria de Povisa). -Privatización do Laboratorio Central de Galicia, que foi adxudicado a unha UTE integrada por Laboratorio Cerba, Laboratorio Lema e Bandín. Esta empresa realizará máis de 600 probas analíticas e xenéticas, a expensas do desenvolvemento dos laboratorios dos hospitais públicos (que poderán pechar progresivamente como en Vigo) e dos seus profesionais. Esta decision pon a disposición duns multinacional datos moi sensibles da poboación galega (como o VIH e outras enfermidades). -Continuidade da empresa de xestión privada Galaria S.A., co que incumpren o compromiso do Sergas de rescatar os servizos asistenciais como a Radioterapia, o Medicamento Núclear/PET e a Resonancia Magnética (RMN) para integralos no novo hospital. O propio Consello de Contas denunciou o abuso de exploracións de TAC e RMN (a taxa de RMN supera nun 50% a media do resto do Estado). -Privatización da alta tecnoloxía por medio da figura do ?socio tecnolóxico?. Esta modalidade de contratación permite que as mesmas empresas que fabrican os aparellos tecnolóxicos poidan controlar cales son os equipos que deben adquirir os hospitais, fixar o seu prezo e mesmo decidir onde se sitúan. Esta entrega a mans privadas do control da tecnoloxía hospitalaria pode ter consecuencias severas para a sustentabilidade do Sistema (a tecnoloxía provoca un enorme incremento do gasto sanitario) e para a saúde da poboación (a xestión mercantilista destes medios provoca unha sobreutilización dos mesmos, cunha repercusión negativa polos efectos yatrogénicos). Este modelo de contratación xa levou a unha inversion de 88 millóns de euros na compra de novas RMN, cando bastaría con substituír os equipos actuais cambiando o software (moito máis barato). -Privatizacion da investigación, por medio dos Institutos Biomédicos de Investigacion dos hospitais públicos do Sergas. Estes Institutos acóllense ao modelo empresarial, son participados e cogestionados pola multinacional farmacéutica Janssen (Johnson&Johnson). Deste xeito as empresas privadas, ademais de conseguir beneficios económicos, controlan e dirixen a investigación, e teñen acceso a datos xenéticos e outras informacións sensibles sobre os doentes
|
Recortes de persoal: Esta partida representa o 34.5% do gasto sanitario, que é un 24,5% inferior á media estatal; isto sitúa a Galicia no penúltimo lugar do Estado, só superada por Catalunya. O ano pasado Galicia foi a CCAA que máis recortou no capítulo de persoal, un 30.67%, fronte a unha media do 7.9% do Estado. Esta redución afecta aos traballadores sanitarios, con descensos brutais en prazas e salarios e aumento da precariedade laboral. A partida de persoal baixou un 21% desde 200. En total Galicia perdeu 1.795 prazas na Sanidade Pública, pasou do 43.15% do total do gasto sanitario ao 34.5% neste ano. Eliminaron 513 prazas de medicos: 392 en AP (69.2%) e 121 en hospitais (30.8%). Recortaron 184 prazas de enfermería hospitalaria e 1.121 prazas de persoal non sanitario: isto é consecuencia da cesión de servizos a empresas privadas que teñen persoal propio. Moitas tarefas realizadas por empregados públicos pasan agora a ser desenvolvidas polas empresas concesionarias (central de chamadas, logística, mantemento, cociña, etc). Estas medidas de recorte tan extremas producen unha merma na calidade asistencial e ata representan un risco para os doentes. Sabemos que o persoal sanitario non pode ser substituído por máquinas, e hai evidencias contundentes de que a redución do persoal de enfermería nos hospitais por baixo de certo nivel asóciase a incrementos da mortalidade hospitalaria. Recorte en camas: Entre 2010 e 2014 eliminaron 447 camas hospitalarias públicas en Galicia. Pasamos de 8.010 a 7.563, a pesar do elevado e progresivo incremento das listas de espera e da conxestión permanente dos servizos de urxencias. Suspensión do Plan de Mellora de AP: No Plan de Mellora de AP impulsado polo goberno progresista (2005-2009) estaba prevista a construción de novos Centros de Saúde e a creación de prazas de persoal. Dos 66 centros previstos só se suscita a construción de sete. Tamén deixaron de crear prazas de sanitarios, o que representa a perda de 193 prazas de Medicina de Familia e 385 de enfermería
Retomamos a situación da sanidade en Galiza facéndonos eco do informe da Asociación Galega para a Defensa da Sanidade Pública (AGDSP) que en un informe remitido ó medios tacha de dramática a situación da sanidade pública gallega. Punto por punto os pasos dados polo Goberno de Núñez Feijóo en materia sanitaria sinala que a redución do orzamento sanitario público: Representa o 30.4% do gasto público da CCAA. Baixaron o orzamento sanitario un 18.3% desde 2009, e un 10.2% respecto ao ano pasado. Galicia é a CCAA que fixo o recorte máis severo. A maior redución aplicárona en Atención Primaria (AP) cun 22.3% menos que no ano 2009. Respecto ao ano pasado a redución é de 25.3%. O recorte foi moito menor no nivel hospitalario (un 0.2% de recorte respecto de 2009, e un crecemento dun 2.9% respecto ao ano pasado. Esta diferenza deixa claro que o goberno de Núñez Feijóo aposta por potenciar o modelo hospitalocéntrico e o uso intensivo de alta tecnoloxía (Galicia xa é a CCAA que máis RMN realiza); isto beneficia ás multinacionais farmacéuticas e da tecnoloxía sanitaria, en detrimento de as actividades de prevención e promoción da saúde que deben realizarse en AP (segundo as recomendacións da OMS). Este diferenza deixa claro que o goberno de Núñez Feijóo aposta por potenciar o modelo hospitalocéntrico e o uso intensivo de alta tecnoloxía (Galicia xa é a CCAA que máis RMN realiza); isto beneficia ás multinacionais farmacéuticas e da tecnoloxía sanitaria, en detrimento de as actividades de prevención e promoción da saúde que deben realizarse en AP (segundo as recomendacións da OMS).
As imaxes da morte, por abandono, de vacas en granxas de Friol, Chantada e Boiro, non son casos aillados, son síntomas da doenza do agro galego. Son imaxes dunha dureza estrema que a calquera ser humano lle impactan. Mais pudemos ver con que lixeireza se xuzga ós donos dos animais, como unha alta autoridade da Xunta fala das posibles axudas que evitarian que esto sucedera, pura propaganda que solo pode crer o que descoñece a realidade. Xa está ben de intentar esconde-la realidade. Os que viven do campo: gandeiros, vendedores de pensos, vendedodres de maquinaria, recolledores de leite, etc,saben das traxedias que alí se viven. Os que coñecemos o rural sabemos que os animais forman parte da familia; por esa razón intuimos que algo gravísimo tubo que ocurrir pra que esto suceda. Non podemos caer na simpleza de acusar dun delito o gandeiro. Sin quitarlles os gandieros a posible responsabilidade dos feitos, hai que ir ó fondo do asunto, e ofrecerlles asistencia sicolóxica, ver cal é a responsabilidade dos gobernantes, que consinten o fraude do leite. Doe ver o divorcio entre a cidade e o campo; como uns ignorantes xulgan os feitos e xa culpan a vitima. Xa houbo varios suicidios de gandeiros, agobiados polas debedas, feitos curiosamente silenciados. Dende as imaxes das traxeias, cerraron 270 granxas, o campo sigue a mesma estela da industria, da pesca, da sanidade pública, do naval, etc. Galiza é un país en liquidación, algunha resonsabilidade terá Feijoo, digo eu
Ó longo dás vindeiras datas quero facer público o estudo elaborado por espertos sobre a situación dá sanidade en Galicia; porque un día espertaremos, cando nada teña remedio, e sufriremos as consecuencias do que está facendo Feijoo. O goberno presidido por Núñez Feijóo está a aplicar, desde a súa chegada ao poder en Galicia o ano 2009, unha estratexia deseñada para desmantelar a Sanidade Pública e xerar espazos de negocio para as empresas privadas a expensas do diñeiro público. Nestes últimos anos o goberno galego aplicou unha severa redución dos orzamentos sanitarios e fixo recortes profundos na dotación de persoal e camas hospitalarias; paralizou o Plan de Mellora e desmantelou a Atención Primaria; aplicou medidas privatizadoras nos hospitais así como en moitas áreas sanitarias que pasaron a mans privadas; tamén previron implantar as Unidades de Xestión Clínica que poñerían a disposición das empresas a actividade asistencial, o núcleo duro da sanidade.
Teñen en común as súas orixes e os seus fins; ambos militaron en grupos de extremadereita. Diante da falta de futuro político, ambos inventaron el negocio de la extorsión. Castellanos, o que fora presidente de Novacaixa Galicia, dixo de Pineda que a súas prácticas eran gasteriles e ofreceuse a declarar no proceso. Dos gobernos do PP recibiron subvencións. O Comisións Obreiras (CCOO) trasladou ao Concello de Madrid toda a documentación sobre unha investigación que realizou nos anos 90 con respecto á relación do secretario xeral de Mans Limpas, Miguel Bernad e os gobernos municipais do Partido Popular. Desde CCOO denuncian que Bernad, agora encarcerado, presentou denuncias no Rexistro Municipal durante 1994 sobre corruptelas na área de Persoal do Consistorio que dirixía Álvarez do Manzano (PP). Pero estas denuncias cesaron unha vez contratouse ao secretario xeral de Mans Limpas como conselleiro técnico do primeiro tenente de alcalde.¿Saberase algún día qué relación tiñan cos políticos.?
José García, O Pelegrín, era natural de Becerreá. Pouco despois da guerra, con 21 anos, foi asesinado polos falanxistas no monte da Reteixeira, entre As Cruces e A Alence (As Nogais). Cando chegaron Reteixeira, na parroquia de Torés dixéronlle que botara a correr monte abaixo, que si conseguía escapar sería libre. Os falanxistas non tiñan intención de deixalo libre, senón utilizalo pra facer unha competición de tiro ó branco. Parece que foi o cura de Agüeira quen, xeonllo en terra logrou darlle, pero non morreu como consecuencia do dispar0. Castrárono vivo. O destacamento de soldados destacados en Torés recolleron o corpo e entregáronllo o Alcalde Pedáneo de Torés, pra logo soterralo no cemiterio parroquial. Os falanxistas eran un grupo de criminais dos arredores de Becerreá, culpables de asasinatos, violacións e abusos. Dise que pola zona Ancares asasinaron a un home e logo, despois de viola-la muller xogaron o fútbol coa súa cabeza. O delito de Perigrin participar nunha algarada de rapaces que terminaron prendéndolle lume a unha capela, que non chegou a arder. O Peregrin prendérono na casa de Roxais, onde se escondía mais seguro que fora delatado, entre a xente había medo e colaboracionistas. Foi exhumado por membros da Asociación da Memoria Histórica, a petición dunha descendente. O afán de protagonismo xerou curiosas historias a mais curiosa, e que foi real, foi a de Xesús, que viña pra Torés e, o velos, agachouse nunha silveira; con tan mala sorte que se puxeron a descansar ó lado onde estaba agochado, dende alí, cun terrible medo, escoitou os comentario da súa fazaña.
Miles de cristiáns son masacrados impunemente nos países árabes, non solo coa pasividade de occidente, senón coa súa complicidade. Non hai pais árabe no que os cristiáns, polo solo feito de selo, non sexan hostigados, agás Siria. Curiosamente este país leva anos sufrindo as agresións dos países occidentais, liderados por Israel que usan o EI e guerrillas tribais pra incendiar Siria de vinga-la prohibición ó paso dun gasoduto por Siria pra transporta-lo petróleo roubado en Oriente Medio. Os cristiáns teñen prohibido construír airexas.os musulmáns en occidente poden facer o que lles da a gana. Dentro destes países a situación dos cristiáns, que conforman unha minoría, d mesmo é terrible e moi difícil, aseguraba o pai Michael P. Ou'Sullivan, administrador financeiro do Vicariato Apostólico de Arabia do Sur, que se ocupa dende a súa sede en Dubai (Emiratos Árabes Unidos), doutros países do Golfo como Omán e Iemen. "Na actualidade seguen existindo igrexas en Iemen. Temos cinco sacerdotes alí, -dixo- aínda que un deles, desgraciadamente, foi secuestrado, pero cremos firmemente que segue con vida". Refírese ao pai salesiano Tom Uzhunnalil, que foi secuestrado o pasado 4 de marzo en Adén (Iemen). Preocupémonos dos refuxiados, o fin é un problema que creamos, e deixemos a estas persoas abandonadas.
Felipe González usou todo pra ocultar a súa verdadeira biografía e crearse unha mais comercial. Hoxe os historiadores descubriron que Felipe González sempre actuou así, e foi home de unha moralidade lasa. Axente da CIA que usou os servizos secretos de Carrero Branco, man dereita de Franco, para procurarse a loxística e para poder acudir, aparentemente, clandestinamente o congreso de Suresnes que derribou ós históricos socialistas pouco amigos dos EEUU. Á ida, ninguén lle pediu o pasaporte, que tiña requisado, e á volta ninguén lle encarcerou, pois só foi retido unhas horas para gardar as formas. Usou a familia da súa noiva, logo esposa, á que repudiou cando enfermou pra cambiala por xóvenes de bo ver. O pai de Carme Romero era coronel médico que atendía a Carrero Blanco e usou eses contactos pras súas manobras políticas. Todos eses datos ocúltanse, igual que a súa vida licenciosa e de opulencia.